سازهای هواصدا: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «هواصداها يا آيروفونها كه غالباً به نام سازهاي بادي شناخته ميشوند گروهي از سازها هستند كه در آنها صدا از طريق ارتعاش هوا حاصل ميشود. هواصداها بسيار متنوعاند و به گروههاي مختلفي تقسيم ميشوند. واقعيت اين است كه طبقهبندي هواصداها به...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
هواصداها | هواصداها یا آیروفونها که غالباً به نام سازهای بادی شناخته میشوند گروهی از سازها هستند که در آنها صدا از طریق ارتعاش هوا حاصل میشود. هواصداها بسیار متنوعاند و به گروههای مختلفی تقسیم میشوند. واقعیت این است که طبقهبندی هواصداها به دلیل تنوع و مکانیسمهای مختلفی که برای ایجاد صدا در آنها وجود دارد مشکل است و به صورتی دقیق و جامع شاید ناشدنی باشد. در یک تقسیمبندی کلّی، هواصداها به دو گروه هواصداهای آزاد و سازهای مرسوم هواصدا تقسیم میشوند. هواصداهای آزاد سازهایی هستند که هوا در بیرون بدنه ساز مورد ارتعاش قرار میگیرد. از این نوع هواصدا در بعضی از فرهنگهای جهان از جمله [[ایران]] یافت میشود. | ||
وِروِرک<sup>*</sup> از هواصداهای آزادی است که در گذشته در روستاهای کوهستانی رودبارِ گیلان رایج بوده است. به غیر از هواصداهای آزاد، در سایر هواصداها، هوا در داخل لوله یا محفظه صوتی مرتعش میشود. انواع [[نی(نای)|نی]]<sup>*</sup>ها، [[کَرنا|کرنا]]<sup>*</sup>ها، [[سُرنا]]<sup>*</sup>ها، نیلبک<sup>*</sup>ها و... از جمله هواصداهای دارای لوله صوتی و انواع سوتک<sup>*</sup>های سفالی، بوق صدفی و... . از جمله هواصداهای دارای محفظه صوتی هستند. هواصداها میتوانند ابتدا در یک تقسیمبندی کلّی به دو گروه مقیّدات و مطلقات تقسیم شوند. هواصداهای مقیّد سازهایی هستند که بر روی لوله یا محفظه صوتیشان سوراخهایی برای اخذ صداهای مختلف وجود دارد. | |||
در این گروه از سازها با بستن یا باز کردن هر سوراخ، صداهای مختلفی از ساز به دست میآید. هواصداهای مطلق سازهایی هستند که بر روی لوله یا محفظه صوتیشان سوراخی برای اخذ صداهای مختلف وجود ندارد. اخذ صداهای مختلف در این گروه از هواصداها بر اساس قانون صداهای هارمونیک طبیعی در لولهها یا محفظههای صوتی صورت میگیرد. هواصداهای مقیّد خود به گروههای مختلفی تقسیم میشوند که شامل هواصداهای لبهدار (خانواده [[نی(نای)|نی]]<sup>*</sup>ها، فلوتها و نیلبک<sup>*</sup>ها) و هواصداهای زبانهدار (قمیشدار) و هواصداهای دهانه پیالهای است. در هواصداهای لبهدار، صدا از طریق برخورد توأم با فشار هوا به یک لبه تیز ایجاد میشود. این سازها بر اساس شکل ظاهر یا چگونگی برخورد هوا با لبه تیز به گروههای مختلفی چون [[نی(نای)|نی]]<sup>*</sup>ها، فلوتها و نیلبک<sup>*</sup>ها (ریکوردرها) تقسیم میشوند. این گروه از سازها به نوبه خو بر حسب جنس بدنه (چوب، نی، فلز، پلاستیک) به انواع مختلفی تقسیم میشوند. | |||
گروه دوم از هواصداهای مقیّد، هواصداهای زبانهدار هستند. این گروه از سازها موقعیتی استثنایی دارند. از یک طرف با فشار هوا به صدا در میآیند و از جانب دیگر در مرحله نخست آنچه به ارتعاش در میآید نه هوا که زبانه یا قمیش است. شاید بتوان این گروه از سازها را برای نخستین بار در جهان در یک رده دو جنسی یعنی «هوا ـ خود صدا» قرار داد. به هر ترتیب هواصداهای زبانهدار بر حسب نوع زبانه میتوانند به گروههای مختلفی تقسیم شوند که شامل زبانه یک لایه (یک لبه) و زبانه دو لایه (دو لبه) است. هواصداهای زبانهدار با زبانه یک لبه خود به دو گروه تقسیم میشوند که شامل لوله صوتی منفرد و لوله صوتی مضاعف است. نمونههایی از آنها که لوله صوتی منفرد دارند عبارتاند از: قِرنی<sup>*</sup> [[استان مازندران|مازنداران]]، نی زبانهدار<sup>*</sup> ترکمنی، یک زله کرمانشاهان، بوشهر، هرمزگان، کردستان، خراسان و... است. نمونههایی از آنها که لوله صوتی مضاعف دارند خود به دو گروه بدون مخزن هوا و با مخزن هوا تقسیم میشوند. در مورد اول میتوان به [[دوزله]]<sup>*</sup>، قُشمِه و [[نی جفتی|نیجفتی]]<sup>*</sup> اشاره کرد و در مورد دوم میتوان از نیانبان<sup>*</sup> نام برد. | |||
هواصداهایی که دارای زبانه دو لبه (دو لایه) هستند نمونههایی از انواع [[سُرنا]]<sup>*</sup>، برخی نمونههای [[کَرنا]]<sup>*</sup>، [[بالابان]]<sup>*</sup> (نرمهنای) و... را در برمیگیرند. | |||
''' | هواصداهایی که دارای دهانه پیالهای هستند در ایران کم تعدادند. [[بوق]] صدفی<sup>*</sup> یا بوق حلزونی در برخی نمونهها از این جمله است. هواصداهای مطلق نیز خود به گروههای مختلفی تقسیم میشوند مانند زبانهدار و دهانه پیالهای. هواصداهای مطلق زبانهدار نیز در درون خود تقسیماتی مانند با زبانه یک لایه، لوله صوتی منفرد یا چندتایی دارند. هواصداهای مطلق با دهانههای پیالهای غالباً دارای لوله صوتی منفرد هستند. این گروه از سازها بر حسب جنس بدنه به گروههایی از جنس نِی، پوست درخت، شاخ، فلز، چوب و... تقسیم میشوند. سازهای هواصدا در ایران یکی از متنوعترین و پُر تعدادترین سازها هستند. تعدادی از آنها در موسیقیهای رسمی و حرفهای استفاده میشوند، مانند انواع [[نی(نای)|نی]]<sup>*</sup>ها، [[سُرنا|سُرنا]]<sup>*</sup>ها، [[کَرنا]]<sup>*</sup>ها و... . تعدادی از این سازها در موسیقی غیررسمی یا غیر حرفهای استفاده میشوند، مانند انواع سوتک<sup>*</sup>ها، نیلبک<sup>*</sup>ها و... <ref>ردهبندي سازهاي جهان. كورت زاكس، هورن بوستل</ref><ref>کارمیدانی</ref><ref>''درویشی، محمدرضا، '''دايرةالمعارف سازهاي ايران'''''. جلد سوم (در دست تدوين).تهران: ماهور.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[سازهای پوست صدا]] | |||
* [[سازهای خودصدا]] | |||
* [[سازهای زه صدا]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمدرضا درویشی | محمدرضا درویشی | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:موسیقی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۳
هواصداها یا آیروفونها که غالباً به نام سازهای بادی شناخته میشوند گروهی از سازها هستند که در آنها صدا از طریق ارتعاش هوا حاصل میشود. هواصداها بسیار متنوعاند و به گروههای مختلفی تقسیم میشوند. واقعیت این است که طبقهبندی هواصداها به دلیل تنوع و مکانیسمهای مختلفی که برای ایجاد صدا در آنها وجود دارد مشکل است و به صورتی دقیق و جامع شاید ناشدنی باشد. در یک تقسیمبندی کلّی، هواصداها به دو گروه هواصداهای آزاد و سازهای مرسوم هواصدا تقسیم میشوند. هواصداهای آزاد سازهایی هستند که هوا در بیرون بدنه ساز مورد ارتعاش قرار میگیرد. از این نوع هواصدا در بعضی از فرهنگهای جهان از جمله ایران یافت میشود.
وِروِرک* از هواصداهای آزادی است که در گذشته در روستاهای کوهستانی رودبارِ گیلان رایج بوده است. به غیر از هواصداهای آزاد، در سایر هواصداها، هوا در داخل لوله یا محفظه صوتی مرتعش میشود. انواع نی*ها، کرنا*ها، سُرنا*ها، نیلبک*ها و... از جمله هواصداهای دارای لوله صوتی و انواع سوتک*های سفالی، بوق صدفی و... . از جمله هواصداهای دارای محفظه صوتی هستند. هواصداها میتوانند ابتدا در یک تقسیمبندی کلّی به دو گروه مقیّدات و مطلقات تقسیم شوند. هواصداهای مقیّد سازهایی هستند که بر روی لوله یا محفظه صوتیشان سوراخهایی برای اخذ صداهای مختلف وجود دارد.
