ابوبکر محمد بن حسن کرجی

غیاث الدین جمشید کاشانی برگرفته از سایت ایران کتاب قابل بازیابی ازhttps://www.iranketab.ir/profile/31735-%D8%BA%DB%8C%D8%A7%D8%AB-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D9%86%DB%8C

كرجی، ابوبَكْرْ محمد بن حسن كرجی(د حدود 420 ق)، ریاضیدان و مهندس پرآوازه ایرانی. در میانه سده 19م فرانتس ووپكه ضمن انتشار خلاصه‌ای از كتاب الفخری وی به زبان فرانسه، اعتبار بسیاری برای كرجی قائل شد. پس از كشف نسخه‌ای از بخش‌های گمشده اریتمتیكای دیوفانتوس (ریاضی‌دان یونانی) معلوم شد كه كرجی مطالب مهم الفخری را از وی گرفته است. اما پس از انتشار كتاب البدیع فی الحساب كرجی اعتبار پیشین خود را بازیافت زیرا مسائل این كتاب غالبا به راستی بدیع و تازه بودند. در این كتاب برخی دستگاه‌های معادلات سیاله تا درجه نهم و 4 معادله و 7 مجهول را حل شده است. وی اصطلاح استقراء را برای روش حل معادلات یا دستگاه‌های معادلات سیاله به كار برده و كتابی نیز در این باره نوشته كه متاسفانه به دست ما نرسیده است. كرجی كتاب مهمی نیز در زمینه محاسبات مربوط به كندن كاریز (قنات) نوشته كه به چاپ رسیده است^[۱]^[۲].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ كرامتی، یونس. كارنامه ایرانیان. تهران: 1380، ص 36، 103-104.
↑ كرامتی، یونس. «استقراء» (در ریاضیات)، دایره المعارف بزرگ اسلامی. ج8، ص 208-210.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

یونس كرامتی

[1] كرامتی، یونس. كارنامه ایرانیان. تهران: 1380، ص 36، 103-104.

[2] كرامتی، یونس. «استقراء» (در ریاضیات)، دایره المعارف بزرگ اسلامی. ج8، ص 208-210.

[۱]

[۲]