پرش به محتوا

بالابان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:200654 329.jpg|بندانگشتی|ساز بالابان، برگرفته از سایت ستاره، قابل بازیابی از [https://setare.com/fa/news/26328/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86/ https://setare.com/fa/news/26328/]]]
[[پرونده:200654 329.jpg|بندانگشتی|ساز بالابان، برگرفته از سایت ستاره، قابل بازیابی از [https://setare.com/fa/news/26328/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86/ https://setare.com/fa/news/26328/]]]
'''بالابان،''' از گروه سازهای هواصدا<sup>*</sup>ی زبانه‌دار با زبانه‌ای منفرد و دو لایه.
'''بالابان،''' از گروه [[سازهای هواصدا]]<nowiki/>ی زبانه‌دار با زبانه‌ای منفرد و دو لایه.


در آذربایجان به بالابان و در کردستان و کرمانشاهان به نرمه‌نای<sup>*</sup> معروف است. نوعی از این ساز در ارمنستان رایج است که دودوک نامیده می‌شود. بالابان دارای بدنه‌ای چوبی با هفت سوراخ صوتی در جلو و یک سوراخ صوتی در پشت بدنه و یک زبانه بزرگ و پهن می‌باشد. زبانه این ساز خود از سه قسمت تشکیل شده است که شامل قسمت اصلی زبانه، حلقه‌ای برای تنظیم کوک و طوقی بیضی مانند برای محافظت از زبانه ـ در مواقعی که نواخته نمی‌شود ـ می‌باشد. زبانه بالابان در مقایسه با زبانه سازهای هواصدای دارای زبانه از همه بزرگ‌تر و پهن‌تر است و به عبارتی مهم‌ترین و حساس‌ترین قسمت این ساز محسوب می‌شود. زبانه بالابان در اندازه‌های مختلفی وجود دارد که هر کدام برای یک کوک یا یک سقف صوتی متفاوت مورد استفاده قرار می‌گیرد. در کردستان و کرمانشاهان نرمه‌نای به همراهی تمبک نواخته می‌شود. رپرتوار نرمه‌نای در کردستان و کرمانشاهان شامل آهنگ‌های رقص و ترانه‌های کُردی می‌باشد. در آذربایجان شرقی بالابان در اجرای موسیقی عاشیقی شرکت دارد. بدین ترتیب موسیقی عاشیقی در آذربایجان شرقی شامل خواننده (عاشیق، نوازنده ساز عاشیقی<sup>*</sup>)، بالابان و قاوال<sup>*</sup> (دایره) است. رپرتوار بالابان در آذربایجان شرقی شامل هاواها یا مقام‌های موسیقی عاشیقی و بعضاً آهنگ‌های رقص است<ref>پژوهش‌های میدانی مؤلف و گفت‌وگو با نوازندگان بالابان و نرمه‌نای.</ref><ref>درویشی، محمدرضا (1390). '''''دایره المعارف سازهای ایران'''''. ج 4، تهران: موسسه فرهنگی و هنری ماهور، </ref>.
در آذربایجان به بالابان و در کردستان و کرمانشاهان به نرمه‌نای<sup>*</sup> معروف است. نوعی از این ساز در ارمنستان رایج است که دودوک نامیده می‌شود. بالابان دارای بدنه‌ای چوبی با هفت سوراخ صوتی در جلو و یک سوراخ صوتی در پشت بدنه و یک زبانه بزرگ و پهن می‌باشد. زبانه این ساز خود از سه قسمت تشکیل شده است که شامل قسمت اصلی زبانه، حلقه‌ای برای تنظیم کوک و طوقی بیضی مانند برای محافظت از زبانه ـ در مواقعی که نواخته نمی‌شود ـ می‌باشد.


