آقا رضا عکاسباشی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''آقا رضا | [[پرونده:زندگینامه-آقا-رضا-عکاس-باشی.jpg|بندانگشتی|سمت راست تصویر آقا رضا عکاسباشی، قابل بازیابی از https://tirshot.ir/photography-history/smoke-on-the-water/]] | ||
'''آقا رضا عکاسباشی'''، ملقب به اقبال السلطنه (ز 1259-1307 د ق / 1843-1889م) پیشخدمت خاصّه و عکاس رسمی دربار ناصری و نخستین عکاس حرفهای در [[تاریخ عكاسی و عكاسان پیشگام در ایران|تاریخ عکاسی ایران]]. | |||
آقا رضا | آقا رضا [[عکاسباشی]] که با لقبهای آجودان مخصوص و اقبال السلطنه نیز نامیده میشد، در [[استان تهران|تهران]] به دنیا آمد. او فرزند آقا اسماعیل جدیدالاسلام و برادر میرزا علینقی حکیمالممالک، یکی از پزشکان مخصوص [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] و از غلام بچهها و پیشخدمتهای او بود. به خاطر داشتن هوش و استعداد، مورد توجه شاه قرار گرفت. درباره [[روزنامه دولت علیه ایران]] شرح عکاس شدن او را چنین نوشته است: | ||
«آقا رضای پیشخدمت حضور مِهر ظهور | «آقا رضای پیشخدمت حضور مِهر ظهور مبارک... در تحصیل و تکمیل عمل فوتوگرافی یعنی عکاسی نهایت اهتمام به عمل آورده، مورد عنایات بلانهایت خسروانه آمده بر حسب فرمان مِهر لُمعان همایون، به اعطای لقب [[عکاسباشی]] سرافراز و مباهی گردید»<ref>'''''روزنامه دولت علیه ایران'''''. به کوشش جمشید کیانفر و عنایتالله رحمانی، تهران: کتابخانه ملی، 1372، ج 2، ص 641.</ref>. | ||
آقا رضا، | آقا رضا، عکاسی را نزد کارلهیان (Carlhian, Francis (1818-1870)) فرانسوی که برای ترویج علم و عمل عکاسی به دستور [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] به [[ایران]] آمده بود، فرا گرفت و در 1280ق/ 1863م پس از مهارت یافتن در این فن، به لقب [[عکاسباشی]] سرافراز شد<ref>افشار، ایرج. '''''گنجینه عکسهای ایران'''''. تهران: نشر فرهنگ ایران، 1370، ص 37.</ref>. | ||
آلبومهای بسیاری از | آلبومهای بسیاری از عکسهای آقا رضا در [[کاخ گلستان]] و نزد برخی اشخاص نگهداری میشود. در بسیاری از سفرهای داخلی و خارجی [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]]، به عنوان عکاس وی را همراهی میکرد و به صورت گزارشهای تصویری از سفرها عکس تهیه میکرد. مانند عکسهایی که در سفر خراسان شاه در 1284ق / 1867م، از حاج ملا هادی سبزواری، فیلسوف مشهور برداشته است<ref>افشار، ایرج. '''''گنجینه عکسهای ایران'''''. تهران: نشر فرهنگ ایران، 1370، ص 33.</ref>. | ||
آقا رضا، نخستین سرپرست | آقا رضا، نخستین سرپرست [[عکاسخانه]] همایونی<ref>افشار، ایرج. '''''گنجینه عکسهای ایران'''''. تهران: نشر فرهنگ ایران، 1370، ص 38.</ref> در [[کاخ گلستان]] بود که بیش از سی سال در این سمت خدمت کرده است<ref>به کوشش افشار، ایرج. '''''چهل سال تاریخ ایران در دوره پادشاهی ناصرالدین شاه'''''. المآثر و الآثار. تهران: اساطیر، 1374، ج 1، چ 2، ص48.</ref>.