اصغر تفکری: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۲

اصغر تفکری، قابل بازیابی از https://wikijoo.ir/index.php/%D8%AA%D9%81%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%28%DB%B1%DB%B2%DB%B9%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B3%DB%B3%DB%B9%D8%B4%29

تفكری، اصغر د. 1339ش پیش‌پرده خوان و بازیگر نمایش.

اصغر معروف به اصغر حاجی اسماعیلی در تهران بدنیا آمد. در جوانی در محله‌‌ی بازاچه‌ی معیّر، خراطی می‌كرد و در همسایگی خود با حسین خیرخواه آشنا شد. به تشویق خیرخواه در 1309ش و به گفته‌ای 1306، وارد جرگه‌ی بازیگری شد و در نمایش‌ها در نقش كوتاه كمدی ظاهر می‌شد^[۱].

تفكری، مدتها به همراه برادرش عباس تفكری در تئاترهای لاله‌زار، پیش‌ پرده‌خوانی می‌كرد^[۲]. با ایفای نقش اصلی در نمایشنامه‌ی «پریدخت و پری‌ور» نوشته‌ی علی پرتوی و به كارگردانی «افراسیاب آزاد» خوش درخشید.

پس از تأسیس تماشاخانه فرهنگ^* به دعوت نوشین به آنجا رفت و در نمایشنامه‌ی «اسرار حرم» به كارگردانی هراند استپانیان^* بازی ‌كرد^[۳].

پس از ایفای نقش در چند نمایش در 1327ش به تئاتر تهران^* رفت و در نمایش‌های «جناب میرزا» به كارگردانی رفیع حالتی، شوهرهای عوضی به كارگردانی علی اصغر گرمسیری و بازرس به كارگردانی حالتی بازی كرد^[۴].

تفكری در نقش‌های كمدی معروفیت و محبوبیت فراوان به‌دست آورد و در نمایش‌های سرگرم كننده، با داستان‌های عامه‌پسند در تماشاخانه‌های لاله‌زاری با دستمزدهای بسیار بالا باز می‌كرد. تفكری با تسلط به گفتگوهای روزمره مردم و اخلاق كاسب‌كارانه‌ی جماعت و مهارت در طنزگویی‌های فی‌البداهه در نمایش‌هایش خنده را بر لبان مردم تا حد انفجار نمایان می‌ساخت و به همین سبب هم در نیمه‌ی دوم دهه‌ی 1330 شمسی او را «مرد اول خنده‌ساز تهران» نامیده بودند^[۵].

تفكری در نمایش‌های زیادی ایفای نقش كرده كه برخی از نویسندگان به آنها اشاره كرده‌اند^[۶]^[۷]^[۸].

اصغر تفكری، در اردیبهشت 1333، امتیاز تماشاخانه‌ی فردوسی را خرید و آن را با نام تئاتر تفكری با نمایشنامه‌ی «تاجر ونیزی» در تیرماه همان سال بازگشایی كرد. وی 6 سال در این تماشاخانه فعالیت كرد و شهرت فراوانی در میان مردم به دست آورد^[۹].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ اسكویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، ص 425.
↑ محبی، حسین: پیش‌پرده خوانی در ایران، تهران، نشر علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص154.
↑ برگرفته شده از بروشور اسرار حرم در «تماشاخانه فرهنگ»، بدون تاریخ احتمالاً سال 1323.
↑ برگرفته شده از بروشور «تئاتر تهران» در دهه‌ی 20 شمسی، بدون تاریخ.
↑ اسكویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، ص 425 و 426.
↑ حقیقت (رفیع)، عبدالرفیع: فكر فرهنگ هنرمندان ایرانی، تهران، نشر كوهش، چاپ اول 1383، ص 28.
↑ اسكویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، ص426.
↑ محبی، حسین: پیش‌پرده خوانی در ایران، تهران، نشر علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص. 154.
↑ من و زندگی: خاطرات مرتضی احمدی، تهران، انتشارات ققنوس، چاپ اول 1378، ص164.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمود عزیزی

[1] اسكویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، ص 425.

[2] محبی، حسین: پیش‌پرده خوانی در ایران، تهران، نشر علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص154.

[3] برگرفته شده از بروشور اسرار حرم در «تماشاخانه فرهنگ»، بدون تاریخ احتمالاً سال 1323.

[4] برگرفته شده از بروشور «تئاتر تهران» در دهه‌ی 20 شمسی، بدون تاریخ.

[5] اسكویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، ص 425 و 426.

[6] حقیقت (رفیع)، عبدالرفیع: فكر فرهنگ هنرمندان ایرانی، تهران، نشر كوهش، چاپ اول 1383، ص 28.

[7] اسكویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، ص426.

[8] محبی، حسین: پیش‌پرده خوانی در ایران، تهران، نشر علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص. 154.

[9] من و زندگی: خاطرات مرتضی احمدی، تهران، انتشارات ققنوس، چاپ اول 1378، ص164.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''تفكري، اصغر''' د. 1339ش پيش‌پرده خوان و بازيگر نمايش.
+[[پرونده:42.jpg|بندانگشتی|اصغر تفکری، قابل بازیابی از https://wikijoo.ir/index.php/%D8%AA%D9%81%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%28%DB%B1%DB%B2%DB%B9%DB%B0%D9%80%DB%B1%DB%B3%DB%B3%DB%B9%D8%B4%29]]
+'''تفكری، اصغر''' د. 1339ش پیش‌پرده خوان و بازیگر نمایش.
-اصغر معروف به اصغر حاجي اسماعيلي در تهران بدنيا آمد. در جواني در محله‌‌ي بازاچه‌ي معيّر، خراطي مي‌كرد و در همسايگي خود با حسين خيرخواه آشنا شد. به تشويق خيرخواه در 1309ش و به گفته‌اي 1306، وارد جرگه‌ي بازيگري شد و در نمايش‌ها در نقش كوتاه كمدي ظاهر مي‌شد.<sup>1</sup>
+اصغر معروف به اصغر حاجی اسماعیلی در [[استان تهران|تهران]] بدنیا آمد. در جوانی در محله‌‌ی بازاچه‌ی معیّر، خراطی می‌كرد و در همسایگی خود با حسین خیرخواه آشنا شد. به تشویق خیرخواه در 1309ش و به گفته‌ای 1306، وارد جرگه‌ی بازیگری شد و در نمایش‌ها در نقش كوتاه كمدی ظاهر می‌شد<ref> اسكویی، مصطفی: '''''سیری در تاریخ تئاتر ایران'''''، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، ص 425. </ref>.
-تفكري، مدتها به همراه برادرش عباس تفكري در تئاترهاي لاله‌زار، پيش‌ پرده‌خواني مي‌كرد.<sup>2</sup> با ايفاي نقش اصلي در نمايشنامه‌ي «پريدخت و پري‌ور» نوشته‌ي علي پرتوي و به كارگرداني «افراسياب آزاد» خوش درخشيد.
+تفكری، مدتها به همراه برادرش عباس تفكری در تئاترهای لاله‌زار، پیش‌ پرده‌خوانی می‌كرد<ref>محبی، حسین: '''''پیش‌پرده خوانی در ایران'''''، تهران، نشر علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص154.</ref>. با ایفای نقش اصلی در نمایشنامه‌ی «پریدخت و پری‌ور» نوشته‌ی علی پرتوی و به كارگردانی «افراسیاب آزاد» خوش درخشید.
-پس از تأسيس تماشاخانه فرهنگ<sup>*</sup> به دعوت نوشين به آنجا رفت و در نمايشنامه‌ي «اسرار حرم» به كارگرداني هراند استپانيان<sup>*</sup> بازي ‌كرد.<sup>3</sup>
+پس از تأسیس [[تئاتر فرهنگ|تماشاخانه فرهنگ]]<sup>*</sup> به دعوت [[عبدالحسین نوشین|نوشین]] به آنجا رفت و در نمایشنامه‌ی «اسرار حرم» به كارگردانی [[هراند استپانیان]]<sup>*</sup> بازی ‌كرد<ref> برگرفته شده از بروشور اسرار حرم در '''''«تماشاخانه فرهنگ»،''''' بدون تاریخ احتمالاً سال 1323.</ref>.
-پس از ايفاي نقش در چند نمايش در 1327ش به تئاتر تهران<sup>*</sup> رفت و در نمايش‌هاي «جناب ميرزا» به كارگرداني رفيع حالتي، شوهرهاي عوضي به كارگرداني علي اصغر گرمسيري و بازرس به كارگرداني حالتي بازي كرد.<sup>4</sup>
+پس از ایفای نقش در چند نمایش در 1327ش به [[تئاتر تهران]]<sup>*</sup> رفت و در نمایش‌های «جناب میرزا» به كارگردانی رفیع حالتی، شوهرهای عوضی به كارگردانی علی اصغر گرمسیری و بازرس به كارگردانی حالتی بازی كرد<ref>برگرفته شده از بروشور '''''«تئاتر تهران»''''' در دهه‌ی 20 شمسی، بدون تاریخ. </ref>.
-تفكري در نقش‌هاي كمدي معروفيت و محبوبيت فراوان به‌دست آورد و در نمايش‌هاي سرگرم كننده، با داستان‌هاي عامه‌پسند در تماشاخانه‌هاي لاله‌زاري با دستمزدهاي بسيار بالا باز مي‌كرد.
