دوزله
دوزله، سازی از گروه سازهای هوا صدا*ی زبانهدار مضاعف.
این ساز دو لوله صوتی و دو زبانه یک لایه دارد. هر زبانه بر روی یک لوله صوتی قرار میگیرد. امروزه انواعی از این ساز در برخی نواحی ایران مانند کردستان، کرمانشان، شمال و جنوب خراسان، ایلام، مناطقی از خوزستان، هرمزگان، بوشهر و نقاط محدودی از ترکمن صحرا رایج است.
این ساز به شکلها و از جنسهای گوناگون به نام دوزله در (کردستان کرمانشاهان، ایلام، قشمه، دوسازه، دونیِ، نی جفتی، و قلم جفتی در نواحی دیگر ایران و جنسهای مختلف شناخته میشود. جنس آن در کردستان، کرمانشاهان، ایلام و خراسان از استخوان یا نیِ یاندرتاً لولههای فلزی و در بوشهر و هرمزگان از نی است.
جنس زبانهها نیز از نی و در موارد معدود و جدید از فلز است. سازهای گروه دوزله را به شیوههای نفس برگردان فقط در مجالس عروسی و شادمانی مینوازند. این ساز دارای 5 تا 7 سوراخ در جلو هر کدام از دو لوله صوتی و فاقد سوراخ در پست لولههاست. به هنگام نواختن دوزله، قمشه یا نی جفتی مانند دایره، تمبک و دهل همراهی کنند[۱][۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی