الوند: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۲

کوه الوند، برگرفته از سایت سیاست روز، قابل بازیابی ازhttps://www.siasatrooz.ir/

الوند، کوهستان، سلسله کوهی با جهت جنوب شرقی- شمال غربی، در استان همدان. کوهستان الوند در میان جاده پیوسته‌ای که شهرهای همدان و بهار (در شمال)، اسدآباد (در غرب) و تویسرکان (در جنوب) را به هم متصل می‌سازد، قرار دارد. این کوهستان از مرزهای غربی استان شروع می‌شود و تا حوالی شهر «ازندریان» در نزدیکی جاده همدان- ملایر امتداد می‌یابد^[۱].

بلندترین قلّه آن با ارتفاع 3580 متر، الوند نام دارد که در حدود بیست کیلومتری جنوب مرکز استان (همدان) واقع است. وسعت این کوهستان حدود 1300 کمـ و یکی از کوهستان‌های فرعی سلسله جبال زاگرس است و کوه‌های شاه‌نشین بزرگ با ارتفاع 3540 متر و گاوبر با ارتفاع 3450 متر از دیگر قله‌های مرتفع کوهستان الوند به شمار می‌آید^[۲].این کوهستان از نظر زمین‌شناسی یک «باتولیت» یعنی توده‌ای از سنگ‌های آذرین درونی و به شکل گنبدی و مخروطی است^[۳].

رودخانه‌های قوری‌چای، قره‌چای از دامنه‌های شمالی و رودخانه‌های یوخاری‌چای و خرم‌آباد از دامنه‌های خاوری و رودخانه‌های قلقل‌رود و خرم‌رود از دامنه‌های جنوبی و غربی این کوهستان سرچشمه می‌گیرند. میزان بارندگی سالیانه کوهستان الوند حدود 400 تا 500 میلی‌متر است. وجود ارتفاعات الوند، در آب و هوای همدان و مناطق اطراف تأثیر بسیاری دارد^[۴].

دامنه‌‌های جنوبی کوهستان پوشیده از درخت‌های گردو، توت و میوه‌های دیگر است. دو کتیبه از داریوش اول و خشیارشای اول در محلی به ارتفاع 2.133 متر در دامنه الوند به نام گنج‌نامه وجود دارد^[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ سازمان نقشه‌برداری کشور. نقشه راه‌های ایران. تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384.
↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 1، کوه‌ها و کوه‌نامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 77-79.
↑ سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. جغرافیای استان همدان. چ 4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتا‌ب‌های درسی ایران، 1381، ص4.
↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 1، کوه‌ها و کوه‌نامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 79.
↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ذیل «الوند».

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

کبری حکیمیان

[1] سازمان نقشه‌برداری کشور. نقشه راه‌های ایران. تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384.

[2] جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 1، کوه‌ها و کوه‌نامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 77-79.

[3] سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. جغرافیای استان همدان. چ 4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتا‌ب‌های درسی ایران، 1381، ص4.

[4] جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 1، کوه‌ها و کوه‌نامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 79.

[5] مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ذیل «الوند».

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''الوند،''' '''كوهستان،''' سلسله كوهي با جهت جنوب شرقي- شمال غربي، در استان همدان. كوهستان الوند در ميان جادة پيوسته‌اي كه شهرهاي همدان و بهار (در شمال)، اسدآباد (در غرب) و تويسركان (در جنوب) را به هم متصل مي‌سازد، قرار دارد. اين كوهستان از مرزهاي غربي استان شروع مي‌شود و تا حوالي شهر «ازندريان» در نزديكي جادة همدان- ملاير امتداد مي‌يابد.<sup>1</sup> بلندترين قلّة آن با ارتفاع 3580 متر، الوند نام دارد كه در حدود بيست كيلومتري جنوب مركز استان (همدان) واقع است. وسعت اين كوهستان حدود 1300 كمـ و يكي از كوهستان‌هاي فرعي سلسله جبال زاگرس است و كوه‌هاي شاه‌نشين بزرگ با ارتفاع 3540 متر و گاوبر با ارتفاع 3450 متر از ديگر قله‌هاي مرتفع كوهستان الوند به شمار مي‌آيد.<sup>2</sup> اين كوهستان از نظر زمين‌شناسي يك «باتوليت» يعني توده‌اي از سنگ‌هاي آذرين دروني و به شكل گنبدي و مخروطي است.<sup>3</sup> رودخانه‌هاي قوري‌چاي، قره‌چاي از دامنه‌هاي شمالي و رودخانه‌هاي يوخاري‌چاي و خرم‌آباد از دامنه‌هاي خاوري و رودخانه‌هاي قلقل‌رود و خرم‌رود از دامنه‌هاي جنوبي و غربي اين كوهستان سرچشمه مي‌گيرند. ميزان بارندگي ساليانة كوهستان الوند حدود 400 تا 500 ميلي‌متر است. وجود ارتفاعات الوند، در آب و هواي همدان و مناطق اطراف تأثير بسياري دارد.<sup>4</sup>
+[[پرونده:الوند.jpg|بندانگشتی|کوه الوند، برگرفته از سایت سیاست روز، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.siasatrooz.ir/]]
+الوند، کوهستان، سلسله کوهی با جهت جنوب شرقی- شمال غربی، در [[استان همدان]]. کوهستان الوند در میان جاده پیوسته‌ای که شهرهای [[همدان]] و بهار (در شمال)، اسدآباد (در غرب) و تویسرکان (در جنوب) را به هم متصل می‌سازد، قرار دارد. این کوهستان از مرزهای غربی استان شروع می‌شود و تا حوالی شهر «ازندریان» در نزدیکی جاده [[همدان]]- ملایر امتداد می‌یابد<ref>سازمان نقشه‌برداری کشور. '''نقشه راه‌های ایران'''. تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384.</ref>.
-دامنه‌‌هاي جنوبي كوهستان پوشيده از درخت‌هاي گردو، توت و ميوه‌هاي ديگر است. دو كتيبه از داريوش اول و خشيارشاي اول در محلي به ارتفاع 2.133 متر در دامنة الوند به نام گنج‌نامه وجود دارد.<sup>5</sup>
+بلندترین قلّه آن با ارتفاع 3580 متر، الوند نام دارد که در حدود بیست کیلومتری جنوب مرکز استان ([[همدان]]) واقع است. وسعت این کوهستان حدود 1300 کمـ و یکی از کوهستان‌های فرعی سلسله جبال [[زاگرس]] است و کوه‌های شاه‌نشین بزرگ با ارتفاع 3540 متر و گاوبر با ارتفاع 3450 متر از دیگر قله‌های مرتفع کوهستان الوند به شمار می‌آید<ref>جعفری، عباس. '''گیتاشناسی ایران'''. ج 1، ''کوه‌ها و کوه‌نامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 77-79.</ref>.این کوهستان از نظر زمین‌شناسی یک «باتولیت» یعنی توده‌ای از سنگ‌های آذرین درونی و به شکل گنبدی و مخروطی است<ref>سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان همدان'''''. چ 4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتا‌ب‌های درسی ایران، 1381، ص4.</ref>.
+رودخانه‌های قوری‌چای، قره‌چای از دامنه‌های شمالی و رودخانه‌های یوخاری‌چای و خرم‌آباد از دامنه‌های خاوری و رودخانه‌های قلقل‌رود و خرم‌رود از دامنه‌های جنوبی و غربی این کوهستان سرچشمه می‌گیرند. میزان بارندگی سالیانه کوهستان الوند حدود 400 تا 500 میلی‌متر است. وجود ارتفاعات الوند، در آب و هوای همدان و مناطق اطراف تأثیر بسیاری دارد<ref>جعفری، عباس. '''گیتاشناسی ایران'''. ج 1، ''کوه‌ها و کوه‌نامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 79.</ref>.
-'''مآخذ:'''
+دامنه‌‌های جنوبی کوهستان پوشیده از درخت‌های گردو، توت و میوه‌های دیگر است. دو کتیبه از [[داریوش]] اول و خشیارشای اول در محلی به ارتفاع 2.133 متر در دامنه الوند به نام گنج‌نامه وجود دارد<ref>  مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ذیل «الوند».</ref>.
-.    سازمان نقشه‌برداري كشور. '''''نقشة راه‌هاي ايران'''''. تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1384.
+== نیز نگاه کنید به ==
-.     جعفري، عباس. '''''گيتاشناسي ايران'''''. ج 1، ''كوه‌ها و كوه‌نامة ايران''، چ 2، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 77-79.
+* [https://iranology-e.ir/%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%88%D9%86%D8%AF دماوند]
+* [https://iranology-e.ir/%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%B1%D8%B2 البرز]
+* [https://iranology-e.ir/%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%86%D8%AF الوند]
+* [https://iranology-e.ir/%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%AF بینالود]
+* [https://iranology-e.ir/%D8%AA%D9%81%D8%AA%D8%A7%D9%86 تفتان]
+* [https://iranology-e.ir/%D8%B2%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%B3 زاگرس]
+* [https://iranology-e.ir/%D8%B2%D8%B1%D8%AF_%DA%A9%D9%88%D9%87 زرد کوه]
+* [https://iranology-e.ir/%D8%B3%D8%A8%D9%84%D8%A7%D9%86 سبلان]
+* [https://iranology-e.ir/%D9%82%D9%84%D9%87_%D8%AF%D9%86%D8%A7 قله دنا]
+* [https://iranology-e.ir/%D9%82%D9%84%D9%87_%D9%87%D8%A7 قله ها]
-.     سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ريزي آموزشي. '''''جغرافياي استان همدان'''''. چ 4، تهران: شركت چاپ و نشر كتا‌ب‌هاي درسي ايران، 1381، ص4.
+== مآخذ ==
+<references />
-.     جعفري. همان. ص 79.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
-.     مصاحب، غلامحسين. '''''دايرةالمعارف فارسي'''''. ذيل «الوند».
+== نویسنده مقاله ==
 کبری حکیمیان
+[[رده:جغرافیا]]