جهان نو
جهاننو، مجلة اجتماعی، علمی، ادبی و هنری جهاننو در تهران از 1325ش انتشار یافت. صاحب امتیاز، مدیر مجله، سردبیر، گرداننده و پخشكنندة نشریه حسین حجازی (1279ـ1359ش) بود. حجازی در دانشگاه آمریكائی بیروت درس خواند و خدمات مطبوعاتی خود را از 1295 آغاز كرد و پیش از تأسیس جهاننو با مطبوعات دیگر همكاری داشت1. با نشریة جهاننوگروهی از نویسندگان و محققان جوان چون دكتر عبدالحسین زرینكوب، دكتر محمدجعفر محجوب، دكتر محمدعلی اسلامیندوشن، مرتضی كیوان، دكتر امین عالیمرد و سیروس ذكاء همكاری میكردند. گاه سعید نفیسی، علی جواهركلام و عباس شوقی هم مقالات و نوشتههای خود را در آن به چاپ میرساندند. حسین حجازی هم مطالب علمی و اجتماعی را از زبان انگلیسی ترجمه و در نشریة خود به چاپ میرساند.2 حجازی كوشش داشت جنبة ادبی و اجتماعی و جدی بودن مجله را حفظ كرده و مطالب زیان بار در آن به چاپ نرساند. جهاننو از 1325 تا 1350 در چند دورة مختلف و به طور نامنظم مجموعاً در 26 سال انتشار یافت. جهاننو از ابتدا سردبیرهایی چند مانند علی منصوریكرمانی، حسین حقایقی و... داشت. آخرین سردبیر او دكتر امین عالیمرد بود. ترتیب انتشار برخی سالهای جهاننو به این شرح است: سال اول، ده شماره (1325ش)، سال دوم 20 شماره، سال سوم 24 شماره، سال هشتم 25 شماره، سال دهم یك شماره از سال 11 تا 20 (1335 تا 1344) مجله به طور نامنظم به چاپ رسیده و معمولاً هر سال یك تا دو شمارة این نشریه منتشر شده است. در سال 21 هفت دفتر از خرداد 1345 تا اسفند همین سال و به همین ترتیب تا سال 26 هر سال یكی دو شماره انتشار داده است. آخرین شمارة جهاننو [از دورة 26] در 1350 به طبع رسیده و پس از آن جهاننو به كلی تعطیل گردید. جهاننو در دورههای اخیر از همكاری نویسندگانی چون جلال آلاحمد، دكتر رضا براهنی بهرهمند شد و با یاری آنان چند شماره را انتشار داد كه جنبه سیاسی آن بیشتر بود.3
مآخذ:
1. صالحیار، غلامحسین. چهرة مطبوعات معاصر. تهران: 1351، ص14.
2. افشار، ایرج. فهرست مقالات فارسی. تهران: فرانكلین: 1348، ج1/ مقدمه، ص423.
3. همان، ص 424.
نیز نك: افشار، ایرج. نادرهكاران. تهران: قطره، 1383، ص423- 425؛ برزین، مسعود. شناسنامة مطبوعات ایران. تهران: بهجت، 1371، ص155؛ سلطانی، پوری. راهنمای مجلههای ایران. (1353)، تهران: 1354، ص47.
فاطمه ارغوان یغمائی