پرش به محتوا

قوم هزاره: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[قوم هزاره]]'''،''' از گروه‌های قومی پراكنده در افغانستان، ایران و پاكستان.  
[[قوم هزاره]]'''،''' از گروه‌های قومی پراکنده در [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 افغانستان]، [[کشور ایران|ایران]] و [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 پاکستان].  


برخی هزاره‌ها را اصلاً هند و ایرانی و سكونتگاه اولیهان‌ها را در نواحی اطراف هندوكش، و برخی دیگر از  گروه‌های تركی- مغولی دانسته‌اند. یك گروه خویشاوند از انها هزار سواره نظام سپاه مغول‌ را تشكیل می‌داد، از این‌رو مغول‌ها این گروه خویشاوند را «مینگ» (به مغولی یعنی هزار) می‌نامیدند.  بعدها مغول‌های هندوكش معادل فارسیان یعنی هزار را برای نامیدن این گروه قومی به كار بردند.  
برخی هزاره‌ها را اصلاً هند و ایرانی و سکونتگاه اولیه آن‌ها را در نواحی اطراف هندوکش، و برخی دیگر از  گروه‌های ترکی- مغولی دانسته‌اند. یک گروه خویشاوند از آنها هزار سواره نظام سپاه [[مغول ها|مغول‌]] را تشکیل می‌داد، از این‌رو [[مغول ها|مغول‌ها]] این گروه خویشاوند را «مینگ» (به مغولی یعنی هزار) می‌نامیدند.  بعدها [[مغول ها|مغول‌های]] هندوکش معادل [[پارسیان|فارسیان]] یعنی هزار را برای نامیدن این گروه قومی به کار بردند.  


سكونتگاه اصلی هزاره‌ها، در افغانستان هزاره‌جات نامیده می‌شود. هزاره‌جات در مركز افغانستان قرار دارد و از شمال به قندهار، از غرب به غزنه و كوه‌های دای‌كُندی و نواحی كوهستانی هندوكش و بَغَلان می‌پیوندد.
سکونتگاه اصلی هزاره‌ها، در [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 افغانستان] هزاره‌جات نامیده می‌شود. هزاره‌جات در مرکز [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 افغانستان] قرار دارد و از شمال به قندهار، از غرب به غزنه و کوه‌های دای‌کُندی و نواحی کوهستانی هندوکش و بَغَلان می‌پیوندد.


در 1891- 1892م هزاره‌های افغانستان علیه حكومت افغانستان شورش كردند و سرانجام پس از دو سال  سركوب شدند وان‌ها را از سرزمین‌شان بیرون کردند و به مشهد، در ایران و كویتهه در پاكستان تاراندند. در ایران هزاره‌ها را بربری می‌نامند.  
در 1891- 1892م هزاره‌های [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 افغانستان] علیه حکومت [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 افغانستان] شورش کردند و سرانجام پس از دو سال سرکوب شدند و آن‌ها را از سرزمین‌شان بیرون کردند و به [[مشهد]]، در [[کشور ایران|ایران]] و کویتهه در [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 پاکستان] تاراندند. در [[کشور ایران|ایران]] هزاره‌ها را بربری می‌نامند.  


هزاره‌ها به چند گروه تایمنی (تیمنی)ها در مناطق غرب و شرقِ هزاره‌جات، بربری‌های ساكن در ایران و گروه‌هایی از ایماق‌ها و مغول‌های ناحیه غور افغانستان تقسیم می‌شوند.  
هزاره‌ها به چند گروه تایمنی (تیمنی)ها در مناطق غرب و شرقِ هزاره‌جات، بربری‌های ساکن در [[کشور ایران|ایران]] و گروه‌هایی از ایماق‌ها و مغول‌های ناحیه غور [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 افغانستان] تقسیم می‌شوند.  


از جمعیت هزاره‌ها اصلاع دقیقی در دست نیست.امارهای غیر كارشناسانه موجود شمار جمعیتان‌ها را بیش از 1 میلیون نفر تخمین زده است. هزاره‌ها شیعه اثنی‌عشری هستند. و به «هزارگی» كه شاخه‌ای از زبان‌های هند و ایرانی وامیخته به واژه‌های مغولی است، صحبت می‌كنند. فارسی ‌دری نیز زبان رسمیان‌هاست.
از جمعیت هزاره‌ها اصلاع دقیقی در دست نیست. آمارهای غیر کارشناسانه موجود شمار جمعیت آن‌ها را بیش از 1 میلیون نفر تخمین زده است. هزاره‌ها شیعه اثنی‌عشری هستند. و به «هزارگی» که شاخه‌ای از زبان‌های هند و ایرانی و آمیخته به واژه‌های [[مغول ها|مغولی]] است، صحبت می‌کنند. فارسی ‌دری نیز زبان رسمی آن‌هاست. هزاره‌ها به جهت از دست دادن مراتع و زمین‌های کشاورزی‌شان فقیر و تنگدستند و غالباً با دامپروری، کشت گندم و جو و کارگری زندگی می‌گذرانند<ref>تلخیص از مقاله «Hazaras» تألیف Robert, L. canfield در Muslim peoples, ed, Richard v. Weeks, U.S.A, 1984, vol, 1, pp 327-332.</ref>.
 
هزاره‌ها به جهت از دست دادن مراتع و زمین‌های كشاورزی‌شان فقیر و تنگدستند و غالباً با دامپروری، كشت گندم و جو و كارگری زندگی می‌گذرانند.
 
تلخیص از مقاله «Hazaras» تألیف Robert, L. canfield در  
 
Muslim peoples, ed, Richard v. Weeks, U.S.A, 1984, vol, 1, pp 327-332.


== نیز نگاه کنید به ==


* [[استان سیستان و بلوچستان]]
* [[هزارگی]]


== نیز نگاه کنید به ==
== مآخذ ==
 
<references />
== ماخذ ==


== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
معصومه ابراهیم
معصومه ابراهیمی
[[index.php?title=رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[index.php?title=رده:مردم شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۶

قوم هزاره، از گروه‌های قومی پراکنده در افغانستان، ایران و پاکستان.

برخی هزاره‌ها را اصلاً هند و ایرانی و سکونتگاه اولیه آن‌ها را در نواحی اطراف هندوکش، و برخی دیگر از  گروه‌های ترکی- مغولی دانسته‌اند. یک گروه خویشاوند از آنها هزار سواره نظام سپاه مغول‌ را تشکیل می‌داد، از این‌رو مغول‌ها این گروه خویشاوند را «مینگ» (به مغولی یعنی هزار) می‌نامیدند.  بعدها مغول‌های هندوکش معادل فارسیان یعنی هزار را برای نامیدن این گروه قومی به کار بردند.

سکونتگاه اصلی هزاره‌ها، در افغانستان هزاره‌جات نامیده می‌شود. هزاره‌جات در مرکز افغانستان قرار دارد و از شمال به قندهار، از غرب به غزنه و کوه‌های دای‌کُندی و نواحی کوهستانی هندوکش و بَغَلان می‌پیوندد.

در 1891- 1892م هزاره‌های افغانستان علیه حکومت افغانستان شورش کردند و سرانجام پس از دو سال سرکوب شدند و آن‌ها را از سرزمین‌شان بیرون کردند و به مشهد، در ایران و کویتهه در پاکستان تاراندند. در ایران هزاره‌ها را بربری می‌نامند.

هزاره‌ها به چند گروه تایمنی (تیمنی)ها در مناطق غرب و شرقِ هزاره‌جات، بربری‌های ساکن در ایران و گروه‌هایی از ایماق‌ها و مغول‌های ناحیه غور افغانستان تقسیم می‌شوند.

از جمعیت هزاره‌ها اصلاع دقیقی در دست نیست. آمارهای غیر کارشناسانه موجود شمار جمعیت آن‌ها را بیش از 1 میلیون نفر تخمین زده است. هزاره‌ها شیعه اثنی‌عشری هستند. و به «هزارگی» که شاخه‌ای از زبان‌های هند و ایرانی و آمیخته به واژه‌های مغولی است، صحبت می‌کنند. فارسی ‌دری نیز زبان رسمی آن‌هاست. هزاره‌ها به جهت از دست دادن مراتع و زمین‌های کشاورزی‌شان فقیر و تنگدستند و غالباً با دامپروری، کشت گندم و جو و کارگری زندگی می‌گذرانند[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. تلخیص از مقاله «Hazaras» تألیف Robert, L. canfield در Muslim peoples, ed, Richard v. Weeks, U.S.A, 1984, vol, 1, pp 327-332.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

معصومه ابراهیمی index.php?title=رده:جامعه و نظام اجتماعی index.php?title=رده:مردم شناسی