سید ولی حسینی
سید ولی حسینی، (روستای توت شامی، گهواره از توابع كرند 1377ش- توت شامی 1289ش)، نوازنده تنبور*، خواننده، مقامدان و كلامخوان از استان كرمانشاهان.
نواختن تنبور را از كودكی نزد پدرش سید عبدل آغاز كرد. سید عبدل فرزند سید كسانه و كلیه خاندان او از دوره سلطان اسحاق (پیشوای سلسله یارسان) تا كنون یعنی در حدود دوازده نسل در كار تفسیر و تأویل كتب دینی یارسان و مقامهای كهن تنبور و انتقال شفاهی آنها بودهاند.
سید ولی حسینی نیز مطابق سنّت خاندان خود به انتقال مقامها و تربیت شاگردان همت گماشت. او سرآمد همه تنبورنوازان و خوانندگان منطقه خود بود و مأخذ و منبع همه مقامها را میدانست. سید ولی كشاورز بود و هر روز بعد از كار روزانه به نواختن تنبور و بهویژه مقامهای مورد علاقهاش مانند «سرطرز»، «باریه» و «پاوه موری» میپرداخت. مزار او در روستای توت شامی در محلی به نام دار سید یعقوب كه میعادگاه عاشقان است قرار دارد. استادان گذشته و حال تنبور از او به عنوان استادالاساتید نام میبرند[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ پژوهشهای میدانی مؤلف و گفتوگو با یاران و شاگردان هنرمند.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی