پرش به محتوا

لباب الالباب: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''لُباب‌ُالاَلباب،''' تذكره‌ای به فارسی از محمد عوفی در شرح حال شاعران‌، ادیبان، شاهان‌، وزیران و امیران فارسی زبان، از آغاز شعر فارسی تا زمان نویسنده. محمد عوفی حدود 618ق / 1221م لباب‌الالباب را در دو جلد كه جلد نخست دربارة زندگینامه و سر...» ایجاد کرد
 
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''لُباب‌ُالاَلباب،''' تذكره‌ای به [[فارسی]] از محمد عوفی در شرح حال شاعران‌، ادیبان، شاهان‌، وزیران و امیران فارسی زبان، از آغاز [[شعر فارسی]] تا زمان نویسنده.  
[[پرونده:لباب الالباب.jpg|بندانگشتی|لباب الالباب برگرفته از سایت ایران کتاب قابل بازیابی از https://www.iranketab.ir/book/65117-lubab-ul-albab]]
لُباب‌ُالاَلباب، تذکره‌ای به [[فارسی]] از محمد عوفی در شرح حال شاعران‌، ادیبان، شاهان‌، وزیران و امیران فارسی زبان، از آغاز [[شعر فارسی]] تا زمان نویسنده.  


محمد عوفی حدود 618ق / 1221م لباب‌الالباب را در دو جلد كه جلد نخست دربارة زندگینامه و سروده‌های 130 تن از ملوك‌، امیران و وزیران و جلد دوم در احوال 169 تن از شاعران ایران تألیف كرده است.<sup>1</sup>
محمد عوفی حدود 618ق / 1221م لباب‌الالباب را در دو جلد که جلد نخست درباره زندگینامه و سروده‌های 130 تن از ملوک‌، امیران و وزیران و جلد دوم در احوال 169 تن از شاعران ایران تألیف کرده است<ref>مصاحب‌، غلامحسین‌. '''''دایرة‌المعارف فارسی'''''. تهران‌: فرانكلین‌، چ 3، 1381، ج 2، ص 2483.</ref><ref>خانلری (كیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی‌‌'''''. تهران‌: بنیاد فرهنگ ایران‌، 1348، ص 430.</ref>.


ناتانیل بلند[1] در توصیف یكی دو نسخة موجود و شناخته شدة این كتاب در اروپا آن را کهن‌ترین تذكرة شعرای فارسی خوانده و اته[2] نیز از آن بسیار سود جسته است‌.<sup>2</sup> اهمیت ''لباب الالباب'' یکی در کهن بودن آن<sup>3</sup> و دیگر آوردن شرح حال آن دسته از شاعران معاصر عوفی است كه دیوان شعر آنان پیش از انتشار کامل در حملة مغول نابود شده و نویسنده در سفرهای خود به نواحی مختلف از راه‌آشنایی با آنان احوال و اشعارشان را گردآوری كرده است‌.<sup>4</sup>  
ناتانیل بلند(N. Bland)در توصیف یکی دو نسخه موجود و شناخته شده این کتاب در اروپا آن را کهن‌ترین تذکره شعرای فارسی خوانده و اته(Ethe) نیز از آن بسیار سود جسته است‌<ref>براون‌، ادوارد. '''''از سنایی تا سعدی‌'''.'' ترجمه غلام حسین صدری افشار، تهران‌: مروارید، چ 1، 1351، ص 165 و 166.</ref>. اهمیت لباب الالباب یکی در کهن بودن آن<ref>نفیسی، سعید. مقدمه بر '''''لباب الالباب‌'''''. تهران‌: ابن‌سینا، 1335، ص چهارده (مقدمه‌).</ref> و دیگر آوردن شرح حال آن دسته از شاعران معاصر عوفی است که دیوان شعر آنان پیش از انتشار کامل در حمله مغول نابود شده و نویسنده در سفرهای خود به نواحی مختلف از راه‌آشنایی با آنان احوال و اشعارشان را گردآوری کرده است‌.<ref>صفا، ذبیح‌الله‌. '''''تاریخ ادبیات در ایران‌'''''. تهران‌: ابن‌سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 1029.</ref>  


عوفی در این كتاب به آرایش كلام نظر داشته و به ایراد سجع‌ها، جمله‌های مزیّن مرصع مبادرت كرده ‌است‌. از این رو می‌توان آن را به لحاظ سبك نگارش در شمار آثار مصنوع نثر فارسی آورد.<sup>5</sup>
عوفی در این کتاب به آرایش کلام نظر داشته و به ایراد سجع‌ها، جمله‌های مزیّن مرصع مبادرت کرده ‌است‌. از این رو می‌توان آن را به لحاظ سبک نگارش در شمار آثار مصنوع نثر فارسی آورد<ref>حاکمی‌، اسماعیل‌. '''''گزیده‌ای از نثرهای مصنوع و مزین‌'''''. تهران‌: دانشگاه تهران‌، 1364، ص‌106.</ref>.