+تفكری در نقش‌های كمدی معروفیت و محبوبیت فراوان به‌دست آورد و در نمایش‌های سرگرم كننده، با داستان‌های عامه‌پسند در تماشاخانه‌های لاله‌زاری با دستمزدهای بسیار بالا باز می‌كرد. تفكری با تسلط به گفتگوهای روزمره مردم و اخلاق كاسب‌كارانه‌ی جماعت و مهارت در طنزگویی‌های فی‌البداهه در نمایش‌هایش خنده را بر لبان مردم تا حد انفجار نمایان می‌ساخت و به همین سبب هم در نیمه‌ی دوم دهه‌ی 1330 شمسی او را «مرد اول خنده‌ساز تهران» نامیده بودند<ref>اسكویی، مصطفی: '''''سیری در تاریخ تئاتر ایران'''''، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، ص 425 و 426.</ref>.
-تفكري با تسلط به گفتگوهاي روزمرة مردم و اخلاق كاسب‌كارانه‌ي جماعت و مهارت در طنزگويي‌هاي في‌البداهه در نمايش‌هايش خنده را بر لبان مردم تا حد انفجار نمايان مي‌ساخت و به همين سبب هم در نيمه‌ي دوم دهه‌ي 1330 شمسي او را «مرد اول خنده‌ساز تهران» ناميده بودند.<sup>5</sup>
+تفكری در نمایش‌های زیادی ایفای نقش كرده كه برخی از نویسندگان به آنها اشاره كرده‌اند<ref>حقیقت (رفیع)، عبدالرفیع''''': فكر فرهنگ هنرمندان ایرانی،''''' تهران، نشر كوهش، چاپ اول 1383، ص 28.</ref><ref>اسكویی، مصطفی: '''''سیری در تاریخ تئاتر ایران'''''، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، ص426.</ref><ref>محبی، حسین: '''''پیش‌پرده خوانی در ایران'''''، تهران، نشر علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص. 154.</ref>.
-تفكري در نمايش‌هاي زيادي ايفاي نقش كرده كه برخي از نويسندگان به آنها اشاره كرده‌اند.<sup>6</sup>
+اصغر تفكری، در اردیبهشت 1333، امتیاز [[تئاتر فردوسی|تماشاخانه‌ی فردوسی]] را خرید و آن را با نام تئاتر تفكری با نمایشنامه‌ی «تاجر ونیزی» در تیرماه همان سال بازگشایی كرد. وی 6 سال در این تماشاخانه فعالیت كرد و شهرت فراوانی در میان مردم به دست آورد<ref>'''''من و زندگی''''': خاطرات مرتضی احمدی، تهران، '''انتشارات ققنوس'''، چاپ اول 1378، ص164.    </ref>.
-اصغر تفكري، در ارديبهشت 1333، امتياز تماشاخانه‌ي فردوسي را خريد و آن را با نام تئاتر تفكري با نمايشنامه‌ي «تاجر ونيزي» در تيرماه همان سال بازگشايي كرد. وي 6 سال در اين تماشاخانه فعاليت كرد و شهرت فراواني در ميان مردم به دست آورد.<sup>7</sup>
+== نیز نگاه کنید به ==
-'''''منابع مآخذ:'''''
+* [[تئاتر تهران]]
+* [[تئاتر فرهنگ]]
+* [[هراند استپانیان]]
+* [[تئاتر فردوسی]]
+* [[عبدالحسین نوشین]]
--             اسكويي، مصطفي: '''''سيري در تاريخ تئاتر ايران'''''، تهران، نشر آناهيتا- اسكويي، چاپ اول 1378، ص 425.
+== مآخذ ==
+<references />
--             محبي، حسين: '''''پيش‌پرده خواني در ايران'''''، تهران، نشر علم و ورزش، چاپ اول 1382، ص154.
--             برگرفته شده از بروشور اسرار حرم در '''''«تماشاخانه فرهنگ»،''''' بدون تاريخ احتمالاً سال 1323.
--             برگرفته شده از بروشور '''''«تئاتر تهران»''''' در دهه‌ي 20 شمسي، بدون تاريخ.
--             اسكويي، مصطفي: '''''سيري در تاريخ تئاتر ايران'''''، همان، ص 425 و 426.
--             از جمله نك، حقيقت (رفيع)، عبدالرفيع''''': فكر فرهنگ هنرمندان ايراني،''''' تهران، نشر كوهش، چاپ اول 1383، ص 28؛ محبي، حسين: '''''پيش‌پرده‌خواني در ايران'''''، همان، ص 154؛ اسكويي، مصطفي: '''''سيري در تاريخ تئاتر ايران'''''، همان، ص426.
--             '''''من و زندگي''''': خاطرات مرتضي احمدي، تهران، '''انتشارات ققنوس'''، چاپ اول 1378، ص164.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 محمود عزیزی
+[[رده:هنر]]
+[[رده:تئاتر]]