== '''مآخذ''' ==
زبانه بالابان در مقایسه با زبانه سازهای هواصدای دارای زبانه از همه بزرگ‌تر و پهن‌تر است و به عبارتی مهم‌ترین و حساس‌ترین قسمت این ساز محسوب می‌شود. زبانه بالابان در اندازه‌های مختلفی وجود دارد که هر کدام برای یک کوک یا یک سقف صوتی متفاوت مورد استفاده قرار می‌گیرد. در کردستان و کرمانشاهان نرمه‌نای به همراهی تمبک نواخته می‌شود. 
 
رپرتوار نرمه‌نای در [[استان کردستان|کردستان]] و [[کرمانشاه|کرمانشاهان]] شامل آهنگ‌های رقص و ترانه‌های کُردی می‌باشد. در [[آذربایجان شرقی]] بالابان در اجرای موسیقی عاشیقی شرکت دارد. بدین ترتیب موسیقی عاشیقی در آذربایجان شرقی شامل خواننده (عاشیق، نوازنده [[ساز عاشیقی]])، بالابان و [[قاوال]] (دایره) است. رپرتوار بالابان در [[آذربایجان شرقی]] شامل هاواها یا مقام‌های موسیقی عاشیقی و بعضاً آهنگ‌های رقص است<ref>پژوهش‌های میدانی مؤلف و گفت‌وگو با نوازندگان بالابان و نرمه‌نای.</ref><ref>درویشی، محمدرضا (1390). '''''دایره المعارف سازهای ایران'''''. ج 4، تهران: موسسه فرهنگی و هنری ماهور، </ref>.
 
== نیز نگاه کنید به ==
 
* [[ساز عاشیقی]]
* [[سازهای هواصدا]]
 
== مآخذ ==
<references />
<references />


== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
محمدرضا درویشی
محمدرضا درویشی
[[رده:هنر]]
[[رده:موسیقی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۰

ساز بالابان، برگرفته از سایت ستاره، قابل بازیابی از https://setare.com/fa/news/26328/

بالابان، از گروه سازهای هواصدای زبانه‌دار با زبانه‌ای منفرد و دو لایه.

در آذربایجان به بالابان و در کردستان و کرمانشاهان به نرمه‌نای* معروف است. نوعی از این ساز در ارمنستان رایج است که دودوک نامیده می‌شود. بالابان دارای بدنه‌ای چوبی با هفت سوراخ صوتی در جلو و یک سوراخ صوتی در پشت بدنه و یک زبانه بزرگ و پهن می‌باشد. زبانه این ساز خود از سه قسمت تشکیل شده است که شامل قسمت اصلی زبانه، حلقه‌ای برای تنظیم کوک و طوقی بیضی مانند برای محافظت از زبانه ـ در مواقعی که نواخته نمی‌شود ـ می‌باشد.

زبانه بالابان در مقایسه با زبانه سازهای هواصدای دارای زبانه از همه بزرگ‌تر و پهن‌تر است و به عبارتی مهم‌ترین و حساس‌ترین قسمت این ساز محسوب می‌شود. زبانه بالابان در اندازه‌های مختلفی وجود دارد که هر کدام برای یک کوک یا یک سقف صوتی متفاوت مورد استفاده قرار می‌گیرد. در کردستان و کرمانشاهان نرمه‌نای به همراهی تمبک نواخته می‌شود.

رپرتوار نرمه‌نای در کردستان و کرمانشاهان شامل آهنگ‌های رقص و ترانه‌های کُردی می‌باشد. در آذربایجان شرقی بالابان در اجرای موسیقی عاشیقی شرکت دارد. بدین ترتیب موسیقی عاشیقی در آذربایجان شرقی شامل خواننده (عاشیق، نوازنده ساز عاشیقی)، بالابان و قاوال (دایره) است. رپرتوار بالابان در آذربایجان شرقی شامل هاواها یا مقام‌های موسیقی عاشیقی و بعضاً آهنگ‌های رقص است[۱][۲].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. پژوهش‌های میدانی مؤلف و گفت‌وگو با نوازندگان بالابان و نرمه‌نای.
  2. درویشی، محمدرضا (1390). دایره المعارف سازهای ایران. ج 4، تهران: موسسه فرهنگی و هنری ماهور،

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا درویشی