زولبیا و بامیه: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''زولبيا و باميه'''، زولبيا نوعي شيريني تهيه شده از نشاسته، ماست آب گرفته، زعفران، روغن و شكر.<sup>(1)</sup> زولبيا را به شكل دايرة پنجرهاي و معمولاً به اندازة يك نعلبكي ميپزند. رنگ زولبيا بسته به اندازة زعفران آن زرد و گاهي قهوهاي است. زولبيا مع...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:زولبیا-بامیه.jpg|بندانگشتی|زولبیا و بامیه، قابل بازیابی از https://namnak.com/%D8%B7%D8%B1%D8%B2-%D8%AA%D9%87%DB%8C%D9%87-%D8%B2%D9%88%D9%84%D8%A8%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87.p7555]] | |||
زولبیا و بامیه، زولبیا نوعی شیرینی تهیه شده از نشاسته، ماست آب گرفته، زعفران، روغن و شکر<ref>انوری، حسن (1381). فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، جلد پنجم، ذیل زولبیا.</ref>. زولبیا را به شکل دایره پنجرهای و معمولاً به اندازه یک نعلبکی میپزند. | |||
رنگ | رنگ زولبیا بسته به اندازه زعفران آن زرد و گاهی قهوهای است. زولبیا معمولاً با بامیه همراه و از خوراکهای ماه رمضان<sup>*</sup> است. بامیه را از آرد و تخم مرغ و شکر و به شکل استوانههای کوچک و بزرگ به اندازه یک بند یا یک انگشت تهیه میکنند. زولبیا و بامیه را پس از سرخ کردن در شهد آب و شکر غوطهور میکنند تا شیرین شود. | ||
در گذشته | در گذشته زولبیا را در خانه و با روغن کنجد تهیه میکردند که خاصیت فراوانی داشت، ولی امروزه آن را با روغن مایع و در قنادیها میپزند<ref>دریابندری، نجف، راستکار، فهیمه (1379). کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، جلد دوم، ص 1601.</ref>. | ||
زولبیا از خوراکهای کهن [[ایران]] است که در گذشته بدان «حلقهچی<ref>مولانا بسحاق حلاج شیرازی. دیوان اطعمه. شیراز: کتابفروشی معرفت شیراز، ص 164.</ref>» میگفتند. باب هشتم از رساله [[دیوان اطعمه]] درباره شیرینیجات به زولبیا یا حلقهچی نیز اشاره دارد.<ref>مولانا بسحاق حلاج شیرازی. دیوان اطعمه. شیراز: کتابفروشی معرفت شیراز، ص 164. باب هشتم</ref> | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[باقلوا]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
فاطمه اسماعیلی | فاطمه اسماعیلی | ||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
[[رده:خوراک]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۳
زولبیا و بامیه، زولبیا نوعی شیرینی تهیه شده از نشاسته، ماست آب گرفته، زعفران، روغن و شکر[۱]. زولبیا را به شکل دایره پنجرهای و معمولاً به اندازه یک نعلبکی میپزند.
رنگ زولبیا بسته به اندازه زعفران آن زرد و گاهی قهوهای است. زولبیا معمولاً با بامیه همراه و از خوراکهای ماه رمضان* است. بامیه را از آرد و تخم مرغ و شکر و به شکل استوانههای کوچک و بزرگ به اندازه یک بند یا یک انگشت تهیه میکنند. زولبیا و بامیه را پس از سرخ کردن در شهد آب و شکر غوطهور میکنند تا شیرین شود.
در گذشته زولبیا را در خانه و با روغن کنجد تهیه میکردند که خاصیت فراوانی داشت، ولی امروزه آن را با روغن مایع و در قنادیها میپزند[۲].
زولبیا از خوراکهای کهن ایران است که در گذشته بدان «حلقهچی[۳]» میگفتند. باب هشتم از رساله دیوان اطعمه درباره شیرینیجات به زولبیا یا حلقهچی نیز اشاره دارد.[۴]
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ انوری، حسن (1381). فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، جلد پنجم، ذیل زولبیا.
- ↑ دریابندری، نجف، راستکار، فهیمه (1379). کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، جلد دوم، ص 1601.
- ↑ مولانا بسحاق حلاج شیرازی. دیوان اطعمه. شیراز: کتابفروشی معرفت شیراز، ص 164.
- ↑ مولانا بسحاق حلاج شیرازی. دیوان اطعمه. شیراز: کتابفروشی معرفت شیراز، ص 164. باب هشتم
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
فاطمه اسماعیلی