پرش به محتوا

خیام نیشابوری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''خيام‌ نيشابوري‌''' (439 ـ میان 515 تا 517 ق) فيلسوف‌، رياضيدان‌، منجم‌، شاعر حجةالحق حكيم‌ ابوالفتح‌ عمر بن‌ ابراهيم‌ خيامي‌ نيشابوري‌ مشهور به‌ «خيام‌» در نيشابور زاده‌ شد. معاصر ملكشاه‌ سلجوقي‌ (حك‌ 465ـ 485 ق) و پزشك‌ ومنجم‌ دربار او بو...» ایجاد کرد
 
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''خيام‌ نيشابوري‌''' (439 ـ میان 515 تا 517 ق) فيلسوف‌، رياضيدان‌، منجم‌، شاعر
[[پرونده:Nuq2n1.jpg|بندانگشتی|خیام نیشابوری برگرفته از وبسایت ویستا قابل بازیابی از<nowiki/>[https://vista.ir/w/a/34/nuq2n/%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D9%86%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B1%DB%8C-%7C-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%87 https://vista.ir/w/a/34/nuq2n]]]
'''[[خیام نیشابوری|خیام‌ نیشابوری]]''' (439 ـ میان 515 تا 517 ق) فیلسوف‌، ریاضیدان‌، منجم‌، شاعر


حجةالحق حكيم‌ ابوالفتح‌ عمر بن‌ ابراهيم‌ خيامي‌ نيشابوري‌ مشهور به‌ «خيام‌» در نيشابور زاده‌ شد. معاصر ملكشاه‌ سلجوقي‌ (حك‌ 465ـ 485 ق) و پزشك‌ ومنجم‌ دربار او بود.<sup>1</sup> افزون‌ بر نجوم‌ وپزشكي‌ در حكمت‌، رياضي‌ و فلسفه‌ مهارت‌ داشت‌. شهرت‌ او در زمان‌ حياتش‌ مرهون‌ حكمت‌ ونه‌شاعري‌ او بود. معاصران‌ خيام‌ وي‌ را در حكمت‌ تالي‌ ابن‌ سينا و در احكام‌ نجوم‌ قول‌ او را مسلم مي‌دانستند.<sup>2</sup>
حجه الحق حكیم‌ ابوالفتح‌ عمر بن‌ ابراهیم‌ خیامی نیشابوری مشهور به «خیام‌» در [[نیشابور]] زاده شد. معاصر ملكشاه [[سلجوقیان|سلجوقی]] (حک 465ـ 485 ق) و [[پزشکی|پزشک]] ومنجم‌ دربار او بود<ref>صفا، ذبیح‌الله. '''''گنجینه سخن‌'''''. تهران‌: دانشگاه تهران‌، چ‌ 3، 1353، ج‌ 2، ص‌ 77.</ref>. افزون‌ بر نجوم‌ و[[پزشکی|پزشكی]] در حكمت‌، ریاضی و فلسفه مهارت‌ داشت‌. شهرت‌ او در زمان‌ حیاتش‌ مرهون‌ حكمت‌ ونه شاعری او بود. معاصران‌ خیام‌ وی را در حكمت‌ تالی [[ابن سینا، پزشک|ابن‌ سینا]] و در احكام‌ نجوم‌ قول‌ او را مسلم میدانستند<ref>خانلری (كیا)، زهرا. '''''فرهنگ‌ ادبیات‌ فارسی دری'''.'' تهران‌: بنیاد فرهنگ‌ ایران‌، 1348، ص‌ 202.</ref>.


خيّام‌ به‌ امر ملكشاه‌ و با همكاري‌ ابوالعباس‌ لوكري‌ و ابوالفتح‌ خازني‌ در 467 ق رصد خانه‌اي‌ بنياد نهاد كه‌ تا هنگام‌ مرگ‌ ملكشاه‌ داير بود.<sup>3</sup> پس‌ از مرگ‌ پيكرش‌ را در صحن‌ امامزاده‌ محروق در نيم‌فرسنگي‌ نيشابور به‌ خاك‌ سپردند.<sup>4</sup>
خیام‌ به امر ملكشاه و با همكاری ابوالعباس‌ لوكری و ابوالفتح‌ خازنی در 467 ق رصد خانه ای بنیاد نهاد كه تا هنگام‌ مرگ‌ ملكشاه دایر بود<ref>صفا، ذبیح‌الله. '''''گنجینه سخن‌'''''. تهران‌: دانشگاه تهران‌، 1353، ج‌ 2، ص‌ 77.</ref>. پس‌ از مرگ‌ پیكرش‌ را در صحن‌ [[امام زاده|امامزاده]] محروق در نیم‌فرسنگی [[نیشابور]] به خاک سپردند<ref>بیانی، مهدی. '''''كارنامه بزرگان‌ ایران‌'''.'' تهران‌: اداره كل‌ انتشارات‌ و رادیو، 1340، ص‌ 163.</ref>.


امروز آوازة‌ خيام‌ به‌ سبب‌ رباعي‌هاي‌ اوست‌، در حالي‌ كه‌ در مراجع‌ و منابع‌ قديم‌ از او در زمرة ‌دانشمندان‌، رياضي‌دانان‌ و منجمان‌ و نه‌ در رديف‌ شاعران‌ ياد شده‌ است‌. انتخاب‌ قالب‌ رباعي‌ براي ‌سرودن‌ اشعار با شخصيت‌ وي‌ كه‌ آدم‌ درازگو و درازنويسي‌ نبوده‌ و نيز با فلسفة‌ وي‌ سازگاري‌ داشته است‌.<sup>5</sup> رباعي‌هاي‌ او بسيار ساده‌ و شامل‌ معاني‌ عالي‌ است‌. در اين‌ رباعي‌ها خيام‌ افكار فلسفي‌ خود را بيان‌ مي‌كند. تعداد رباعي‌هاي‌ او را برخي‌ 57 و بعضي‌ 66 دانسته‌اند.<sup>6</sup>
امروز آوازه خیام‌ به سبب‌ رباعی های اوست‌، در حالی كه در مراجع‌ و منابع‌ قدیم‌ از او در زمره ‌دانشمندان‌، ریاضیدانان‌ و منجمان‌ و نه در ردیف‌ شاعران‌ یاد شده است‌. انتخاب‌ قالب‌ رباعی برای ‌سرودن‌ اشعار با شخصیت‌ وی كه آدم‌ درازگو و درازنویسی نبوده و نیز با فلسفه وی سازگاری داشته است‌<ref>كریستین‌ سن‌، آرتور. '''''بررسی انتقادی رباعیات‌ خیام‌'''''. ترجمه فریدون‌ بدرهای، تهران‌: توس‌، 1373، ص‌ 15.</ref>. رباعی های او بسیار ساده و شامل‌ معانی عالی است‌. در این‌ رباعیها خیام‌ افكار فلسفی خود را بیان‌ میكند. تعداد رباعیهای او را برخی 57 و بعضی 66 دانسته اند<ref>صفا، ذبیح‌الله. '''''تاریخ‌ ادبیات‌ در ایران‌'''.'' تهران‌: ابن‌ سینا، چ‌ 4، 1347، ج‌ 2، ص‌ 529.</ref>.


قديم‌ترين‌ مأخذي‌ كه‌ چند رباعي‌ از خيام‌ در آن‌ ثبت‌ شده‌، ''سندبادنامة‌'' ظهيري‌ سمرقندي‌ نوشتة‌555 ق است‌ كه‌ تعداد آنها به‌ 5 رباعي‌ مي‌رسد.7 نخستين‌ بار فيتزجرالد [1]انگليسي‌ رباعي‌هاي‌ او رابه‌ انگليسي‌ برگردانيده‌ است‌.<sup>8</sup> از ديگر آثارش‌ در عربي‌ و فارسي‌ مي‌توان‌ ''رسالة‌ جبر و مقابله‌''، ''رسالة‌ وجوديه‌، نوروزنامه‌'' و جز آنها را نام‌ برد.<sup>9</sup>  
قدیم‌ترین‌ مأخذی كه چند رباعی از خیام‌ در آن‌ ثبت‌ شده، ''سندبادنامه'' ظهیری سمرقندی نوشته555 ق است‌ كه تعداد آنها به 5 رباعی میرسد<ref>كریستین‌ سن‌، آرتور. '''''بررسی انتقادی رباعیات‌ خیام‌'''''. ترجمه فریدون‌ بدرهای، تهران‌: توس‌، 1373، ص‌ 17 و 18.</ref>. نخستین‌ بار فیتزجرالد [Fitz Gerald]انگلیسی رباعی های او رابه انگلیسی برگردانیده است‌<ref>بیانی، مهدی. '''''كارنامه بزرگان‌ ایران‌'''.'' تهران‌: اداره كل‌ انتشارات‌ و رادیو، 1340، ص‌ 163.</ref>. از دیگر آثارش‌ در [[عربی]] و [[فارسی]] میتوان‌ ''رساله جبر و مقابله''، ''رساله وجودیه، نوروزنامه'' و جز آنها را نام‌ برد<ref>خانلری (كیا)، زهرا. '''''فرهنگ‌ ادبیات‌ فارسی دری'''.'' تهران‌: بنیاد فرهنگ‌ ایران‌، 1348، ص‌ 202.</ref>.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


# صفا، ذبيح‌الله‌. '''''گنجينة‌ سخن‌'''''. تهران‌: دانشگاه‌ تهران‌، چ‌ 3، 1353، ج‌ 2، ص‌ 77.
* [[پزشکی|پزشكی]]
# خانلري‌ (كيا)، زهرا. '''''فرهنگ‌ ادبيات‌ فارسي‌ دري‌'''.'' تهران‌: بنياد فرهنگ‌ ايران‌، 1348، ص‌ 202.
* [[نیشابور]]
# صفا، ذبيح‌الله‌. '''''گنجينة‌ سخن‌'''''. تهران‌: دانشگاه‌ تهران‌، چ‌ 3، 1353، ج‌ 2، ص‌ 77.
* [[ابن سینا، پزشک|ابن‌ سینا]]
# بياني‌، مهدي‌. '''''كارنامة‌ بزرگان‌ ايران‌'''.'' تهران‌: اداره‌ كل‌ انتشارات‌ و راديو، 1340، ص‌ 163.
* [[امام زاده|امامزاده]]
# كريستين‌ سن‌، آرتور. '''''بررسي‌ انتقادي‌ رباعيات‌ خيام‌'''''. ترجمة‌ فريدون‌ بدره‌اي‌، تهران‌: توس‌، 1373، ص‌ 15.
* [[فارسی]]
# صفا، ذبيح‌الله‌. '''''تاريخ‌ ادبيات‌ در ايران‌'''.'' تهران‌: ابن‌ سينا، چ‌ 4، 1347، ج‌ 2، ص‌ 529.
مآخذ<references />
# كريستين‌ سن‌، آرتور. '''''بررسي‌ انتقادي‌ رباعيات‌ خيام‌'''''. ترجمة‌ فريدون‌ بدره‌اي‌، تهران‌: توس‌، 1373، ص‌ 17 و 18.
== منبع اصلی ==
# بياني‌، مهدي‌. '''''كارنامة‌ بزرگان‌ ايران‌'''.'' تهران‌: اداره‌ كل‌ انتشارات‌ و راديو، 1340، ص‌ 163.
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
# خانلري‌ (كيا)، زهرا. '''''فرهنگ‌ ادبيات‌ فارسي‌ دري‌'''.'' تهران‌: بنياد فرهنگ‌ ايران‌، 1348، ص‌ 202. نيز نگ‌: مصاحب‌، غلامحسين‌. '''''دايرة‌المعارف‌ فارسي‌'''''. تهران‌: فرانكلين‌، چ‌ 3، 1381، ج‌ 1، ص‌929 (ذيل‌ خيام‌).
 
[1]. Fitz Gerald


== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر
[[index.php?title=رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[index.php?title=رده:ادبیات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۴۵

خیام نیشابوری برگرفته از وبسایت ویستا قابل بازیابی ازhttps://vista.ir/w/a/34/nuq2n

خیام‌ نیشابوری (439 ـ میان 515 تا 517 ق) فیلسوف‌، ریاضیدان‌، منجم‌، شاعر

حجه الحق حكیم‌ ابوالفتح‌ عمر بن‌ ابراهیم‌ خیامی نیشابوری مشهور به «خیام‌» در نیشابور زاده شد. معاصر ملكشاه سلجوقی (حک 465ـ 485 ق) و پزشک ومنجم‌ دربار او بود[۱]. افزون‌ بر نجوم‌ وپزشكی در حكمت‌، ریاضی و فلسفه مهارت‌ داشت‌. شهرت‌ او در زمان‌ حیاتش‌ مرهون‌ حكمت‌ ونه شاعری او بود. معاصران‌ خیام‌ وی را در حكمت‌ تالی ابن‌ سینا و در احكام‌ نجوم‌ قول‌ او را مسلم میدانستند[۲].

