خویشاوندیِ سببی: تفاوت میان نسخهها
ظاهر
صفحهای تازه حاوی «در این نوع خویشاوندی، پیوندها نه بنیاد گرفته براساسِ روابطِ خونی و طبیعی، بلکه بر علایق و اعتقاداتِ قومی یاگروهی متکی است. با پیدایی برونهمسری و قواعدِ بسیار پیچیده آن، این نوع خویشاوندی وسعت مییابد؛ به ویژه در ازدواج مبادلهای، که خویشا...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
در این نوع | در این نوع [[مفهوم خویشاوندی|خویشاوندی]]، پیوندها نه بنیاد گرفته براساسِ روابطِ خونی و طبیعی، بلکه بر علایق و اعتقاداتِ قومی یاگروهی متکی است. با پیدایی برونهمسری و قواعدِ بسیار پیچیده آن، این نوع [[مفهوم خویشاوندی|خویشاوندی]] وسعت مییابد؛ به ویژه در [[ازدواج مبادلهای]]، که خویشاوندیِ سببی در آن بر پایه روابطی منظم و پایاپای بسط مییابد.کارکردگرایان، برونهمسری و پیداییِ قواعدِ منع زنایِ با محارم و به دنبالِ اَن، بسطِ شبکه خویشاوندیِ سببی را از دیدگاهِ وظایفی که برای فرد و جامعه دارد، مطمح نظر قرار دادهاند.<ref>باقر ساروخانی، مقدمهای بر جامعهشناسی خانواده، تهران: سروش، ۱۳۷۵، صص 198.</ref> | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[مفهوم خویشاوندی]] | |||
* [[انواع خویشاوندی]] | |||
* [[خویشاوندی نسبی]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
فرخجسته، هوشنگ ( 1382). کتاب ایران: خانواده. تهران: [https://icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، معاونت پژوهشی و آموزشی، مرکز مطالعات فرهنگی- بین المللی]. | |||
== نویسنده مقاله == | |||
هوشنگ فرخجسته | |||
[[رده:خانواده]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۵۸
در این نوع خویشاوندی، پیوندها نه بنیاد گرفته براساسِ روابطِ خونی و طبیعی، بلکه بر علایق و اعتقاداتِ قومی یاگروهی متکی است. با پیدایی برونهمسری و قواعدِ بسیار پیچیده آن، این نوع خویشاوندی وسعت مییابد؛ به ویژه در ازدواج مبادلهای، که خویشاوندیِ سببی در آن بر پایه روابطی منظم و پایاپای بسط مییابد.کارکردگرایان، برونهمسری و پیداییِ قواعدِ منع زنایِ با محارم و به دنبالِ اَن، بسطِ شبکه خویشاوندیِ سببی را از دیدگاهِ وظایفی که برای فرد و جامعه دارد، مطمح نظر قرار دادهاند.[۱]
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ باقر ساروخانی، مقدمهای بر جامعهشناسی خانواده، تهران: سروش، ۱۳۷۵، صص 198.
منبع اصلی
فرخجسته، هوشنگ ( 1382). کتاب ایران: خانواده. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، معاونت پژوهشی و آموزشی، مرکز مطالعات فرهنگی- بین المللی.
نویسنده مقاله
هوشنگ فرخجسته