ادوارد براون 2 مجلّد لباب‌الالباب، نخست جلد دوم (1903) و بعد جلد اول (1906) را در لیدن چاپ كرد و محمد قزوینی جلد اول آن را تصحیح كرد. لباب‌الالباب با اصلاحات تازه نخستین بار در 1335ش در تهران چاپ شد.<sup>6</sup>  
ادوارد براون 2 مجلّد لباب‌الالباب، نخست جلد دوم (1903) و بعد جلد اول (1906) را در لیدن چاپ کرد و محمد قزوینی جلد اول آن را تصحیح کرد. لباب‌الالباب با اصلاحات تازه نخستین بار در 1335ش در تهران چاپ شد<ref>مصاحب، عبدالحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. تهران: امیرکبیر، 1381، ج 2، ص 2483.</ref>.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


1.    مصاحب‌، غلامحسین‌. '''''دایرة‌المعارف فارسی'''''. تهران‌: فرانكلین‌، چ 3، 1381، ج 2، ص 2483؛ خانلری (كیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی‌‌'''''. تهران‌: بنیاد فرهنگ ایران‌، 1348، ص 430.
* [[فارسی]]
* [[شعر فارسی]]


2.    براون‌، ادوارد. '''''از سنایی تا سعدی‌'''.'' ترجمة غلام حسین صدری افشار، تهران‌: مروارید، چ 1، 1351، ص 165 و 166.
== مآخذ ==
<references />


3.    نفیسی، سعید. مقدمه بر '''''لباب الالباب‌'''''. تهران‌: ابن‌سینا، 1335، ص چهارده (مقدمه‌).
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
4.    صفا، ذبیح‌الله‌. '''''تاریخ ادبیات در ایران‌'''''. تهران‌: ابن‌سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 1029.
 
5.    حاكمی‌، اسماعیل‌. '''''گزیده‌ای از نثرهای مصنوع و مزین‌'''''. تهران‌: دانشگاه تهران‌، 1364، ص‌106.
 
6.    مصاحب، عبدالحسین. '''''دایرةالمعارف فارسی'''''. تهران: امیركبیر، 1381، ج 2، ص 2483.
 
----[1]. N. Bland
 
[2]. Ethe


== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۱

لباب الالباب برگرفته از سایت ایران کتاب قابل بازیابی از https://www.iranketab.ir/book/65117-lubab-ul-albab

لُباب‌ُالاَلباب، تذکره‌ای به فارسی از محمد عوفی در شرح حال شاعران‌، ادیبان، شاهان‌، وزیران و امیران فارسی زبان، از آغاز شعر فارسی تا زمان نویسنده.

محمد عوفی حدود 618ق / 1221م لباب‌الالباب را در دو جلد که جلد نخست درباره زندگینامه و سروده‌های 130 تن از ملوک‌، امیران و وزیران و جلد دوم در احوال 169 تن از شاعران ایران تألیف کرده است[۱][۲].

ناتانیل بلند(N. Bland)در توصیف یکی دو نسخه موجود و شناخته شده این کتاب در اروپا آن را کهن‌ترین تذکره شعرای فارسی خوانده و اته(Ethe) نیز از آن بسیار سود جسته است‌[۳]. اهمیت لباب الالباب یکی در کهن بودن آن[۴] و دیگر آوردن شرح حال آن دسته از شاعران معاصر عوفی است که دیوان شعر آنان پیش از انتشار کامل در حمله مغول نابود شده و نویسنده در سفرهای خود به نواحی مختلف از راه‌آشنایی با آنان احوال و اشعارشان را گردآوری کرده است‌.[۵]

عوفی در این کتاب به آرایش کلام نظر داشته و به ایراد سجع‌ها، جمله‌های مزیّن مرصع مبادرت کرده ‌است‌. از این رو می‌توان آن را به لحاظ سبک نگارش در شمار آثار مصنوع نثر فارسی آورد[۶].

ادوارد براون 2 مجلّد لباب‌الالباب، نخست جلد دوم (1903) و بعد جلد اول (1906) را در لیدن چاپ کرد و محمد قزوینی جلد اول آن را تصحیح کرد. لباب‌الالباب با اصلاحات تازه نخستین بار در 1335ش در تهران چاپ شد[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. مصاحب‌، غلامحسین‌. دایرة‌المعارف فارسی. تهران‌: فرانكلین‌، چ 3، 1381، ج 2، ص 2483.
  2. خانلری (كیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی‌‌. تهران‌: بنیاد فرهنگ ایران‌، 1348، ص 430.
  3. براون‌، ادوارد. از سنایی تا سعدی‌. ترجمه غلام حسین صدری افشار، تهران‌: مروارید، چ 1، 1351، ص 165 و 166.
  4. نفیسی، سعید. مقدمه بر لباب الالباب‌. تهران‌: ابن‌سینا، 1335، ص چهارده (مقدمه‌).
  5. صفا، ذبیح‌الله‌. تاریخ ادبیات در ایران‌. تهران‌: ابن‌سینا، چ 4، 1347، ج 2، ص 1029.
  6. حاکمی‌، اسماعیل‌. گزیده‌ای از نثرهای مصنوع و مزین‌. تهران‌: دانشگاه تهران‌، 1364، ص‌106.
  7. مصاحب، عبدالحسین. دایره المعارف فارسی. تهران: امیرکبیر، 1381، ج 2، ص 2483.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر