تایباد

تایباد، شهری در شرق استان خراسان رضوی، در فاصله 20 کیلومتری مرز افغانستان که با جاده‌ای اصلی و آسفالت شده به گمرک دوغارون و در ادامه به اسلام قلعه در خاک افغانستان می‌پیوندد.

تایباد با ارتفاع 810 متر از سطح دریا و با "15 '46 ْ60 طول خاوری و "30 '44 ْ33 عرض شمالی^[۱] در فاصله 224 کیلومتری مشهد و در فاصله 1066 کیلومتری تهران قرار دارد^[۲]. تایباد مرکز شهرستانی است به همین نام و برابر آخرین تغییرات تقسیمات کشوری در 1384ش، دارای 3 شهر و 3 بخش و 6 دهستان^[۳]، که از شمال با شهرستان تربت جام، از غرب با شهرستان تربت حیدریه، از جنوب با شهرستان خواف و از شرق با افغانستان همسایه است. آب و هوای این شهرستان معتدل مایل به گرم و میزان بارندگی آن اندک است. رشته کوه باخرز در غرب آن^[۴] و رود مرزی هری‌رود در شمال شرق آن واقع شده است^[۵]^[۶].

تایباد که به آن باخرز، بادهرزه و طیبات نیز می‌گفتند^[۷]، در گذشته روستایی بیش نبوده، امّا وجود مسجد مولانا متعلق به قرن نهم هجری حکایت از گذشته تاریخی آن دارد^[۸]. جمعیت شهر تایباد در سرشماری 1375ش تعداد 39302 تن بوده^[۹] که در سال 1384ش برابر برآورد انجام شده به 47507 تن رسیده است^[۱۰].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 279.
↑ سازمان حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 141 و 142.
↑ دفتر تقسیمات کشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.
↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 1، کوه‌ها و کوه‌نامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 89 و 575.
↑ ج 2، رودها و رودنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 477 و 493؛ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران.. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران،.
↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران.. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران.
↑ چکنگی، علیرضا. فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 183.
↑ بیات، یدالله. کلیات جغرافیایی طبیعی و تاریخی ایران. چ 1، تهران: امیرکبیر، 1367، ص 182.
↑ نورالهی، طه. توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 179.
↑ مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 103.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

غلامحسین تکمیل همایون

[1] جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 279.

[2] سازمان حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 141 و 142.

[3] دفتر تقسیمات کشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.

[4] جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 1، کوه‌ها و کوه‌نامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 89 و 575.

[5] ج 2، رودها و رودنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 477 و 493؛ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران.. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران،.

[6] جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران.. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران.

[7] چکنگی، علیرضا. فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 183.

[8] بیات، یدالله. کلیات جغرافیایی طبیعی و تاریخی ایران. چ 1، تهران: امیرکبیر، 1367، ص 182.

[9] نورالهی، طه. توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 179.

[10] مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 103.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]