مهدی نامدار: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''نامدار، مهدي''' (1318ق/ 1900م – 1348ش) بازيگر، كارگردان نمايش. در تهران به دنيا آمد. پس از پايان تحصيلات متوسطه، مدتي به كار آموزش در رشتهي داروسازي پرداخت و همزمان به تئاتر روي آورد. با گروه نمايش سيدعلي خان نصر در برنامههاي كمدي ايران همكاري كر...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
نامدار، مهدی (1318ق/ 1900م – 1348ش) بازیگر، کارگردان نمایش. | |||
در تهران به | در [[استان تهران|تهران]] به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات متوسطه، مدتی به کار آموزش در رشتهی داروسازی پرداخت و همزمان به تئاتر روی آورد. با گروه نمایش سیدعلی خان نصر در برنامههای کمدی ایران همکاری کرد. او در نمایش «سه روز در مالیه» نوشته مؤید الممالک در 1344 ق/1925 م (مطابق با 1304ش) و در نمایشنامهی «جعفر خان از فرنگ آمده» در نقش جعفر خان در گراند هتل به هنرنمایی پرداخت<ref>ملکپور، جمشید (1363). '''''ادبیات نمایشی در ایران'''''. تهران: [https://toosbook.ir/ نشر توس]، جلد 2، ص. 179. </ref>. | ||
پس از | پس از آشنایی با داور، وزیر عدلیه و مساعدت او به فرانسه رفت و در رشتهی داروسازی درجه دکتری گرفت. در ضمن تحصیل در پاریس در کلاسهای «فن بیان و خطابه» شرکت جست و در این حوزه گواهینامه گرفت. | ||
درپاریس یک قطعهی نمایشی به نام «کوچه باغی» را همراه سیدعلی خان نصر اجرا کردند. فلیم اجرا در [[آرشیو]] «کمدی فرانسه» موجود است. پس از بازگشت به [[کشور ایران|ایران]]، نامدار در دانشکدهی داروسازی به تدریس پرداخت و سپس به ریاست دانشکده منصوب شد و چندی هم ریاست دانشگاه [[اصفهان]] را عهدهدار بود. در 1318ش به سمت استادی فن بیان و عملیات روی صحنه در «هنرستان هنرپیشگی تهران» برگزیده شد. | |||
در | پس از چندی در غیاب نصر ابتدا به سمت قائم مقام او و در پی آن به ریاست هنرستان هنرپیشگی منصوب شد و تا 1341ش (سال تعطیلی هنرستان) در این سمت باقی بود. در 1343ش، در پی طرح توسعهی دانشگاهها و تأسیس گروه نمایش در [https://finearts.ut.ac.ir/ دانشکدهی هنرهای زیبا دانشگاه تهران]، مهدی نامدار کرسی فن بیان آن را در اختیار گرفت<ref>'''''چهرههایی از پیشاوران هنر و ادبیات معاصر ایران''''' (1357). تهران: فرهنگسرای نیاوران، ص 166.</ref>. جنتی عطایی در زمره درام نویسان دهه دوم و سوم قرن چهاردهم هجری شمسی از نامدار با نمایشهای «شوهر باید این طور باشد»، «گردنبند ژاله» و «موفق» نام برد<ref>جنتی عطایی، ابوالقاسم (1333). '''''بنیاد نمایش در ایران'''''. تهران: [https://www.pressebnesina.com/ ابن سینا]، ص 80.</ref>. نامدار، یکی از پیشگامان پیشرفت علمی تئاتر، به ویژه فن بیان در [[نمایش در ایران]] است. او در پنجم تیرماه 1348، در یک حادثه رانندگی جان خود را از دست داد<ref>نصیریفر، حبیبالله (1374). '''''سیمای هنرمندان ایران'''''. تهران: صفی علیشاه، جلد اول، ص 305.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[استان تهران]] | |||
* [[نمایش در ایران]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمود عزیزی | |||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:تئاتر]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۲
نامدار، مهدی (1318ق/ 1900م – 1348ش) بازیگر، کارگردان نمایش.
در تهران به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات متوسطه، مدتی به کار آموزش در رشتهی داروسازی پرداخت و همزمان به تئاتر روی آورد. با گروه نمایش سیدعلی خان نصر در برنامههای کمدی ایران همکاری کرد. او در نمایش «سه روز در مالیه» نوشته مؤید الممالک در 1344 ق/1925 م (مطابق با 1304ش) و در نمایشنامهی «جعفر خان از فرنگ آمده» در نقش جعفر خان در گراند هتل به هنرنمایی پرداخت[۱].
پس از آشنایی با داور، وزیر عدلیه و مساعدت او به فرانسه رفت و در رشتهی داروسازی درجه دکتری گرفت. در ضمن تحصیل در پاریس در کلاسهای «فن بیان و خطابه» شرکت جست و در این حوزه گواهینامه گرفت.
درپاریس یک قطعهی نمایشی به نام «کوچه باغی» را همراه سیدعلی خان نصر اجرا کردند. فلیم اجرا در آرشیو «کمدی فرانسه» موجود است. پس از بازگشت به ایران، نامدار در دانشکدهی داروسازی به تدریس پرداخت و سپس به ریاست دانشکده منصوب شد و چندی هم ریاست دانشگاه اصفهان را عهدهدار بود. در 1318ش به سمت استادی فن بیان و عملیات روی صحنه در «هنرستان هنرپیشگی تهران» برگزیده شد.
پس از چندی در غیاب نصر ابتدا به سمت قائم مقام او و در پی آن به ریاست هنرستان هنرپیشگی منصوب شد و تا 1341ش (سال تعطیلی هنرستان) در این سمت باقی بود. در 1343ش، در پی طرح توسعهی دانشگاهها و تأسیس گروه نمایش در دانشکدهی هنرهای زیبا دانشگاه تهران، مهدی نامدار کرسی فن بیان آن را در اختیار گرفت[۲]. جنتی عطایی در زمره درام نویسان دهه دوم و سوم قرن چهاردهم هجری شمسی از نامدار با نمایشهای «شوهر باید این طور باشد»، «گردنبند ژاله» و «موفق» نام برد[۳]. نامدار، یکی از پیشگامان پیشرفت علمی تئاتر، به ویژه فن بیان در نمایش در ایران است. او در پنجم تیرماه 1348، در یک حادثه رانندگی جان خود را از دست داد[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ملکپور، جمشید (1363). ادبیات نمایشی در ایران. تهران: نشر توس، جلد 2، ص. 179.
- ↑ چهرههایی از پیشاوران هنر و ادبیات معاصر ایران (1357). تهران: فرهنگسرای نیاوران، ص 166.
- ↑ جنتی عطایی، ابوالقاسم (1333). بنیاد نمایش در ایران. تهران: ابن سینا، ص 80.
- ↑ نصیریفر، حبیبالله (1374). سیمای هنرمندان ایران. تهران: صفی علیشاه، جلد اول، ص 305.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمود عزیزی