وسایل ارتباط جمعی
وسايل ارتباطي جمعي[1]، مجموعة وسايلي كه با آنها ارتباط ميان دو فرد يا دو مكان يا همگان برقرار ميگردد.1
پخش و انتشار همزمان اطلاعات براي زيادترين تعداد ممكن گيرنده را ارتباط جمعي گويند.2 سرانجام فرهنگستان زبان ايران به جاي اصطلاح «وسايل ارتباط جمعي»، اصطلاح «رسانههاي همگاني» را پيشنهاد كرده است.
اين اصطلاح (Mass Media) امروزه در بسياري از ممالك براي معرفي روزنامه،* راديو،* تلويزيون،* سينما* و كتاب* به كار ميرود؛ زيرا با گروههاي وسيع انساني سروكار دارند و پيامهاي خود را در اختيار ميليونها خواننده، شنونده، و بيننده قرار ميدهند. برخي متخصصان علوم ارتباطات، علاوه بر موارد فوق، وسايل گوناگون ديگري چون زبان،* نامه،* تلفن،* تلگراف* و مانند آنها را كه ابزارهاي ارتباط فردي هستند را نيز در زمرة وسايل ارتباط جمعي دانستهاند. به اين ترتيب، اين وسايل در شرايط خاص تمدنهاي جديد ايجاد شده و مورد استفاده قرار گرفتهاند و مهمترين خصلت آنها، عظمت نفوذ و وسعت حوزة عمل است. وسايل ارتباط جمعي داراي مشخصاتي نظير سرعت انتشار، مداومت انتشار، وسعت جهاني حوزة انتشار، فراواني و گوناگوني محتواي پيام هستند.3
مآخذ:
1. دهخدا، علياكبر. لغتنامه. ذيل «وسايل».
2. سلطاني، پوري؛ راستين، فروردين. دانشنامة كتابداري و اطلاعرساني. تهران: فرهنگ معاصر، 1379، ذيل «ارتباط جمعي».
3. معتمدنژاد، كاظم. وسايل ارتباط جمعي. تهران: دانشكدة علوم ارتباطات اجتماعي، 1355، ج 1، ص 124-127، 192-198، 211،207،203.
کوهیار دوالو
[1]. Mass Media