پرش به محتوا

رضا کمال شهرزاد

از ویکی ایران

شهرزاد، رضا کمال (1316ق/ 1898م - 1316ش)، موسیقدان، نمایش‌نامه‌نویس، بازیگر، کارگردان و از پایه‌گذاران تئاتر ایران.

رضا کمالی ملقب به کمال‌الدوله، فرزند میرزا حسن خان منشی باشی[۱]، دبیر مخصوص میرزا یوسف صدراعظم بود[۲]. در مدرسه سن لوئی، که کشیشان لازاریست فرانسوی آن را بنیاد نهاده بودند، تحصیل کرد[۳]. پس از ورود به جریانات ادبی و نمایشی، نام شهرزاد، قصه‌گوی هزار و یک شب را بر خود نهاد. او آواز می‌خواند و سه‌تار می‌نواخت[۴]. در1298ش گروه کمدی موزیکال را تأسیس کرد. دختران ارمنی در این گروه نقش فعالی داشتند[۱]. شهرزاد با الهام از اپرت «آرشین مالالان» اثر عزیز بیک حاجی بیکوف که بازیگران قفقازی آن را در تهران نمایش داده بودند اپرت «پریچهر و پریزاد» را نوشت و آهنگ‌های آن را با همکاری «فکری»، «صادق مقدم» و «حسین لطیفی» تصنیف کرد.

در 1301 هـ. ش «سالومه» اثر اسکار وایلد را به فارسی برگرداند و سپس از زبان ترکی نمایشنامه‌هایی مانند «افسانه عشق» (1306)، «اصلی و کرم»، «کمربند سحرآمیز» (1308) را به فارسی برگرداند[۵]. نمایشنامه‌ی «مجسمه مرمر» را در 1308 ش نوشت و آنرا به روی صحنه برد و خودش نقش اول آنرا بازی کرد. سال 1309ش. درخشان‌ترین دوره فعالیت ادبی شهرزاد بود که چندین نمایشنامه را به روی صحنه برد[۶]. بعد از آن تا 1316 ش زندگی سختی را گذراند و سرانجام خودکشی کرد.

«خلیفه‌ هارون‌الرشید» یا «عزیز و عزیزه» و «حرم خلیفه هارون‌الرشید»[۷]. «زرتشت»، «گل‌های حرم» از آثار دیگر او هستند[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ خلج، منصور. نمایشنامه نویسان ایران (از آخوندزاده تا بیضایی)، نشر اختران، چاپ اول، 1381،ص 121.
  2. فصلنامه‌ی تئاتر، شماره 13، بهار 1370، ص 73.
  3. بزرگمهر، شیرین. تأثیر ترجمه متون نمایشی بر تئاتر ایران، نشر تبیان، 1379.
  4. فصلنامه‌ی تئاتر. شماره 13، بهار 1370، ص 80 .
  5. گوران، هیوا. کوشش‌های نافرجام (سیری در صدر سال تئاتر ایران)، انتشارات آگاه، 1360، ص 163.
  6. فصلنامه‌ی تئاتر، شماره 13، بهار 1370، ص 78.
  7. فصلنامه‌ی تئاتر، شماره 13، بهار 1370، ص 77.
  8. خلج، منصور. نمایشنامه نویسان ایران (از آخوندزاده تا بیضایی)، نشر اختران، چاپ اول، 1381،ص 123.