پرش به محتوا

میرزا آقا تبریزی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''تبريزي، ميرزاآقا،''' (سده سيزدهم قمري) ميزرا آقا نمايشنامه‌نويس، فرزند محمد مهدي بود و در تبريز به دنيا آمد<sup>.1</sup> در باره زندگي و مرگ او اسناد و مداركي وجود ندارد.<sup>2</sup> از ميرزا آقا دو نامه كوتاه به ميرزا فتحعلي آخوندزاده در دست است كه در آ...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''تبريزي، ميرزاآقا،''' (سده سيزدهم قمري)
تبریزی، میرزاآقا، (سده سیزدهم قمری)


ميزرا آقا نمايشنامه‌نويس، فرزند محمد مهدي بود و در تبريز به دنيا آمد<sup>.1</sup> در باره زندگي و مرگ او اسناد و مداركي وجود ندارد.<sup>2</sup> از ميرزا آقا دو نامه كوتاه به ميرزا فتحعلي آخوندزاده در دست است كه در آن‌ها، اشاراتي مختصر به وضعيت زندگي خود مي‌‌كند. در يكي از نامه‌ها كه به ميرزا فتحعلي آخوندزاده<sup>*</sup> نوشته است، خود را ميرزا آقا و اهل تبريز معرفي‌مي‌كند و مي‌گويد در طفوليت زبان فرانسه را به قدري كه در نوشتن و ترجمه و تكلم رفع احتياج كند تحصيل كرده و به زبان روسي نيز قدري آشنا بوده است. چندين سال در معلم‌خانة شاهي (دارالفنون) خدمت كرده و بعد به بغداد و اسلامبول مأموريت يافته است. 3 قطعه نشان درجه اول و دويم و سيم معلم‌خانه و يك نشان مجيديه گرفته و هفت سال از سوي اولياي دولت، منشي اول سفارت فرانسه در تهران بوده است.<sup>3</sup>  
میزرا آقا نمایشنامه‌نویس، فرزند محمد مهدی بود و در [[تبریز]] به دنیا آمد<ref name=":0">امجد، حمید (1387). '''''تیاترقرن سیزدهم'''''. تهران: [https://nilabook.com/ نشر نیلا]، ص 100.</ref>. در باره زندگی و مرگ او اسناد و مدارکی وجود ندارد<ref>'''''چهره‌هایی از پیشروان هنر و ادبیات معاصر ایران''''' (1357). نیاوران، ص 160.</ref>. از میرزا آقا دو نامه کوتاه به [[میرزا فتحعلی آخوندزاده]] در دست است که در آن‌ها، اشاراتی مختصر به وضعیت زندگی خود می‌‌کند. در یکی از نامه‌ها که به [[میرزا فتحعلی آخوندزاده]]<sup>*</sup> نوشته است، خود را میرزا آقا و اهل [[تبریز]] معرفی‌می‌کند و می‌گوید در طفولیت زبان [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] را به قدری که در نوشتن و ترجمه و تکلم رفع احتیاج کند تحصیل کرده و به زبان روسی نیز قدری آشنا بوده است. چندین سال در معلم‌خانه شاهی (دارالفنون) خدمت کرده و بعد به بغداد و اسلامبول مأموریت یافته است. 3 قطعه نشان درجه اول و دویم و سیم معلم‌خانه و یک نشان مجیدیه گرفته و هفت سال از سوی اولیای دولت، منشی اول سفارت [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] در [[استان تهران|تهران]] بوده است<ref>آرین پور، یحیی (1350). '''''از صبا تا نیما،''''' جلد اول، تهران: انتشارات جیبی، ص. 359.</ref>.


برخي احتمال مي‌دهند كه ميرزا آقا، نمايشنامه‌هايش را حدود 1287ق / 1870م كه حدود سي تا چهل سال داشته، به رشته تحرير درآورده است.<sup>4</sup>    
برخی احتمال می‌دهند که میرزا آقا، نمایشنامه‌هایش را حدود 1287ق / 1870م که حدود سی تا چهل سال داشته، به رشته تحریر درآورده است<ref name=":0" />.


