ایل ممسنی

ممسنی(مماسنی)، از ایلات لر بزرگ شهرستان ممسنیاستان فارس.

درباره وجه تسمیه و خاستگاه ایل ممسنینظرات مختلفیوجود دارد: برخینام انها را برگرفته‌ از نام محمد‌حسن، مؤسس ایل ممسنی و خاستگاه اصلیان‌ها را لرستان و از طایفه شول دانسته‌اند و به همین سبب سرزمین ممسنی‌ها تا اواخر حكومت صفویان، شولستان نامیده می‌شد. برخیدیگر ممسنی‌ها را اصلاً از كردهایجبل‌السماق شام دانسته‌اند كه در زمان حكومت اتابكان لرستان به تدریج وارد لرستان و در اواخر حكومت صفویان به شولستان كوچیدند و با چیره‌شدن بر طوایف شول ان منطقه نهایتاً در دوره حكومت قاجار نام ممسنیرا بر سرزمین شولستان نهادند.

ایلِ ممسنیبه 4 شاخه ایلیبكش، رستم، دشمن‌زیاری، جاوی(جاویدی) تقسیم می‌شود. برخیبخش‌ها و دهستان‌هایشهرستان ممسنیبه نام این ایلات و طوایف ان‌ها نام‌گذاریشده است.

با وجود یكجانشین شدن گروه بزرگیاز ایل ممسنی، لكن هنوز یكیاز بزرگترین ایلات كوچنده ایران محسوب می‌شوند. كوچندگان ممسنیبین دهستان‌هایشهرستان‌هایكازرون، ممسنیو بویراحمد، استان‌هایفارس و كهگیلویه و بویراحمد ییلاق و قشلاق می‌كنند.

شمار جمعیت كل ممسنی‌ها در 1360ش 11870 خانوار بر اورد شده است. شمار كوچندگان ایل ممسنیرا در 1377ش 2309 خانوار و 14919 نفر تخمین زده‌اند.

كشاورزی، باغداریو دامداریاز عمده‌ترین مشاغل مردم ایل ممسنیاست. زنان ممسنیبه غیر از كار در مزرعه برایكمك به اقتصاد خانواده به قالی، جاجیم و گلیم‌بافینیز می‌پردازند.

ماخذ:

1.    مستوفی، حمدالله. تاریخ‌گزیده. به كوشش عبدالحسین‌نوایی، تهران: 1363، ص 538-542؛ امان‌اللهی، سكندر. قوم‌ لر. تهران: 1370، ص 238-240؛ حبیبیفهلیانی، حسن. ممسنیدر گذرگاه تاریخ. شیراز: 1371، ص 36-39.

2.    امان‌اللهی. ممسنیدر گذرگاه تاریخ. 217-223.

3.    سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایركوچنده 1377، جمعیت عشایریدهستان‌ها. تهران: 1378، ص 108، 112، 114، 115، 140-141.

4.    مجموعه اطلاعات و امار ایلات و طوایف عشایریایران. تهران: 1361، ص 86.

5.    سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 21.

6.    حبیبیفهلیانی. سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. . ص 80-81.