جامعه شناسی روستای ایران
جامعهشناسی روستای ایران، عنوان کتابی در زمینه روستاهای ایران در دوران قبل و پس از اصلاحات ارضی، تألیف خسرو خسروی (ز. 1306)، نشر در 2535 (1355 ش).
کتاب دارای یک پیشگفتار و سرآغاز و 5 بخش و فهرست اعلام است. مالکیت و مناسبات زمینداری در دوران معاصر تا دوران اصلاحات ارضی (پس از 1340 ش)، روابط ده با سه حوزه شهر، آبادی و ده، تفاوت شهر و ده در دوره اسلامی، سکونتگاههای روستایی و چادرنشینی، خصوصیات جامعه روستایی، بُنِهبَنْدی، آبیاری، خانوادههای روستایی، رابطه خویشاوندی و تولید در بُنه ، حَقّابِه، خانوادههای خوشنشین، خانواده قبیلهای (ایلی)، رفتارها و خُلق وخوی خانوادههای روستایی، قشربندی اجتماعی روستائیان اعم از: کشاورزان رعیت، خوشنشین، خرده مالک، عشایر، رابطه مالک و زارع در هنگام اصلاحات ارضی، تاریخچه اصلاحات ارضی در ایران، هدفهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی اصلاحات، نتایج روانی و اقتصادی، ایجاد گروههای جدید روستایی، تقسیم زمینهای کشاورزی، بهرهبرداریهای خانوادگی، سهامی، سرمایهداری ارضی، و آینده جامعه روستایی ایران موضوعات فصلهای پنجگانه کتاب هستند[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ خسروی، خسرو. جامعهشناسی روستای ایران. تهران: دانشکده علوم اجتماعی و تعاون، 2535، چ2.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
فاطمه اسماعیلی