فتوت نامه سلطانی

فتوت‌نامة سلطانی، عنوان کتابی دربارة آئین فتیان یا جوانمردان و آداب و رسوم هر یک از فرقه‌های اهل فتوت تألیف مولانا‌حسین واعظ کاشفی سبزواری (د. میان سال‌های 906-910ق) که به کوشش محمد‌جعفر محجوب تصحیح و در 1350ش منتشر شد. این کتاب که یکی از برجسته‌ترین آثار در فرهنگ عامه اهل فتوت به شمار می‌رود، دارای دو مقدمه از مصحح و مؤلف و 7 باب و نمایه‌های گوناگون است. باب‌های کتاب دربارة منبع و مظهر فتوت و معنی طریقت و تصوف، پیر و مرید، نقیب و استاد شدّ (شدّ به معنی استوار‌ کردن، حمله بردن، دویدن، قوت دادن، بلند آمدن آفتاب)، خرقه و لباس‌های اهل فقر، آداب اهل طریق، ارباب معرکه، واهل قبضه (کارد- ساطور...) است.

نویسنده مطالب را با دقت نظر شرح داده و در باب این آئین به تمام جزئیات پرداخته است. مصحح نیز با ارائه متن انتقادی بر اساس دو نسخة خطی متعلق به موزة بریتانیا و استاد بهار، در مجلس شورای ملی سابق (مجلس شورای اسلامی)، در مقدمة خود به شرح فتوت و کاربردهای آن از عصر جاهلی به بعد پرداخته و جای جای از احادیث و مطالب کتاب‌های معتبر استفاد کرده است.

مآخذ:

1.     مولانا حسین واعظ کاشفی سبزواری. فتوت‌نامة سلطانی. به اهتمام محمد‌جعفر محجوب، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1350.

فاطمه اسماعیلی