«سرگذشت اشرف خان حاكم عربستان» «حكايت كربلا رفتن شاه‌قلي ميرزا و سرگذشت ايام و توقف چند روزه در كرمانشاهان نزد شاه مراد ميرزا حاكم آنجا»، «طريقة حكومت زمان خان بروجردي و سرگذشت آن ايام»؛ و «حكايت عاشق شدن آقا هاشم خلخالي به سارا خانم، دختر حاجي پيرقلي و سرگذشت آن ايام» هر يك در چهار مجلس از آثار اوست.<sup>5</sup>  
«سرگذشت اشرف خان حاکم عربستان» «حکایت کربلا رفتن شاه‌قلی میرزا و سرگذشت ایام و توقف چند روزه در کرمانشاهان نزد شاه مراد میرزا حاکم آنجا»، «طریقه حکومت زمان خان بروجردی و سرگذشت آن ایام»؛ و «حکایت عاشق شدن آقا هاشم خلخالی به سارا خانم، دختر حاجی پیرقلی و سرگذشت آن ایام» هر یک در چهار مجلس از آثار اوست<ref>امجد، حمید (1387). '''''تیاترقرن سیزدهم'''''. تهران: [https://nilabook.com/ نشر نیلا]، ص 102 و 103.</ref><ref>آرین پور، یحیی (1350). '''''از صبا تا نیما'''''، جلد اول، تهران: انتشارات جیبی، ص 360.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==


'''''مآخذ:'''''
* [[میرزا فتحعلی آخوندزاده]]
* [[تبریز]]


1-             امجد، حميد. '''''تياترقون سيزدهم'''''، نشر نيلا، چاپ اول 1387، ص100.
== مآخذ ==
<references />


2-             '''''چهره‌هايي از پيشروان هنر و ادبيات معاصر ايران'''''، نياوران، تير ماه 1237 (1357ص 160.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


3-             آرين پور، يحيي. '''''از صبا تا نيما'''''، جلد اول، انتشارات جيبي، چاپ اول 1350، 1/359.
== نویسنده مقاله ==
 
محمود عزیزی
4-             همان جا، نيز امجد، حميد. ص100.
[[رده:هنر]]
 
[[رده:تئاتر]]
5-             امجد، همان، ص 102 و 103، آرين‌پور، همان، 1/360 .

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۱

تبریزی، میرزاآقا، (سده سیزدهم قمری)

میزرا آقا نمایشنامه‌نویس، فرزند محمد مهدی بود و در تبریز به دنیا آمد[۱]. در باره زندگی و مرگ او اسناد و مدارکی وجود ندارد[۲]. از میرزا آقا دو نامه کوتاه به میرزا فتحعلی آخوندزاده در دست است که در آن‌ها، اشاراتی مختصر به وضعیت زندگی خود می‌‌کند. در یکی از نامه‌ها که به میرزا فتحعلی آخوندزاده* نوشته است، خود را میرزا آقا و اهل تبریز معرفی‌می‌کند و می‌گوید در طفولیت زبان فرانسه را به قدری که در نوشتن و ترجمه و تکلم رفع احتیاج کند تحصیل کرده و به زبان روسی نیز قدری آشنا بوده است. چندین سال در معلم‌خانه شاهی (دارالفنون) خدمت کرده و بعد به بغداد و اسلامبول مأموریت یافته است. 3 قطعه نشان درجه اول و دویم و سیم معلم‌خانه و یک نشان مجیدیه گرفته و هفت سال از سوی اولیای دولت، منشی اول سفارت فرانسه در تهران بوده است[۳].

برخی احتمال می‌دهند که میرزا آقا، نمایشنامه‌هایش را حدود 1287ق / 1870م که حدود سی تا چهل سال داشته، به رشته تحریر درآورده است[۱].

«سرگذشت اشرف خان حاکم عربستان» «حکایت کربلا رفتن شاه‌قلی میرزا و سرگذشت ایام و توقف چند روزه در کرمانشاهان نزد شاه مراد میرزا حاکم آنجا»، «طریقه حکومت زمان خان بروجردی و سرگذشت آن ایام»؛ و «حکایت عاشق شدن آقا هاشم خلخالی به سارا خانم، دختر حاجی پیرقلی و سرگذشت آن ایام» هر یک در چهار مجلس از آثار اوست[۴][۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ امجد، حمید (1387). تیاترقرن سیزدهم. تهران: نشر نیلا، ص 100.
  2. چهره‌هایی از پیشروان هنر و ادبیات معاصر ایران (1357). نیاوران، ص 160.
  3. آرین پور، یحیی (1350). از صبا تا نیما، جلد اول، تهران: انتشارات جیبی، ص. 359.
  4. امجد، حمید (1387). تیاترقرن سیزدهم. تهران: نشر نیلا، ص 102 و 103.
  5. آرین پور، یحیی (1350). از صبا تا نیما، جلد اول، تهران: انتشارات جیبی، ص 360.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمود عزیزی