پرش به محتوا

اسماعيل (ع)

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۹ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
اسماعیل(ع)، برگرفته از سایت مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت قابل بازیابی حضرت-اسماعيل-ع/https://farsi.balaghah.net/content

اسماعیل (ع)، فرزند حضرت ابراهیم (ع) از کنیز مصریش هاجر. در منابع اسلامی او ملقب به ذبیح و از پیامبران الهی است[۱][۲][۳][۴]. نام او 11 بار در قرآن کریم آمده است.

اسماعیل از دو واژه عبری اسمع و ایل، به معنای ”خدایا بشنو“، تشکیل شده است[۵][۶]. در کتاب مقدس (پیدایش، باب 16) از نحوه وجود یافتن اسماعیل سخن به میان آمده و در منابع اسلامی نیز نازایی ساره همسر ابراهیم و زاده شدن اسماعیل از هاجر ذکر شده است[۷][۸][۹][۱۰].

هم در کتاب مقدس (پیدایش، 41:21) و هم در روایات اسلامی بنا به فرمان الهی و درخواست ساره، ابراهیم هاجر و طفل خردسالش اسماعیل را بیرون کرد. در روایات اخیر، وی آنان را به کوه فاران که محلی بی آب و علف در مکه بود برد و آن دو را به امان خدا گذاشت[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴][۱۵].

چون تشنگی بر آن‌ها غلبه کرد، هاجر در پی آب 7 بار مسیر صفا تا مروه را پیمود و هیچ نیافت تا اینکه متوجه آبی روان در زیر پای اسماعیل شد، آبی که به زمزم معروف شده است[۱۶][۱۷][۱۸][۱۹][۲۰].

کتاب مقدس نیز پیدا شدن آب در زیر پای اسماعیل را ذکر کرده است (پیدایش، 18:21-19). در روایت کتاب مقدس اسحاق، فرزند ابراهیم از ساره، ذبیح معروف است و در منابع اسلامی اسماعیل؛ حتی در حدیثی از حضرت رسول (ص)، ایشان خود را «ابن‌الذبیحین» خوانده‌اند و آن اشاره است به اسماعیل (ع) و عبدالله بن عبدالمطلب[۲۱][۲۲][۲۳][۲۴][۲۵][۲۶].

گفته شده که اسماعیل با دختری از قبیله جُرْهُم ازدواج کرد و زبان عربی را از جُرْهُمیان فرا گرفت[۲۷][۲۸][۲۹][۳۰][۳۱][۳۲]. اسماعیل را ”ابوالعرب“ نیز خوانده‌اند، و اعراب خود را از نسل وی می‌دانند[۳۳][۳۴][۳۵][۳۶][۳۷][۳۸]. همچنین، بنا بر روایات اسلامی، به فرمان الهی اسماعیل در ساختن خانه کعبه و تطهیر آن از پلیدی‌ها به ابراهیم کمک کرد و تمامی مناسک و مراسم حج را نیز، همراه پدر به جای آورد[۳۹][۴۰][۴۱][۴۲]. وی پس از ابراهیم سال‌ها عهده‌دار امور خانه کعبه بود و هر ساله مراسم حج را به جای می‌آورد[۴۳][۴۴][۴۵]. عمر او را 130 سال و گاهی بیش‌تر نیز آورده‌اند، قبر وی در ناحیه حجر در کنار قبر مادرش است[۴۶][۴۷][۴۸][۴۹][۵۰].

نیز نگاه کنید به

مآخذ 

  1. ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63.
  2. ↑ ابن حنبل. المسند. ج 4، بیروت: ص 324.
  3. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 100.
  4. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 148 و 179.
  5. ↑ بغوی، حسین. معالم التنزیل. بیروت: 1405ق / 1985م، جزء 1، ص 153.
  6. ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، تهران: 1345، ص 145.
  7. ↑ ابن سعد، محمد. الطبقات الکبیر. به کوشش ادوارد زاخاو، لیدن: بریل، 1322ق، جزء 1، ص 23.
  8. ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص53.
  9. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 89.
  10. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.
  11. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 90.
  12. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 146.
  13. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.
  14. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1،ص129، 131-132.
  15. ↑ ابن هشام، السیره النبویه. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، جزء 1، ص 116.
  16. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 90.
  17. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 146.
  18. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.
  19. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1،ص129، 131-132.
  20. ↑ ابن هشام، السیره النبویه. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، جزء 1، ص 116.
  21. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 27.
  22. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 149، 150، 153.
  23. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 93-95.
  24. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 135-136، 140-141.
  25. ↑ احمد ابن حنبل. همان. ج 4، ص 324.
  26. ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63-64.
  27. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 90.
  28. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 131-132.
  29. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 26، 221.
  30. ↑ ابن بابویه. الخصال. ج 1، بیروت: مؤسسه الاعلمی، 1410ق، ص 319.
  31. ↑ احمد بن حنبل. . ج 4، ص 324.
  32. ↑ مسعودی، علی. اثبات الوصیه. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه، ص26، 28.
  33. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 160.
  34. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 101.
  35. ↑ مسعودی، علی. اثبات الوصیه. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه، ص 28.
  36. ↑ احمد ابن حنبل. . ج 4، ص 107، 324.
  37. ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61، جزء 4، ص 106-107.
  38. ↑ ابن هشام، السیره النبویه. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، ج 1، ص 8.
  39. ↑ قرآن کریم، سوره بقره، آیه 127.
  40. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص91-92.
  41. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 129.
  42. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 153.
  43. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 221.
  44. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 92.
  45. ↑ مسعودی، علی. اثبات الوصیه. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه،ص 28.
  46. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 160.
  47. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص101.
  48. ↑ ابن هشام، السیره النبویه. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، ج 1، ص 6.
  49. ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61.
  50. ↑ احمد بن حنبل. همان. ج 4، ص 324.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

زندگینامه حضرت اسماعیل،سایت مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت ،برگرفته از /https://farsi.balaghah.net/content

نویسنده مقاله

نامعلوم

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=اسماعيل_(ع)&oldid=7828»