شاهنامه ابوسعیدی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:345678765434.jpg|بندانگشتی|شاهنامه ابوسعیدی از شاهکارهای هنر مکتب تبریز، برگرفته از میراث آریا، قابل بازیابی از https://www.chtn.ir/news/1399043125/%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8-%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2]] | [[پرونده:345678765434.jpg|بندانگشتی|شاهنامه ابوسعیدی از شاهکارهای هنر مکتب تبریز، برگرفته از میراث آریا، قابل بازیابی از https://www.chtn.ir/news/1399043125/%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8-%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2]] | ||
شاهنامه ابوسعیدی، از نخستین شاهنامههای مصور ایرانی و اوج هنر دوره ایلخانیان به شمار میآید<ref name=":0">پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: لارستان، ص 62.</ref>. تاریخ آغاز آمادهسازی این نسخه را 730ق / 1329م میدانند ولی تاریخ پایان کار آن مورد تردید قرار دارد<ref>شراتو، امبرتو؛ گروبه، ارنست (1376). هنر ایلخانی و تیموری. ترجمه یعقوب آژند. تهران: مولی، ص 21.</ref>. | شاهنامه ابوسعیدی، از نخستین شاهنامههای مصور ایرانی و اوج هنر [[ایلخانان|دوره ایلخانیان]] به شمار میآید<ref name=":0">پاکباز، روئین (1379). '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز'''''. تهران: لارستان، ص 62.</ref>. تاریخ آغاز آمادهسازی این نسخه را 730ق / 1329م میدانند ولی تاریخ پایان کار آن مورد تردید قرار دارد<ref>شراتو، امبرتو؛ گروبه، ارنست (1376). '''''هنر ایلخانی و تیموری'''''. ترجمه یعقوب آژند. تهران: مولی، ص 21.</ref>. | ||
گویا این نسخه در نیمه اول قرن بیستم، توسط دموت ـ دلال آثار هنری ـ خریداری شده و سپس نگارههای آن برگ برگ شده و به مجموعهداران و [[موزه|موزه]]<nowiki/>های مختلف فروخته شده است<ref>رابینسن، ب. و (1376). هنر نگارگری ایران. ترجمه یعقوب آژند. تهران: مولی، ص 7.</ref>. از این رو شاهنامه ابوسعیدی به شاهنامه دموت نیز شهرت دارد. | گویا این نسخه در نیمه اول قرن بیستم، توسط دموت ـ دلال آثار هنری ـ خریداری شده و سپس نگارههای آن برگ برگ شده و به مجموعهداران و [[موزه|موزه]]<nowiki/>های مختلف فروخته شده است<ref>رابینسن، ب. و (1376). '''''هنر نگارگری ایران'''''. ترجمه یعقوب آژند. تهران: مولی، ص 7.</ref>. از این رو شاهنامه ابوسعیدی به شاهنامه دموت نیز شهرت دارد. | ||
تعداد دقیق نگارههای این نسخه مشخص نیست ولی 58 نگاره آن تا کنون شناسایی شده است<ref>شریفزاده، سید عبدالمجید (1375). تاریخ نگارگری در ایران. تهران: حوزه هنری، ص 86.</ref>. در نگارههای این نسخه سنتهای ایرانی و بینالنهرینی پیش از مغول با سنتهای خاوری در هم آمیخته شده است<ref>پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: لارستان، ص 61.</ref>. همچنین مصوران تمایلی به نمایش حالات عاطفی انسان و تجسم حجم و عمق نشان دادهاند که در نگارگری ایرانی بیسابقه است<ref name=":0" />. | تعداد دقیق نگارههای این نسخه مشخص نیست ولی 58 نگاره آن تا کنون شناسایی شده است<ref>شریفزاده، سید عبدالمجید (1375). '''''تاریخ نگارگری در ایران'''''. تهران: حوزه هنری، ص 86.</ref>. در نگارههای این نسخه سنتهای ایرانی و بینالنهرینی پیش از مغول با سنتهای خاوری در هم آمیخته شده است<ref>پاکباز، روئین (1379). '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز'''''. تهران: لارستان، ص 61.</ref>. همچنین مصوران تمایلی به نمایش حالات عاطفی انسان و تجسم حجم و عمق نشان دادهاند که در نگارگری ایرانی بیسابقه است<ref name=":0" />. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== | * [[شاهنامه بایسنقری]] | ||
* [[شاهنامه تهماسبی]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
علی بوذری | علی بوذری | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:نقاشی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۱
شاهنامه ابوسعیدی، از نخستین شاهنامههای مصور ایرانی و اوج هنر دوره ایلخانیان به شمار میآید[۱]. تاریخ آغاز آمادهسازی این نسخه را 730ق / 1329م میدانند ولی تاریخ پایان کار آن مورد تردید قرار دارد[۲].
گویا این نسخه در نیمه اول قرن بیستم، توسط دموت ـ دلال آثار هنری ـ خریداری شده و سپس نگارههای آن برگ برگ شده و به مجموعهداران و موزههای مختلف فروخته شده است[۳]. از این رو شاهنامه ابوسعیدی به شاهنامه دموت نیز شهرت دارد.
تعداد دقیق نگارههای این نسخه مشخص نیست ولی 58 نگاره آن تا کنون شناسایی شده است[۴]. در نگارههای این نسخه سنتهای ایرانی و بینالنهرینی پیش از مغول با سنتهای خاوری در هم آمیخته شده است[۵]. همچنین مصوران تمایلی به نمایش حالات عاطفی انسان و تجسم حجم و عمق نشان دادهاند که در نگارگری ایرانی بیسابقه است[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: لارستان، ص 62.
- ↑ شراتو، امبرتو؛ گروبه، ارنست (1376). هنر ایلخانی و تیموری. ترجمه یعقوب آژند. تهران: مولی، ص 21.
- ↑ رابینسن، ب. و (1376). هنر نگارگری ایران. ترجمه یعقوب آژند. تهران: مولی، ص 7.
- ↑ شریفزاده، سید عبدالمجید (1375). تاریخ نگارگری در ایران. تهران: حوزه هنری، ص 86.
- ↑ پاکباز، روئین (1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: لارستان، ص 61.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بوذری