فیلم خانه ملی ایران
فیلمخانه ملی ایران، مکانی است برای گردآوری، سازماندهی و حفظ و نگهداری اسناد و مدارک سینمایی و نمایش فیلم. پایهگذار اولیه چنین محلی در ایران فرخ غفاری است که در 1328ش پس از بازگشت از پاریس نخستین جلسات نمایش فیلمهای برتر جهان را در مکانهای فرهنگی مختلفی برگزار میکرد و ایران را به عضویت فدراسیون بینالمللی اسناد فیلمی پاریس در آورد و با همراهی مجید راهنما، عبدالله حبیبی و بهرام نوری اسفندیاری «کانون ملی فیلم» را ایجاد کرد که دفتر کانون در محل کار دکتر حبیبی در آزمایشگاهش واقع در خیابان کالج (حافظ) بود. برگزاری این جلسات تا خرداد 1330ش یعنی تا زمان بازگشت غفاری به فرانسه ادامه یافت.
در 1336ش با حمایت انجمن هنری جوانان، «کانون ملی فیلم» فعالیت خود را از سر گرفت و در محوطه اداره کل هنرهای زیبای کشور، تالار فارابی (خیابان کمالالملک) با ایجاد اساسنامه دایر شد. در 1351ش اداره کل امور سینمایی مدعی تأسیس فیلمخانه ملی ایران بود که با تصویب مقام عالی وزارت فرهنگ و هنر و تدوین آئیننامه و اساسنامه جدید فیلمخانه ملی ایران در بهمن 1352ش رسماً تأسیس و عهدهدار جمعآوری، حفظ فیلم و نوار اعم از نگاتیف و پزتیف در هر اندازه و نوع برابر موازین و استانداردهای تصویب شده توسط فدراسیون بینالمللی آرشیوهای فیلم و همچنین گردآوری کتب، مجلات، رسالات سینمایی و اسناد و مدارک مربوطه و نسخهبرداری از فیلمهای آرشیو به منظور نمایش در کانونهای فیلم و... میباشد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز فیلمخانه ملی در همان مکان وزارت فرهنگ و هنر که به نام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تغییر نام داده به فعالیت خود ادامه میدهد و مکانی است جهت حفظ و اشاعه فرهنگ و میراث سینمایی کشور[۱][۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
غلام بیژن پور