بردگی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''بردگی'''، یا بندگی، یعنی خرید و فروش و به خدمت گرفتن انسان بهصورت ابزار مملوکیت. انسانی که مملوک است او را برده یا بنده یا عبد میگویند و کسی که مالک است، مولا نام دارد. | '''بردگی'''، یا بندگی، یعنی خرید و فروش و به خدمت گرفتن انسان بهصورت ابزار مملوکیت. انسانی که مملوک است او را برده یا بنده یا عبد میگویند و کسی که مالک است، مولا نام دارد. | ||
در نظام حقوقی | در نظام حقوقی [[اسلام]]، مهمترین عوامل بردگی یکی اسارت است به این شرح که، انسانی کافر در جنگ با لشکر اسلامی مغلوب گشته و اسیر گردد و یا آنکه جزء فیء باشد که در اختیار مسلمانان آمده باشد. طریق دیگر بردگی، خرید انسان توسط مسلمانان از فروشندگان کافر است<ref>'''''دایرةالمعارف تشیّع'''''. مدخل «بردگی»، ج 2، ص 174. </ref>. | ||
قبول بردگی از احکام امضایی (و نه تأسیسی) اسلام است و بهعلاوه در اسلام آزادکردن بنده، امری مستحسن و از موجبات رضای خداوند است و نیز کفاره بعضی گناهان، آزادکردن بنده است. پیماننامـه 1926 جامعـه ملل، به بردگی در کلیـه کشورهای جهان، بویژه در آسیا و افریقا خاتمه دارد<ref>'''''دایرةالمعارف فارسی'''''. مدخل «بردگی»، ج 1، ص 404. </ref>. سرانجام، ماده چهارم اعلامیـه جهانی حقوق بشر، اعلام داشت که: «احدی را نمیتوان در بردگی یا خدمت اجباری نگه داشت؛ بردگی و داد و ستد بردگان ـ به هر شکلی که باشد ـ ممنوع است»<ref>عبادی، شیرین. '''''تاریخچه و اسناد حقوق بشر'''''. روشنگران، 1377، ص 18.</ref>. | قبول بردگی از احکام امضایی (و نه تأسیسی) [[اسلام]] است و بهعلاوه در [[اسلام]] آزادکردن بنده، امری مستحسن و از موجبات رضای خداوند است و نیز کفاره بعضی گناهان، آزادکردن بنده است. پیماننامـه 1926 جامعـه ملل، به بردگی در کلیـه کشورهای جهان، بویژه در آسیا و افریقا خاتمه دارد<ref>'''''دایرةالمعارف فارسی'''''. مدخل «بردگی»، ج 1، ص 404. </ref>. سرانجام، ماده چهارم اعلامیـه جهانی حقوق بشر، اعلام داشت که: «احدی را نمیتوان در بردگی یا خدمت اجباری نگه داشت؛ بردگی و داد و ستد بردگان ـ به هر شکلی که باشد ـ ممنوع است»<ref>عبادی، شیرین. '''''تاریخچه و اسناد حقوق بشر'''''. روشنگران، 1377، ص 18.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[اسلام]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
سید حسن امین | |||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۰
بردگی، یا بندگی، یعنی خرید و فروش و به خدمت گرفتن انسان بهصورت ابزار مملوکیت. انسانی که مملوک است او را برده یا بنده یا عبد میگویند و کسی که مالک است، مولا نام دارد.
در نظام حقوقی اسلام، مهمترین عوامل بردگی یکی اسارت است به این شرح که، انسانی کافر در جنگ با لشکر اسلامی مغلوب گشته و اسیر گردد و یا آنکه جزء فیء باشد که در اختیار مسلمانان آمده باشد. طریق دیگر بردگی، خرید انسان توسط مسلمانان از فروشندگان کافر است[۱].
قبول بردگی از احکام امضایی (و نه تأسیسی) اسلام است و بهعلاوه در اسلام آزادکردن بنده، امری مستحسن و از موجبات رضای خداوند است و نیز کفاره بعضی گناهان، آزادکردن بنده است. پیماننامـه 1926 جامعـه ملل، به بردگی در کلیـه کشورهای جهان، بویژه در آسیا و افریقا خاتمه دارد[۲]. سرانجام، ماده چهارم اعلامیـه جهانی حقوق بشر، اعلام داشت که: «احدی را نمیتوان در بردگی یا خدمت اجباری نگه داشت؛ بردگی و داد و ستد بردگان ـ به هر شکلی که باشد ـ ممنوع است»[۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سید حسن امین