<sup>5</sup> در 1301ق / 1883م به منصب ریاست قورخانه و آجودانی مخصوص [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] گمارده شد و در 1302ق / 1884م به اقبالالسلطنه ملقب شد. در 1306ق / 1888م نیز ریاست توپخانه را عهدهدار شد. آثار عکاسی آقا رضا از نظر نخستین برخوردهای یک عکاس ایرانی با پدیده عکاسی، بسیار با اهمیت و دارای ویژگیهای زیبایی شناختی ممتازی است<ref>ستاری، محمد. «آقا رضا اولین عکاس حرفهای پُرتره در ایران»، '''''نشریه هنرهای تجسمی'''''. دوره جدید، ش 23، شهریورماه 1384، ص23.</ref>. او شاگردانی را برای عکسبرداری در دربار [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] تربیت کرد[1]<ref>طهماسبپور، محمدرضا. '''''ناصرالدین، شاهِ عکاس'''''. تهران: نشر تاریخ ایران،1381، ص118. نیز: آلبومخانه کاخ گلستان، آلبوم شماره 293 عکسهای عتبات</ref>. در اواسط سال 1307ق / 1889م در باغ شخصی خود در آجودانیه شمیران درگذشت. میگویند حاج حسین علی خان حاجب الدوله، به دستور شاه او را به سبب مُراوده عاشقانه با فروغالدوله دختر [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] و همسر ظهیرالدوله، با نوشاندن قهوه قجری مسموم کرد<ref>بامداد، مهدی. '''''تاریخ رجال ایران'''''. تهران: زوّار، 1347، ج 1، ص 514- 515.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[عکاسباشی]] | |||
* [[تاریخ عكاسی و عكاسان پیشگام در ایران]] | |||
* [[ناصرالدین شاه قاجار]] | |||
== پاورقی == | |||
[1]. یادداشتی از آقا رضا [[عکاسباشی]] است که «به فرموده [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]]، وی میبایست یک نفر عکاس قابل را روانه عتبات عالیات کرده و عکسهایی را از اماکن مقدسه تهیه نماید. «... خانهزاد هم عباسعلی بیک را که در این عمل [عکاسی] سالها بود در عکاسخانه مبارکه مشغول خدمت و تعلیم عکاسی بود، با مخارج دولتی و عزت تمام روانه و مأمور این خدمت نمود...». | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== | |||
== | == نویسنده مقاله == | ||
محمدرضا طهماسبپور | |||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:عکاسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۸
آقا رضا عکاسباشی، ملقب به اقبال السلطنه (ز 1259-1307 د ق / 1843-1889م) پیشخدمت خاصّه و عکاس رسمی دربار ناصری و نخستین عکاس حرفهای در تاریخ عکاسی ایران.
آقا رضا عکاسباشی که با لقبهای آجودان مخصوص و اقبال السلطنه نیز نامیده میشد، در تهران به دنیا آمد. او فرزند آقا اسماعیل جدیدالاسلام و برادر میرزا علینقی حکیمالممالک، یکی از پزشکان مخصوص ناصرالدین شاه و از غلام بچهها و پیشخدمتهای او بود. به خاطر داشتن هوش و استعداد، مورد توجه شاه قرار گرفت. درباره روزنامه دولت علیه ایران شرح عکاس شدن او را چنین نوشته است:
«آقا رضای پیشخدمت حضور مِهر ظهور مبارک... در تحصیل و تکمیل عمل فوتوگرافی یعنی عکاسی نهایت اهتمام به عمل آورده، مورد عنایات بلانهایت خسروانه آمده بر حسب فرمان مِهر لُمعان همایون، به اعطای لقب عکاسباشی سرافراز و مباهی گردید»[۱].
آقا رضا، عکاسی را نزد کارلهیان (Carlhian, Francis (1818-1870)) فرانسوی که برای ترویج علم و عمل عکاسی به دستور ناصرالدین شاه به ایران آمده بود، فرا گرفت و در 1280ق/ 1863م پس از مهارت یافتن در این فن، به لقب عکاسباشی سرافراز شد[۲].
آلبومهای بسیاری از عکسهای آقا رضا در کاخ گلستان و نزد برخی اشخاص نگهداری میشود. در بسیاری از سفرهای داخلی و خارجی ناصرالدین شاه، به عنوان عکاس وی را همراهی میکرد و به صورت گزارشهای تصویری از سفرها عکس تهیه میکرد. مانند عکسهایی که در سفر خراسان شاه در 1284ق / 1867م، از حاج ملا هادی سبزواری، فیلسوف مشهور برداشته است[۳].
آقا رضا، نخستین سرپرست عکاسخانه همایونی[۴] در کاخ گلستان بود که بیش از سی سال در این سمت خدمت کرده است[۵].5 در 1301ق / 1883م به منصب ریاست قورخانه و آجودانی مخصوص ناصرالدین شاه گمارده شد و در 1302ق / 1884م به اقبالالسلطنه ملقب شد. در 1306ق / 1888م نیز ریاست توپخانه را عهدهدار شد. آثار عکاسی آقا رضا از نظر نخستین برخوردهای یک عکاس ایرانی با پدیده عکاسی، بسیار با اهمیت و دارای ویژگیهای زیبایی شناختی ممتازی است[۶]. او شاگردانی را برای عکسبرداری در دربار ناصرالدین شاه تربیت کرد[1][۷]. در اواسط سال 1307ق / 1889م در باغ شخصی خود در آجودانیه شمیران درگذشت. میگویند حاج حسین علی خان حاجب الدوله، به دستور شاه او را به سبب مُراوده عاشقانه با فروغالدوله دختر ناصرالدین شاه و همسر ظهیرالدوله، با نوشاندن قهوه قجری مسموم کرد[۸].
نیز نگاه کنید به
پاورقی
[1]. یادداشتی از آقا رضا عکاسباشی است که «به فرموده ناصرالدین شاه، وی میبایست یک نفر عکاس قابل را روانه عتبات عالیات کرده و عکسهایی را از اماکن مقدسه تهیه نماید. «... خانهزاد هم عباسعلی بیک را که در این عمل [عکاسی] سالها بود در عکاسخانه مبارکه مشغول خدمت و تعلیم عکاسی بود، با مخارج دولتی و عزت تمام روانه و مأمور این خدمت نمود...».
مآخذ
- ↑ روزنامه دولت علیه ایران. به کوشش جمشید کیانفر و عنایتالله رحمانی، تهران: کتابخانه ملی، 1372، ج 2، ص 641.
- ↑ افشار، ایرج. گنجینه عکسهای ایران. تهران: نشر فرهنگ ایران، 1370، ص 37.
- ↑ افشار، ایرج. گنجینه عکسهای ایران. تهران: نشر فرهنگ ایران، 1370، ص 33.
- ↑ افشار، ایرج. گنجینه عکسهای ایران. تهران: نشر فرهنگ ایران، 1370، ص 38.
- ↑ به کوشش افشار، ایرج. چهل سال تاریخ ایران در دوره پادشاهی ناصرالدین شاه. المآثر و الآثار. تهران: اساطیر، 1374، ج 1، چ 2، ص48.
- ↑ ستاری، محمد. «آقا رضا اولین عکاس حرفهای پُرتره در ایران»، نشریه هنرهای تجسمی. دوره جدید، ش 23، شهریورماه 1384، ص23.
- ↑ طهماسبپور، محمدرضا. ناصرالدین، شاهِ عکاس. تهران: نشر تاریخ ایران،1381، ص118. نیز: آلبومخانه کاخ گلستان، آلبوم شماره 293 عکسهای عتبات
- ↑ بامداد، مهدی. تاریخ رجال ایران. تهران: زوّار، 1347، ج 1، ص 514- 515.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسبپور