صحیفه سجادیه
صحیفه سجادیه یا صحیفه کامله، مجموعه دعاها و مناجاتهای امام علی بن الحسین معروف به امام زینالعابدین و امام سجاد (امام چهار شیعیان ) است که آن را «انجیل آلمحمد» یا «زبور آلمحمد» نیز گفتهاند و آن مشتمل بر شصت و یک دعا میباشد و دارای مضامین و نکات عالیست که هر کدام در مناسبت خاص گفته شده است. این ادعیه در میان شیعه بسیار معروف است و مؤمنان با خواندن آن در مواضع و مناسبات ویژه، به خدا تقرّب میجویند و تیمن و تبرک میکنند. متن عربی این کتاب بارها چاپ و به فارسی ترجمه شده است و بعضی از علمای شیعه از جمله سید علیخان مدنی و شیخ بهاءالدین عاملی آن را شرح کردهاند. شیخ حر عاملی مستدرکی بر آن بهعنوان الصحیفه الثانیه السجادیه نوشته است.
مستدرک دیگر از میرزا عبدالله افندی اصفهانی صاحب ریاضالعلماء است که نام آن را الدرر المنظومه المأثوره گذاشته است و به الصحیفه السجادیه الثالثه معروف است. صحیفه سجادیه چهارم را حاج میرزا حسین نوری (م 1320 ق) ترتیب داده است که مشتمل بر هفتاد و هفت دعاست. پس از او سیدمحسن امین مؤلف اعیانالشیعه، الصحیفه السجادیه الخامسه را ترتیب داده است. به گفته مؤلف الذریعه این صحیفه مشتمل بر صحیفه سوم و چهارم با اضافه پنجاه و دو دعاست.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
دایره المعارف تشیع
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
تلخیص از سید حسن امین