پرش به محتوا

حاجی آقا، آكتر سینما: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''حاجي‌آقا، آكتر سينما (آوانس‌ اوگانيانس، ‌1312)''' نخستين فيلم بلند داستاني سينماي ايران (محصول «شركت سهامي پرس فيلم)، كه «رژيسور» (كارگردان) و «مؤلف» (فيلم‌نامه‌نويس) آن آوانس اوگانيانس* و «اپراتور» (فيلم‌‌بردار)ش پائولو پوتمكين بود.(1) موضو...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''حاجي‌آقا، آكتر سينما (آوانس‌ اوگانيانس، ‌1312)'''
حاجی‌آقا، آکتر سینما (آوانس‌ اوگانیانس، ‌1312)


نخستين فيلم بلند داستاني سينماي ايران (محصول «شركت سهامي پرس فيلمكه «رژيسور» (كارگردان) و «مؤلف» (فيلم‌نامه‌نويس) آن آوانس اوگانيانس* و «اپراتور» (فيلم‌‌بردار)ش پائولو پوتمكين بود.(1) موضوع اين فيلم به نخستين سال‌هاي پيدايش سينما در ايران راجع است: ماجراي يك‌ كارگردان‌ سينما كه به دنبال‌ داستان جديدي براي فيلمش مي‌گردد و به اين نتيجه مي‌رسد كه از يك حاجي‌آقا، كه مخالف حضور دخترش در كلاس‌هاي مدرسة هنرپيشگي است، فيلم تهيه كند.(2) '''حاجي آقا، آكتر سينما''' فيلمي كمدي و صامت (در هشت پرده و با ميان‌نويس فارسي، روسي و فرانسه) بود، و در 11 بهمن 1312 در سينما روايال (رويال) تهران نمايش داده شد،(3) اما به سبب ضعف صناعتي با اقبال عمومي مواجه نشد.(4) تنها نسخة منحصر به‌فرد اين فيلم در فيلمخانه ملي ايران نگه‌داري مي‌شود.
نخستین فیلم بلند داستانی سینمای ایران (محصول «شرکت سهامی پرس فیلمکه «رژیسور» (کارگردان) و «مؤلف» (فیلم‌نامه‌نویس) آن [[آوانس اوگانیانس( اوهانیان)|آوانس اوگانیانس]]* و «اپراتور» (فیلم‌‌بردارش) پائولو پوتمکین بود<sup>[i]</sup>. موضوع این فیلم به نخستین سال‌های پیدایش سینما در ایران راجع است: ماجرای یک‌ کارگردان‌ سینما که به دنبال‌ داستان جدیدی برای فیلمش می‌گردد و به این نتیجه می‌رسد که از یک حاجی‌آقا، که مخالف حضور دخترش در کلاس‌های مدرسه هنرپیشگی است، فیلم تهیه کند<ref>حیدری، غلام (1373). '''''فیلم شناخت ایران، فیلم‌شناسی سینمای ایران'''''. دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص 40.</ref>. حاجی آقا، آکتر سینما فیلمی کمدی و صامت (در هشت پرده و با میان‌نویس فارسی، روسی و [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه]) بود، و در 11 بهمن 1312 در سینما روایال (رویال) [[استان تهران|تهران]] نمایش داده شد<ref name=":0">روزنامه «اطلاعات» (1312)، شماره 2111، ص 5.</ref>، اما به سبب ضعف صناعتی با اقبال عمومی مواجه نشد<ref name=":0" />. تنها نسخه منحصر به‌فرد این فیلم در [[فیلم خانه ملی ایران|فیلمخانه ملی ایران]] نگه‌داری می‌شود<ref>حیدری، غلام (1370). '''''سینمای ایران برداشت ناتمام'''''. انتشارات چکامه.</ref><ref>مقاله '''''آوانس اوگانیانس: ذهن ماجراجو'''''، ص 275 تا 300.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==


نيز نك: «آوانس اوگانيانس».
* [[آوانس اوگانیانس( اوهانیان)|آوانس اوگانیانس]]
* [[فیلم خانه ملی ایران]]


«سينماي ايران برداشت ناتمام»، غلام حيدري، انتشارات چكامه، 1370، مقالة «آوانس اوگانيانس: ذهن ماجراجو»، ص 275 تا 300.
== پاورقی ==
[i] - مأخوذ از عنوان‌بندی («تیتراژ») فیلم، که در فیلمخانه ملی ایران نگه‌داری می‌شود.


== مآخذ ==
<references />


''1-  مأخوذ از عنوان‌بندي («تيتراژ») فيلم، كه در فيلمخانه ملي ايران نگه‌داري مي‌شود.''
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


''2-  «فيلمشناخت ايران» (فيلم‌شناسي سينماي ايران 1340-1309)، غلام حيدري، دفتر پژوهش‌هاي فرهنگي، 1373، ص 40.''
== نویسنده مقاله ==
 
عباس بهارلو
''3-   روزنامة «اطلاعات»، شمارة 2111، دوازدهم بهمن 1312، ص 5.''
[[رده:هنر]]
 
[[رده:سینما]]
''4-   همان‌جا.''
 
 
 
'''عباس بهارلو'''
 
'''5/9/1384'''
 
'''گروه فيلم و سينما.'''

نسخهٔ کنونی تا ‏۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۹

حاجی‌آقا، آکتر سینما (آوانس‌ اوگانیانس، ‌1312)

نخستین فیلم بلند داستانی سینمای ایران (محصول «شرکت سهامی پرس فیلم)، که «رژیسور» (کارگردان) و «مؤلف» (فیلم‌نامه‌نویس) آن آوانس اوگانیانس* و «اپراتور» (فیلم‌‌بردارش) پائولو پوتمکین بود[i]. موضوع این فیلم به نخستین سال‌های پیدایش سینما در ایران راجع است: ماجرای یک‌ کارگردان‌ سینما که به دنبال‌ داستان جدیدی برای فیلمش می‌گردد و به این نتیجه می‌رسد که از یک حاجی‌آقا، که مخالف حضور دخترش در کلاس‌های مدرسه هنرپیشگی است، فیلم تهیه کند[۱]. حاجی آقا، آکتر سینما فیلمی کمدی و صامت (در هشت پرده و با میان‌نویس فارسی، روسی و فرانسه) بود، و در 11 بهمن 1312 در سینما روایال (رویال) تهران نمایش داده شد[۲]، اما به سبب ضعف صناعتی با اقبال عمومی مواجه نشد[۲]. تنها نسخه منحصر به‌فرد این فیلم در فیلمخانه ملی ایران نگه‌داری می‌شود[۳][۴].

نیز نگاه کنید به

پاورقی

[i] - مأخوذ از عنوان‌بندی («تیتراژ») فیلم، که در فیلمخانه ملی ایران نگه‌داری می‌شود.

مآخذ

  1. حیدری، غلام (1373). فیلم شناخت ایران، فیلم‌شناسی سینمای ایران. دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص 40.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ روزنامه «اطلاعات» (1312)، شماره 2111، ص 5.
  3. حیدری، غلام (1370). سینمای ایران برداشت ناتمام. انتشارات چکامه.
  4. مقاله آوانس اوگانیانس: ذهن ماجراجو، ص 275 تا 300.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

عباس بهارلو