آیت الله میرزای شیرازی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « '''ميرزاي شيرازي، محمدحسن، (آيتالله)''' (1230-1312ق / 1815-1894م). معروف به ميرزا بزرگ شيرازي، از علماي برجسته و مراجع تقليد شيعه كه فتواي تحريم تنباكو را صادر كرد. در شيراز به دنيا آمد. وي يكي از چند وارث جايگاه حاج شيخ مرتضي انصاري، مرجع بزرگ شيعيان بو...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:File (2).jpg|بندانگشتی|آیت الله میرزای شیرازی برگرفته از وبسایت برترین ها قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.bartarinha.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-17/861984-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B9%D9%85]] | |||
''' | '''[[آیت الله میرزای شیرازی|میرزای شیرازی، محمدحسن، (آیتالله)]]''' (1230-1312ق / 1815-1894م). معروف به میرزا بزرگ شیرازی، از علمای برجسته و مراجع تقلید شیعه که فتوای تحریم تنباکو را صادر کرد. | ||
در | در [[شیراز]] به دنیا آمد. وی یکی از چند وارث جایگاه حاج شیخ مرتضی انصاری، مرجع بزرگ شیعیان بود و پس از مرگ انصاری در 1281ق / 1864م به جای او در نجف به تدریس پرداخت. حدود 1291ق / 1874م، به سامرا رفت و حوزه درس خود را تأسیس کرد که اعتبار فراوان یافت<ref> دولتآبادی، یحیی. '''''حیات یحیی'''''. تهران: عطار و فردوسی، 1362، ص 25-27.</ref>. | ||
او در 1309ق / 1891م | او در 1309ق / 1891م برای حمایت از بازاریان [[شیراز]]، [[تهران مصور|تهران]] و چند شهر دیگر که در اعتراض به واگذاری امتیاز تجارت تنباکو به ماژور تالبوت[M. Talbot] انگلیسی توسط [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] اعتصاب کرده بودند، در واقعه [[رژی]]<sup>*</sup> فتوای تحریم توتون و تنباکو را صادر کرد. پشتیبانی عمومی از این فتوا دولت را واداشت امتیاز را لغو کند<ref> ناظمالاسلام کرمانی. '''''تاریخ بیداری ایرانیان.''''' تهران: امیرکبیر، 1381، ص 12-13.</ref>. شیرازی پس از این پیروزی به مقامی یگانه در روحانیت دست یافت<ref>دولتآبادی.یحیی. '''''حیات یحیی'''''. تهران: عطار و فردوسی، 1362. ص 130.</ref>. او در شهر سامرا درگذشت و در نجف اشرف به خاک سپرده شد<ref>ناظمالاسلام کرمانی. همان. ص 47؛ '''''دایره المعارف تشیع'''''. ذیل «شیرازی»، ص .</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] | |||
* [[شیراز]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
امید پارسانژاد | امید پارسانژاد | ||
[[رده:علوم سیاسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۳
.jpg)
میرزای شیرازی، محمدحسن، (آیتالله) (1230-1312ق / 1815-1894م). معروف به میرزا بزرگ شیرازی، از علمای برجسته و مراجع تقلید شیعه که فتوای تحریم تنباکو را صادر کرد.
در شیراز به دنیا آمد. وی یکی از چند وارث جایگاه حاج شیخ مرتضی انصاری، مرجع بزرگ شیعیان بود و پس از مرگ انصاری در 1281ق / 1864م به جای او در نجف به تدریس پرداخت. حدود 1291ق / 1874م، به سامرا رفت و حوزه درس خود را تأسیس کرد که اعتبار فراوان یافت[۱].
او در 1309ق / 1891م برای حمایت از بازاریان شیراز، تهران و چند شهر دیگر که در اعتراض به واگذاری امتیاز تجارت تنباکو به ماژور تالبوت[M. Talbot] انگلیسی توسط ناصرالدین شاه اعتصاب کرده بودند، در واقعه رژی* فتوای تحریم توتون و تنباکو را صادر کرد. پشتیبانی عمومی از این فتوا دولت را واداشت امتیاز را لغو کند[۲]. شیرازی پس از این پیروزی به مقامی یگانه در روحانیت دست یافت[۳]. او در شهر سامرا درگذشت و در نجف اشرف به خاک سپرده شد[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
امید پارسانژاد