خیام‌ به امر ملكشاه و با همكاری ابوالعباس‌ لوكری و ابوالفتح‌ خازنی در 467 ق رصد خانه ای بنیاد نهاد كه تا هنگام‌ مرگ‌ ملكشاه دایر بود[۳]. پس‌ از مرگ‌ پیكرش‌ را در صحن‌ امامزاده محروق در نیم‌فرسنگی نیشابور به خاک سپردند[۴].

امروز آوازه خیام‌ به سبب‌ رباعی های اوست‌، در حالی كه در مراجع‌ و منابع‌ قدیم‌ از او در زمره ‌دانشمندان‌، ریاضیدانان‌ و منجمان‌ و نه در ردیف‌ شاعران‌ یاد شده است‌. انتخاب‌ قالب‌ رباعی برای ‌سرودن‌ اشعار با شخصیت‌ وی كه آدم‌ درازگو و درازنویسی نبوده و نیز با فلسفه وی سازگاری داشته است‌[۵]. رباعی های او بسیار ساده و شامل‌ معانی عالی است‌. در این‌ رباعیها خیام‌ افكار فلسفی خود را بیان‌ میكند. تعداد رباعیهای او را برخی 57 و بعضی 66 دانسته اند[۶].

قدیم‌ترین‌ مأخذی كه چند رباعی از خیام‌ در آن‌ ثبت‌ شده، سندبادنامه ظهیری سمرقندی نوشته555 ق است‌ كه تعداد آنها به 5 رباعی میرسد[۷]. نخستین‌ بار فیتزجرالد [Fitz Gerald]انگلیسی رباعی های او رابه انگلیسی برگردانیده است‌[۸]. از دیگر آثارش‌ در عربی و فارسی میتوان‌ رساله جبر و مقابله، رساله وجودیه، نوروزنامه و جز آنها را نام‌ برد[۹].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. صفا، ذبیح‌الله. گنجینه سخن‌. تهران‌: دانشگاه تهران‌، چ‌ 3، 1353، ج‌ 2، ص‌ 77.
  2. خانلری (كیا)، زهرا. فرهنگ‌ ادبیات‌ فارسی دری. تهران‌: بنیاد فرهنگ‌ ایران‌، 1348، ص‌ 202.
  3. صفا، ذبیح‌الله. گنجینه سخن‌. تهران‌: دانشگاه تهران‌، 1353، ج‌ 2، ص‌ 77.
  4. بیانی، مهدی. كارنامه بزرگان‌ ایران‌. تهران‌: اداره كل‌ انتشارات‌ و رادیو، 1340، ص‌ 163.
  5. كریستین‌ سن‌، آرتور. بررسی انتقادی رباعیات‌ خیام‌. ترجمه فریدون‌ بدرهای، تهران‌: توس‌، 1373، ص‌ 15.
  6. صفا، ذبیح‌الله. تاریخ‌ ادبیات‌ در ایران‌. تهران‌: ابن‌ سینا، چ‌ 4، 1347، ج‌ 2، ص‌ 529.
  7. كریستین‌ سن‌، آرتور. بررسی انتقادی رباعیات‌ خیام‌. ترجمه فریدون‌ بدرهای، تهران‌: توس‌، 1373، ص‌ 17 و 18.
  8. بیانی، مهدی. كارنامه بزرگان‌ ایران‌. تهران‌: اداره كل‌ انتشارات‌ و رادیو، 1340، ص‌ 163.
  9. خانلری (كیا)، زهرا. فرهنگ‌ ادبیات‌ فارسی دری. تهران‌: بنیاد فرهنگ‌ ایران‌، 1348، ص‌ 202.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر index.php?title=رده:ادبیات و زبان شناسی index.php?title=رده:ادبیات