عباس نعلبندیان
نعلبندیان، عباس (1326- 1368ش)، نمایشنامهنویس و بازیگر.
در دبستان ادیب و دبیرستانهای حکیم نظامی و فخررازی تحصیل کرد. در دکهی روزنامه فروشی پدرش کار میکرد[۱][۲].
اولین نمایشنامهای که در 1347ش «پژوهشی ژرف و سترگ و نو در سنگوارههای دورهی بیست و پنجم زمینشناسی یا چهاردهم، بیستم و غیره، فرقی نمیکند.» نوشت و چاپ کرد برنده جایزه اول مسابقه نمایشنامهنویسی تلویزیون ملی ایران و جایزه دوم نمایشنامهنویسی جشن هنر شیراز شد و در دومین جشن هنر شیراز به کارگردانی آربی و آوانسیان اجرا گردید[۳][۴].
پس از تأسیس کارگاه نمایش وابسته به سازمان رادیو و تلویزیون در (1348ش) به مدیری و عضو شورا در کارگاه برگزیده و مشغول به کار شد و تا اواخر سال 1357ش که کارگاه نمایش منحل شد، در این سمت باقی ماند و بعد از آن هم تازمانی که به زندگی خود پایان داد، کنج عزلت گزید.
«اگر آقای فاوست یهکم معرفت به خرج داده بود»، (1348)؛ «صندلی کنار پنجره بگذاریم و بنشینیم و به شب دراز تاریک خاموش سرد بیابان نگاه کنیم» (1349)؛ «قصه غریب سفر شاد شینشاد شنگول به دیار آدمکشان وامردان و جذامیان و دزدان و دیوانگان و روسپیان و ...» (1351).
«هرامسا 705، 709»، (1356)[«داستانهایی از بارش مهر و مرگ (یک پنجگانه) دو نمایشنامه»، (1365) از دیگر آثار نمایشی اوست[۵][۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ آدینه (1368). شماره 35، ص 42.
- ↑ سپید و سیاه (1347). شماره 20، ص 15.
- ↑ خلج، منصور.1381. نمایشنامهنویسان ایران (از آخونذزاده تا بیضایی). تهران: نشر اختران، ص 190.
- ↑ آقا شیخ محمدی، مریم، سعیدی نوری، نشاط .1377. گلزار مشاهیر: زندگینمامه در گذشتگان مشاهیر ایران 1358- 1376. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ص 469.
- ↑ آدینه (1368). شماره 35، ص 42.
- ↑ آقا شیخ محمدی، مریم، سعیدی نوری، نشاط .1377. گلزار مشاهیر: زندگینمامه در گذشتگان مشاهیر ایران 1358- 1376. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ص 469.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمود عزیزی