میرزا آقا تبریزی
تبریزی، میرزاآقا، (سده سیزدهم قمری)
میزرا آقا نمایشنامهنویس، فرزند محمد مهدی بود و در تبریز به دنیا آمد[۱]. در باره زندگی و مرگ او اسناد و مدارکی وجود ندارد[۲]. از میرزا آقا دو نامه کوتاه به میرزا فتحعلی آخوندزاده در دست است که در آنها، اشاراتی مختصر به وضعیت زندگی خود میکند. در یکی از نامهها که به میرزا فتحعلی آخوندزاده* نوشته است، خود را میرزا آقا و اهل تبریز معرفیمیکند و میگوید در طفولیت زبان فرانسه را به قدری که در نوشتن و ترجمه و تکلم رفع احتیاج کند تحصیل کرده و به زبان روسی نیز قدری آشنا بوده است. چندین سال در معلمخانه شاهی (دارالفنون) خدمت کرده و بعد به بغداد و اسلامبول مأموریت یافته است. 3 قطعه نشان درجه اول و دویم و سیم معلمخانه و یک نشان مجیدیه گرفته و هفت سال از سوی اولیای دولت، منشی اول سفارت فرانسه در تهران بوده است[۳].
برخی احتمال میدهند که میرزا آقا، نمایشنامههایش را حدود 1287ق / 1870م که حدود سی تا چهل سال داشته، به رشته تحریر درآورده است[۱].
«سرگذشت اشرف خان حاکم عربستان» «حکایت کربلا رفتن شاهقلی میرزا و سرگذشت ایام و توقف چند روزه در کرمانشاهان نزد شاه مراد میرزا حاکم آنجا»، «طریقه حکومت زمان خان بروجردی و سرگذشت آن ایام»؛ و «حکایت عاشق شدن آقا هاشم خلخالی به سارا خانم، دختر حاجی پیرقلی و سرگذشت آن ایام» هر یک در چهار مجلس از آثار اوست[۴][۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ امجد، حمید (1387). تیاترقرن سیزدهم. تهران: نشر نیلا، ص 100.
- ↑ چهرههایی از پیشروان هنر و ادبیات معاصر ایران (1357). نیاوران، ص 160.
- ↑ آرین پور، یحیی (1350). از صبا تا نیما، جلد اول، تهران: انتشارات جیبی، ص. 359.
- ↑ امجد، حمید (1387). تیاترقرن سیزدهم. تهران: نشر نیلا، ص 102 و 103.
- ↑ آرین پور، یحیی (1350). از صبا تا نیما، جلد اول، تهران: انتشارات جیبی، ص 360.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمود عزیزی