پرش به محتوا

اتّحاد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''اتّحاد'''، در لغت به معني يكي شدن است و در اصطلاح فلسفه و كلام به دو قسم حقيقي و مجازي تقسيم مي‌شود: 1) اتحاد حقيقي، به دو معناست: نخست آنكه يك چيز به چيز ديگر تبديل شود، بي آنكه با چيزي بياميزد يا استحاله يابد؛<sup>(1)</sup> دوم آنكه دو چيز يك چيز بشود...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''اتّحاد'''، در لغت به معني يكي شدن است و در اصطلاح فلسفه و كلام به دو قسم حقيقي و مجازي تقسيم مي‌شود: 1) اتحاد حقيقي، به دو معناست: نخست آنكه يك چيز به چيز ديگر تبديل شود، بي آنكه با چيزي بياميزد يا استحاله يابد؛<sup>(1)</sup> دوم آنكه دو چيز يك چيز بشود بي آنكه از آن دو بكاهد يا بر آن دو بيفزايد؛<sup>(2)</sup> 2) اتحاد مجازي، كه عبارت است از تبديل شدن يك چيز به چيز ديگر، پنج گونه است: نخست، استحاله مثل تبديل آب به هوا؛ دوم، تركيب يا امتزاج، مثل آميختن خاك با آب و تبديل شدن به گِل؛ سوم، تأليف، مثل به هم پيوستن چند قطعه چوب و پديد آمدن صندلي؛ چهارم، اشتراك در صفت مثل اشتراك انسان با ديگر حيوانات در حيوانيت؛ پنجم، خلع و لبس، مثل پديدار شدن فرشته در هيأت انسان (باور كلامي ـ ديني و نه فلسفي).<sup>(3)</sup> به نظر فيلسوفان و متكلمان اتحاد حقيقي بالضروره باطل و ناممكن و اتحاد مجازي ممكن است.<sup>(4)</sup>
'''[[اتّحاد]]'''، در لغت به معنی یکی شدن است و در اصطلاح فلسفه و کلام به دو قسم حقیقی و مجازی تقسیم می‌شود: 1) اتحاد حقیقی، به دو معناست: نخست آنکه یک چیز به چیز دیگر تبدیل شود، بی انکه با چیزی بیامیزد یا استحاله یابد؛<ref>ابن سینا. '''''التّنبیهات و الاشارات'''''. تصحیح محمود شهابی، تهران: دانشگاه تهران، 1339، ص 136</ref><ref>طوسی، خواجه نصیرالدین. '''''شرح تنبیهات و اشارات'''''. تهران: مطبعة حیدری، 1378ق، ص 3/295-296.</ref> دوم آنکه دو چیز یک چیز بشود بی انکه از ان دو بکاهد یا بر آن دو بیفزاید؛<ref>شیخ طوسی. '''''الرسائل العشرة'''''. قم: بی تا، 96. </ref> 2) اتحاد مجازی، که عبارت است از تبدیل شدن یک چیز به چیز دیگر، پنج گونه است:


* نخست، استحاله مثل تبدیل اب به هوا؛
* دوم، ترکیب یا امتزاج، مثل امیختن خاک با آب و تبدیل شدن به گِل؛
* سوم، تألیف، مثل به هم پیوستن چند قطعه چوب و پدید امدن صندلی؛
* چهارم، اشتراک در صفت مثل اشتراک انسان با دیگر حیوانات در حیوانیت؛
* پنجم، خلع و لبس، مثل پدیدار شدن فرشته در هیأت انسان (باور کلامی ـ دینی و نه فلسفی)<ref>ابن سینا. '''''التّنبیهات و الاشارات'''''. ص 136.</ref><ref>ابن سینا. '''''کتاب الحدود'''''. به کوشش مارید گواشون، قاهره: مدخل «اتحاد»، ص 39-40</ref><ref>میبدی، '''''کشف الاسرار'''''. به کوشش علی اصغر حکمت، تهران: ؟؟13، 2/304-305.</ref><ref>طوسی، خواجه نصیرالدین. '''''شرح تنبیهات و اشارات'''''. 3/295-296.</ref>.


'''مآخذ:'''  
به نظر فیلسوفان و متکلمان اتحاد حقیقی بالضروره باطل و ناممکن و اتحاد مجازی ممکن است<ref>طوسی، خواجه نصیرالدین. '''''شرح تنبیهات و اشارات'''''. 3/297؛ فخر رازی. '''''البراهین در علم کلام'''''. به کوشش محمدباقر سبزواری، تهران: دانشگاه تهران، 1341، 1/97.</ref>.


1-    ابن سينا. '''''التّنبيهات و الاشارات'''''. تصحيح محمود شهابي، تهران: دانشگاه تهران، 1339، ص 136؛ طوسي، خواجه نصيرالدين. '''''شرح تنبيهات و اشارات'''''. تهران: مطبعة حيدري، 1378ق، ص 3/295-296.
== نیز نگاه کنید به ==


2-    شيخ طوسي. '''''الرسائل العشرة'''''. قم: بي تا، 96.
* [[اسلام]]


3-    ابن سينا. '''''التّنبيهات و الاشارات'''''. ص 136؛ طوسي، خواجه نصيرالدين. '''''شرح تنبيهات و اشارات'''''. 3/295-296؛ ابن سينا. '''''كتاب الحدود'''''. به كوشش ماريد گواشون، قاهره: مدخل «اتحاد»، ص 39-40؛ ميبدي، '''''كشف الاسرار'''''. به كوشش علي اصغر حكمت، تهران: ؟؟13، 2/304-305.
== مآخذ ==
<references />


4-    طوسي، خواجه نصيرالدين. '''''شرح تنبيهات و اشارات'''''. 3/297؛ فخر رازي. '''''البراهين در علم كلام'''''. به كوشش محمدباقر سبزواري، تهران: دانشگاه تهران، 1341، 1/97.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
اصغر دادبه
اصغر دادبه
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۶

اتّحاد، در لغت به معنی یکی شدن است و در اصطلاح فلسفه و کلام به دو قسم حقیقی و مجازی تقسیم می‌شود: 1) اتحاد حقیقی، به دو معناست: نخست آنکه یک چیز به چیز دیگر تبدیل شود، بی انکه با چیزی بیامیزد یا استحاله یابد؛[۱][۲] دوم آنکه دو چیز یک چیز بشود بی انکه از ان دو بکاهد یا بر آن دو بیفزاید؛[۳] 2) اتحاد مجازی، که عبارت است از تبدیل شدن یک چیز به چیز دیگر، پنج گونه است:

  • نخست، استحاله مثل تبدیل اب به هوا؛
  • دوم، ترکیب یا امتزاج، مثل امیختن خاک با آب و تبدیل شدن به گِل؛
  • سوم، تألیف، مثل به هم پیوستن چند قطعه چوب و پدید امدن صندلی؛
  • چهارم، اشتراک در صفت مثل اشتراک انسان با دیگر حیوانات در حیوانیت؛
  • پنجم، خلع و لبس، مثل پدیدار شدن فرشته در هیأت انسان (باور کلامی ـ دینی و نه فلسفی)[۴][۵][۶][۷].

به نظر فیلسوفان و متکلمان اتحاد حقیقی بالضروره باطل و ناممکن و اتحاد مجازی ممکن است[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ابن سینا. التّنبیهات و الاشارات. تصحیح محمود شهابی، تهران: دانشگاه تهران، 1339، ص 136
  2. طوسی، خواجه نصیرالدین. شرح تنبیهات و اشارات. تهران: مطبعة حیدری، 1378ق، ص 3/295-296.
  3. شیخ طوسی. الرسائل العشرة. قم: بی تا، 96.
  4. ابن سینا. التّنبیهات و الاشارات. ص 136.
  5. ابن سینا. کتاب الحدود. به کوشش مارید گواشون، قاهره: مدخل «اتحاد»، ص 39-40
  6. میبدی، کشف الاسرار. به کوشش علی اصغر حکمت، تهران: ؟؟13، 2/304-305.
  7. طوسی، خواجه نصیرالدین. شرح تنبیهات و اشارات. 3/295-296.
  8. طوسی، خواجه نصیرالدین. شرح تنبیهات و اشارات. 3/297؛ فخر رازی. البراهین در علم کلام. به کوشش محمدباقر سبزواری، تهران: دانشگاه تهران، 1341، 1/97.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اصغر دادبه