گشایش و رهایش
گشایش و رهایش، رسالهای فارسی در مسائل كلامی و فلسفی از ناصرخسرو قبادیانی (د 481ق / 1088م).
ناصرخسرو در كتاب خوان الاخوان دوبار از این كتاب یاد كرده است.1 ناصرخسرو این رساله را در پاسخ به 30 سؤال یكی از برادران اسماعیلی مذهب فراهم آورده و به قول خود نفوس مؤمنان و مخلصان را از تردید رهایی بخشیده و به همین سبب آن را گشایش و رهایش نامیده است.2 این رساله با زبانی ساده و روشن مسایل و امور دینی را بیان میدارد و حلّ مشكلها میپردازد.3 گشایش و رهایش نخستین بار در 1328ش با دو مقدمه از ایوانف، خاورشناس مشهور روس و سعید نفیسی در بمبئی و در 1340ش در تهران به چاپ رسید.4 بار دیگر سعید نفیسی آن را تصحیح كرده و در 1363ش توسط نشر جامی در تهران به چاپ رسیده است.
مآخذ:
1. صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 897.
2. طبری، محمدعلی. زبدةالآثار. تهران: امیركبیر، 1372، ص 329.
3. خانلری(كیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 423.
4. طبری. همانجا؛ مصاحب، غلامحسین. دایرة المعارف فارسی. تهران: 1381، ج 2، ص 2398.
ابوالقاسم رادفر