اجتماعیون عامیون: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''اجتماعيون عاميون، حزب يا فرقه دموكرات'''، توسط سيد حسن تقيزاده و به كمك عدهاي از مشروطه خواهان تندرو معروف به انقلابي، در سال 1337ق / ؟م تشكيل شد.<sup>1</sup> مرامنامة حزب، شامل يك مقدمه و هفت فصل با عناوين حقوق مدنيه، قانون انتخابات، قوه ؟، امور ر...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[اجتماعیون عامیون]]، [[حزب(فرقه)دموکرات|حزب یا فرقه دموکرات]]'''، توسط سید حسن تقیزاده و به کمک عدهای از [[نهضت مشروطه|مشروطه]] خواهان تندرو معروف به انقلابی، در سال 1337ق / ؟م تشکیل شد<ref>ملک زاده، مهدی. '''''تاریخ انقلاب مشروطیت ایران'''''. ج 6و7، تهران: علمی، 1363، ص1360.</ref>. مرامنامه [[حزب(فرقه)دموکرات|حزب]]، شامل یک مقدمه و هفت فصل با عناوین حقوق مدنیه، قانون انتخابات، قوه ؟، امور روحانی و معارف، دفاع ملی و اصول اقتصادی بود. این حزب در مجلس سوم ـ مقارن با [[جنگ جهانی اول]] ـ از مواضع خود در برابر آلمان عدول کرده و با حزب اعتدالیون ائتلاف کرد<ref>اتحادیه، منصوره. '''''احزاب سیاسی درمجلس سوم'''''. تهران: تاریخ ایران، 1371، ص104.</ref>. | ||
در مجلس اول تا پنجم به عنوان جناحی تندرو و رادیکال در پیشبرد [[نهضت مشروطه|انقلاب مشروطیت]] و حوادث آن نقش مهمی ایفا کرد<ref>اتحادیه، منصوره. '''''پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت'''''. تهران: گستره، 1361، ص1910 به بعد.</ref>.[[حزب دمکرات ایران|حزب دمکرات]] که شامل محافل رسمی جهت تعیین اعضاء و وظایف بود. از آنجا که در میان طبقه متوسط طرفدارانی به دست آورد بر اصولی چون وطنپرستی و سیاست مستقل ملی تأکید میکرد<ref>ژانت آفاری. '''''انقلاب مشروطه ایران'''''. ترجمه رضا رضایی، تهران: بیستون، 1379، ص121.</ref>. ارگان این حزب [[ایران امروز|روزنامه ایران نو]] بود و از رهبران برجسته آن میتوان به مساوات، شیخ ابراهیم زنجانی و حسینقلیخان نواب اشاره کرد<ref>'''''احزاب سیاسی ایران'''''. نشریه بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی ایران، سال 4، ش 55-54، بهار و تابستان 78.</ref>. حیدرخان عمو اوقلی نقش مهمی در پیوند دمکراتهای تهران با سوسیال دموکراتهای باکو داشت<ref>آبراهامیان، یرواند'''''. ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه كاظم فیروزمند، تهران: مركز، 1381، ص94.</ref>. سرانجام دو دستگی میان سران حزب، موجب تضعیف و تقسیم آن به تشکلی و ضد تشکلی شد<ref>كسروی، احمد. '''''تاریخ مشروطه ایران'''''. تهران: امیركبیر، 1373، ص 551- 449.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[حزب(فرقه)دموکرات]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
مریم غلامعلی زاده | مریم غلامعلی زاده | ||
[[رده:علوم سیاسی]] | |||
[[رده:تاریخ]] | |||
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۶
اجتماعیون عامیون، حزب یا فرقه دموکرات، توسط سید حسن تقیزاده و به کمک عدهای از مشروطه خواهان تندرو معروف به انقلابی، در سال 1337ق / ؟م تشکیل شد[۱]. مرامنامه حزب، شامل یک مقدمه و هفت فصل با عناوین حقوق مدنیه، قانون انتخابات، قوه ؟، امور روحانی و معارف، دفاع ملی و اصول اقتصادی بود. این حزب در مجلس سوم ـ مقارن با جنگ جهانی اول ـ از مواضع خود در برابر آلمان عدول کرده و با حزب اعتدالیون ائتلاف کرد[۲].
در مجلس اول تا پنجم به عنوان جناحی تندرو و رادیکال در پیشبرد انقلاب مشروطیت و حوادث آن نقش مهمی ایفا کرد[۳].حزب دمکرات که شامل محافل رسمی جهت تعیین اعضاء و وظایف بود. از آنجا که در میان طبقه متوسط طرفدارانی به دست آورد بر اصولی چون وطنپرستی و سیاست مستقل ملی تأکید میکرد[۴]. ارگان این حزب روزنامه ایران نو بود و از رهبران برجسته آن میتوان به مساوات، شیخ ابراهیم زنجانی و حسینقلیخان نواب اشاره کرد[۵]. حیدرخان عمو اوقلی نقش مهمی در پیوند دمکراتهای تهران با سوسیال دموکراتهای باکو داشت[۶]. سرانجام دو دستگی میان سران حزب، موجب تضعیف و تقسیم آن به تشکلی و ضد تشکلی شد[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ملک زاده، مهدی. تاریخ انقلاب مشروطیت ایران. ج 6و7، تهران: علمی، 1363، ص1360.
- ↑ اتحادیه، منصوره. احزاب سیاسی درمجلس سوم. تهران: تاریخ ایران، 1371، ص104.
- ↑ اتحادیه، منصوره. پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت. تهران: گستره، 1361، ص1910 به بعد.
- ↑ ژانت آفاری. انقلاب مشروطه ایران. ترجمه رضا رضایی، تهران: بیستون، 1379، ص121.
- ↑ احزاب سیاسی ایران. نشریه بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی ایران، سال 4، ش 55-54، بهار و تابستان 78.
- ↑ آبراهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه كاظم فیروزمند، تهران: مركز، 1381، ص94.
- ↑ كسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیركبیر، 1373، ص 551- 449.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
مریم غلامعلی زاده