اتّحاد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[اتّحاد]]'''، در لغت به معنی یکی شدن است و در اصطلاح فلسفه و کلام به دو قسم حقیقی و مجازی تقسیم میشود: 1) اتحاد حقیقی، به دو معناست: نخست | '''[[اتّحاد]]'''، در لغت به معنی یکی شدن است و در اصطلاح فلسفه و کلام به دو قسم حقیقی و مجازی تقسیم میشود: 1) اتحاد حقیقی، به دو معناست: نخست آنکه یک چیز به چیز دیگر تبدیل شود، بی انکه با چیزی بیامیزد یا استحاله یابد؛<ref>ابن سینا. '''''التّنبیهات و الاشارات'''''. تصحیح محمود شهابی، تهران: دانشگاه تهران، 1339، ص 136</ref><ref>طوسی، خواجه نصیرالدین. '''''شرح تنبیهات و اشارات'''''. تهران: مطبعة حیدری، 1378ق، ص 3/295-296.</ref> دوم آنکه دو چیز یک چیز بشود بی انکه از ان دو بکاهد یا بر آن دو بیفزاید؛<ref>شیخ طوسی. '''''الرسائل العشرة'''''. قم: بی تا، 96. </ref> 2) اتحاد مجازی، که عبارت است از تبدیل شدن یک چیز به چیز دیگر، پنج گونه است: | ||
* نخست، استحاله مثل تبدیل اب به هوا؛ | |||
* دوم، ترکیب یا امتزاج، مثل امیختن خاک با آب و تبدیل شدن به گِل؛ | |||
* سوم، تألیف، مثل به هم پیوستن چند قطعه چوب و پدید امدن صندلی؛ | |||
* چهارم، اشتراک در صفت مثل اشتراک انسان با دیگر حیوانات در حیوانیت؛ | |||
* پنجم، خلع و لبس، مثل پدیدار شدن فرشته در هیأت انسان (باور کلامی ـ دینی و نه فلسفی)<ref>ابن سینا. '''''التّنبیهات و الاشارات'''''. ص 136.</ref><ref>ابن سینا. '''''کتاب الحدود'''''. به کوشش مارید گواشون، قاهره: مدخل «اتحاد»، ص 39-40</ref><ref>میبدی، '''''کشف الاسرار'''''. به کوشش علی اصغر حکمت، تهران: ؟؟13، 2/304-305.</ref><ref>طوسی، خواجه نصیرالدین. '''''شرح تنبیهات و اشارات'''''. 3/295-296.</ref>. | |||
به نظر فیلسوفان و متکلمان اتحاد حقیقی بالضروره باطل و ناممکن و اتحاد مجازی ممکن است<ref>طوسی، خواجه نصیرالدین. '''''شرح تنبیهات و اشارات'''''. 3/297؛ فخر رازی. '''''البراهین در علم کلام'''''. به کوشش محمدباقر سبزواری، تهران: دانشگاه تهران، 1341، 1/97.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== | * [[اسلام]] | ||
== مآخذ == | |||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
اصغر دادبه | اصغر دادبه | ||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۶
اتّحاد، در لغت به معنی یکی شدن است و در اصطلاح فلسفه و کلام به دو قسم حقیقی و مجازی تقسیم میشود: 1) اتحاد حقیقی، به دو معناست: نخست آنکه یک چیز به چیز دیگر تبدیل شود، بی انکه با چیزی بیامیزد یا استحاله یابد؛[۱][۲] دوم آنکه دو چیز یک چیز بشود بی انکه از ان دو بکاهد یا بر آن دو بیفزاید؛[۳] 2) اتحاد مجازی، که عبارت است از تبدیل شدن یک چیز به چیز دیگر، پنج گونه است:
- نخست، استحاله مثل تبدیل اب به هوا؛
- دوم، ترکیب یا امتزاج، مثل امیختن خاک با آب و تبدیل شدن به گِل؛
- سوم، تألیف، مثل به هم پیوستن چند قطعه چوب و پدید امدن صندلی؛
- چهارم، اشتراک در صفت مثل اشتراک انسان با دیگر حیوانات در حیوانیت؛
- پنجم، خلع و لبس، مثل پدیدار شدن فرشته در هیأت انسان (باور کلامی ـ دینی و نه فلسفی)[۴][۵][۶][۷].
به نظر فیلسوفان و متکلمان اتحاد حقیقی بالضروره باطل و ناممکن و اتحاد مجازی ممکن است[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ابن سینا. التّنبیهات و الاشارات. تصحیح محمود شهابی، تهران: دانشگاه تهران، 1339، ص 136
- ↑ طوسی، خواجه نصیرالدین. شرح تنبیهات و اشارات. تهران: مطبعة حیدری، 1378ق، ص 3/295-296.
- ↑ شیخ طوسی. الرسائل العشرة. قم: بی تا، 96.
- ↑ ابن سینا. التّنبیهات و الاشارات. ص 136.
- ↑ ابن سینا. کتاب الحدود. به کوشش مارید گواشون، قاهره: مدخل «اتحاد»، ص 39-40
- ↑ میبدی، کشف الاسرار. به کوشش علی اصغر حکمت، تهران: ؟؟13، 2/304-305.
- ↑ طوسی، خواجه نصیرالدین. شرح تنبیهات و اشارات. 3/295-296.
- ↑ طوسی، خواجه نصیرالدین. شرح تنبیهات و اشارات. 3/297؛ فخر رازی. البراهین در علم کلام. به کوشش محمدباقر سبزواری، تهران: دانشگاه تهران، 1341، 1/97.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه