خضر
خضر، شخصیتی روحانی كه در فرهنگ اسلامی دارای علم به بواطن امور و استاد و راهنمای حضرت موسی دانسته شده است، لكن او ممكن است به هر كس كه طالب دانش روحانی باشد، القاء معرفت كند.
خضر در نزد صوفیان مسلمان مقامی ارجمند داشته، او را مرد كامل و ولیِّ حق دانستهاند كه به علت سیراب شدن از چشمه فیاض حقایق، دارای علم لدنّی و جسمی نمردنی شده است[۱]. برخی او را در شمار انبیاء و برخی دیگر از جمله اولیاء خواندهاند و هر دو گروه وی را شخص انسانی دانستهاند كه موسی را در كشفِ مسائل غامض و پوشیده، رهبر و مقتدا بوده است[۱]. بسیاری از متصوفه مدعیاند كه مشایخ ایشان با خضر صحبت داشته، یا تحت ارشاد او قرار گرفته و از دستش خرقه پوشیدهاند[۲][۳].
در قرآن مجید، صراحتاً نامی از خضر برده نشده است، اما بسیاری از مفسرین معتقدند كه منظور از راهنمای موسی در سوره كهف (65 و بعد) خضر میباشد[۴][۵]. در كتاب مقدس نیز، نامی از خضر نیامده است و بعضی خضر را همان الیاس نبی انگاشتهاند، اما عرفای مسلمان، خضر و الیاس را دو شخص مجزا دانستهاند و در اصطلاحات آنان، خضر كنایه از بسط و الیاس، كنایه از قبض است[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ گوهرین، سید صادق. شرح اصطلاحات تصوف. تهران: زوار، 1380، «خضر».
- ↑ محمد بن منور. اسرار التوحید فی مقامات شیخ ابی سعید. تهران: امیركبیر، 1332، ص 207.
- ↑ ابن عربی، محییالدین. الفتوحات المكیه. ج 1، بیروت: دار صادر، ص 186-188.
- ↑ تفسیر آیات 79-82 از سوره كهف، نک: مكارم شیرازی. تفسیر نمونه. ج 12، تهران: دارالكتب اسلامیه، 1361، ص 509-512.
- ↑ تفسیر آیات 79-82 از سوره كهف، نک: مكارم شیرازی. تفسیر نمونه. ج 12، تهران: دارالكتب اسلامیه، 1361، ص 510.
- ↑ كاشانی، عبدالرزاق. اصطلاحات الصوفیه. ترجمه و شرح محمدعلی مودود لاری، به كوشش گل بابا سعیدی، تهران: سوره، 1376، ص 328-329.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
نامعلوم
پیوند به بیرون
حضرت خضر ،سایت ویکی فقه، قابل بازیابی از https://fa.wikifeqh.ir/
داستان خضر در قرآن، سایت ویکی شیعه، قابل بازیابی ازحضرت_خضر/https://fa.wikishia.net/view