در این گروه از سازها با بستن یا باز کردن هر سوراخ، صداهای مختلفی از ساز به دست میآید. هواصداهای مطلق سازهایی هستند که بر روی لوله یا محفظه صوتیشان سوراخی برای اخذ صداهای مختلف وجود ندارد. اخذ صداهای مختلف در این گروه از هواصداها بر اساس قانون صداهای هارمونیک طبیعی در لولهها یا محفظههای صوتی صورت میگیرد. هواصداهای مقیّد خود به گروههای مختلفی تقسیم میشوند که شامل هواصداهای لبهدار (خانواده نی*ها، فلوتها و نیلبک*ها) و هواصداهای زبانهدار (قمیشدار) و هواصداهای دهانه پیالهای است. در هواصداهای لبهدار، صدا از طریق برخورد توأم با فشار هوا به یک لبه تیز ایجاد میشود. این سازها بر اساس شکل ظاهر یا چگونگی برخورد هوا با لبه تیز به گروههای مختلفی چون نی*ها، فلوتها و نیلبک*ها (ریکوردرها) تقسیم میشوند. این گروه از سازها به نوبه خو بر حسب جنس بدنه (چوب، نی، فلز، پلاستیک) به انواع مختلفی تقسیم میشوند.
گروه دوم از هواصداهای مقیّد، هواصداهای زبانهدار هستند. این گروه از سازها موقعیتی استثنایی دارند. از یک طرف با فشار هوا به صدا در میآیند و از جانب دیگر در مرحله نخست آنچه به ارتعاش در میآید نه هوا که زبانه یا قمیش است. شاید بتوان این گروه از سازها را برای نخستین بار در جهان در یک رده دو جنسی یعنی «هوا ـ خود صدا» قرار داد. به هر ترتیب هواصداهای زبانهدار بر حسب نوع زبانه میتوانند به گروههای مختلفی تقسیم شوند که شامل زبانه یک لایه (یک لبه) و زبانه دو لایه (دو لبه) است. هواصداهای زبانهدار با زبانه یک لبه خود به دو گروه تقسیم میشوند که شامل لوله صوتی منفرد و لوله صوتی مضاعف است. نمونههایی از آنها که لوله صوتی منفرد دارند عبارتاند از: قِرنی* مازنداران، نی زبانهدار* ترکمنی، یک زله کرمانشاهان، بوشهر، هرمزگان، کردستان، خراسان و... است. نمونههایی از آنها که لوله صوتی مضاعف دارند خود به دو گروه بدون مخزن هوا و با مخزن هوا تقسیم میشوند. در مورد اول میتوان به دوزله*، قُشمِه و نیجفتی* اشاره کرد و در مورد دوم میتوان از نیانبان* نام برد.
هواصداهایی که دارای زبانه دو لبه (دو لایه) هستند نمونههایی از انواع سُرنا*، برخی نمونههای کَرنا*، بالابان* (نرمهنای) و... را در برمیگیرند.
هواصداهایی که دارای دهانه پیالهای هستند در ایران کم تعدادند. بوق صدفی* یا بوق حلزونی در برخی نمونهها از این جمله است. هواصداهای مطلق نیز خود به گروههای مختلفی تقسیم میشوند مانند زبانهدار و دهانه پیالهای. هواصداهای مطلق زبانهدار نیز در درون خود تقسیماتی مانند با زبانه یک لایه، لوله صوتی منفرد یا چندتایی دارند. هواصداهای مطلق با دهانههای پیالهای غالباً دارای لوله صوتی منفرد هستند. این گروه از سازها بر حسب جنس بدنه به گروههایی از جنس نِی، پوست درخت، شاخ، فلز، چوب و... تقسیم میشوند. سازهای هواصدا در ایران یکی از متنوعترین و پُر تعدادترین سازها هستند. تعدادی از آنها در موسیقیهای رسمی و حرفهای استفاده میشوند، مانند انواع نی*ها، سُرنا*ها، کَرنا*ها و... . تعدادی از این سازها در موسیقی غیررسمی یا غیر حرفهای استفاده میشوند، مانند انواع سوتک*ها، نیلبک*ها و... [۱][۲][۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی