پرش به محتوا

ابوحنیفه دینوری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۴۴ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۴۴ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:ابوحنیفه دینوری.jpg|بندانگشتی|ابوحنیفه دینوری برگرفته از سایت  جامعه المصطفی  العالمیه قابل بازیابی از https://sokhanetarikh.com/%D9%85%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%B1-%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AE%DB%8C%D9%86/%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%AD%D9%86%DB%8C%D9%81%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D9%86%D9%88%D8%B1%DB%8C/]]
ابوحنیفه دینوری (د حدود 282ق / 895م)، احمد بن داود، تاریخ‌نگار، ریاضی‌دان، ستاره‌شناس و ادیب ایرانی الاصل و نگارنده کتاب تاریخی مشهور اخبار الطوال. در حدود 200-210ق / 815-825م در دینور زاده شد. در 235ق / 850م در [[اصفهان]] و مدتی نیز در زادگاهش دینور به رصد ستارگان مشغول بود<ref>ابن ندیم. '''''الفهرست'''''. به کوشش رضا تجدد، تهران: 1351، ص 86.</ref><ref>عبدالمنعم عامر. مقدمه بر '''''اخبار الطوال''''' ابوحنیفه دینوری. قاهره: 1960م، ص 6.</ref>. مسعودی در مروج الذهب به صراحت ابن قتیبه را به انتحال اغلب آثار ابوحنیفه متهم کرده است<ref>مسعودی. '''''مروج الذهب و معادن الجوهر'''''. به کوشش شارل پلا، بیروت: 1966م، ج 2، ص 359.</ref> با اندکی دقت می‌توان دریافت که ابن قتیبه تقریباً در همه مباحث مورد علاقه ابوحنیفه آثاری نوشته که متأسفانه از میان رفتن بخش عمده آثار ابوحنیفه مانع بررسی دقیق نظر مسعودی می‌شود. ووستنفلد( <bdi>Heinrich Ferdinand Wüstenfeld</bdi>) بر آن است که اتهام مسعودی تنها متوجه آثار تاریخی ابن قتیبه است. اما بررسی‌های شارل پلا(Charles Pellat) دعوی مسعودی را دست کم در زمینه کتاب الانواء ابن قتیبه، که شباهت بسیاری با کتاب الأنواء ابوحنیفه دارد، ثابت می‌کند<ref>شارل پلاّ. مقدمه کتاب '''''الأنواء''''' ابن قتیبه دینوری. حیدر آباد دکن: 1375ق/1956م، ص 24-28.</ref>.


[[عبدالرحمان صوفی]]<sup>*</sup> در مقدمه کتاب صور الکواکب هنگام سخن گفتن از مکتب ستاره‌شناسی کهن اعراب موسوم به علم انواء، کتاب الانواء ابوحنیفه را کامل‌ترین کتاب در این رشته دانسته، اما دینوری و همه دیگر نگارندگان این گونه آثار را در شناخت ستارگان کم اطلاع شمرده است<ref>عبدالرحمان صوفی. '''''صور الکواکب''''' (متن عربی). حیدر آباد دکن: 1373ق/1954م، ص 7-8؛ همان کتاب، ترجمه کهن فارسی به قلم نصیر الدین طوسی، به کوشش معزالدین مهدوی، تهران: 1351، ص 7-8.</ref>. وی درباره خود ابوحنیفه نیز گفته است:<blockquote>چون در 335ق / 946م به دینور رسیدم، در حجره ابوحنیفه منزل گزیدم و با دیدن جایی که او سال‌ها به رصد می‌پرداخت، وی را مردی زبر دست در شناخت کواکب پنداشتم. اما پس از آنکه کتاب انواء وی به دست رسید دانستم که دانش ستاره‌شناسی او تا چه اندازه کم است<ref>عبدالرحمان صوفی. '''''صور الکواکب'''''(متن عربی). ص 8-9؛ ترجمه فارسی نصیرالدین طوسی، ص 8-9.</ref>. وی برخی اشتباهات فاحش ابوحنیفه را یادآور شده است<ref>عبدالرحمان صوفی. '''''صور الکواکب'''''(متن عربی). ص 12-14؛ ترجمه فارسی نصیرالدین طوسی، ص 12-13.</ref>.</blockquote>کتاب النبات ابوحنیفه بر خلاف آنچه از نامش برمی‌آید یک اثر ادبی است و نه کتابی در زمینه گیاه-[[داروشناسی و داروسازی|دارو شناسی]]. زیرا وی در این کتاب، بی‌آنکه از ویژگی‌های ظاهری و خواص درمانی گیاهان یاد کند، تنها آیات قرآنی، روایات دینی، اشعار و امثال عربی مرتبط با نام هر گیاه را نقل کرده است. برنهارد لوین(Bernard Levin) بخش‌های موجود این کتاب را در 1394ق/1974م در ویسبادن منتشر کرده است. اخبار الطوال ابوحنیفه نیز از کهن‌ترین تاریخ‌های عمومی تألیف شده در جهان [[اسلام]] به شمار می‌رود.


'''ابوحنیفه دینوری''' (د حدود 282ق / 895م)، احمد بن [[داود]]، تاریخ‌نگار، ریاضی‌دان، ستاره‌شناس و ادیب ایرانی الاصل و نگارندۀ کتاب تاریخی مشهور ''اخبار الطوال''. در حدود 200-210ق / 815-825م در دینور زاده شد. در 235ق / 850م در [[اصفهان]] و مدتی نیز در زادگاهش دینور به رصد ستارگان مشغول بود.<sup>1و2</sup> مسعودی در ''مروج الذهب'' به صراحت ابن قتیبه را به انتحال اغلب آثار ابوحنیفه متهم کرده است<sup>3</sup> با اندکی دقت می‌توان دریافت که ابن قتیبه تقریباً در همۀ مباحث مورد علاقۀ ابوحنیفه آثاری نوشته که متأسفانه از میان رفتن بخش عمدۀ آثار ابوحنیفه مانع بررسی دقیق نظر مسعودی می‌شود. ووستنفلد[1] بر آن است که اتهام مسعودی تنها متوجه آثار تاریخی ابن قتیبه است. اما بررسی‌های شارل پلا[2] دعوی مسعودی را دست کم در زمینۀ کتاب ''الانواء'' ابن قتیبه، که شباهت بسیاری با کتاب الأنواء ابوحنیفه دارد، ثابت می‌کند.<sup>4</sup>
== نیز نگاه کنید به ==


عبدالرحمان صوفی<sup>*</sup> در مقدمۀ کتاب ''صور الکواکب'' هنگام سخن گفتن از مکتب ستاره‌شناسی کهن اعراب موسوم به علم انواء، کتاب ''الانواء'' ابوحنیفه را کامل‌ترین کتاب در  این رشته دانسته، اما دینوری و همۀ دیگر نگارندگان این گونه آثار را در شناخت ستارگان کم اطلاع شمرده است.<sup>5</sup> وی دربارۀ خود ابوحنیفه نیز گفته است: چون در 335ق / 946م به دینور رسیدم، در حجرۀ ابوحنیفه منزل گزیدم و با دیدن جایی که او سال‌ها به رصد می‌پرداخت، وی را مردی زبر دست در شناخت کواکب پنداشتم. اما پس از آنکه کتاب انواء وی به دست رسید دانستم که دانش ستاره‌شناسی او تا چه اندازه کم است.<sup>6</sup> وی برخی اشتباهات فاحش ابوحنیفه را یادآور شده است.<sup>7</sup>
* [[اصفهان]]
* [[عبدالرحمان صوفی]]
* [[داروشناسی و داروسازی]]


کتاب '''''النبات''''' ابوحنیفه بر خلاف آنچه از نامش برمی‌آید یک اثر ادبی است و نه کتابی در زمینۀ گیاه-دارو شناسی. زیرا وی در این کتاب، بی‌آنکه از ویژگی‌های ظاهری و خواص درمانی گیاهان یاد کند، تنها آیات قرآنی، روایات دینی، اشعار و امثال عربی مرتبط با نام هر گیاه را نقل کرده است. برنهارد لوین[3] بخش‌های موجود این کتاب را در 1394ق/1974م در ویسبادن منتشر کرده است. '''''اخبار الطوال''''' ابوحنیفه نیز از کهن‌ترین تاریخ‌های عمومی تألیف شده در جهان اسلام به شمار می‌رود.
== '''مآخذ''' ==
 
<references />
 
'''مآخذ''':
 
1.    ابن ندیم. '''''الفهرست'''''. به کوشش رضا تجدد، تهران: 1351، ص 86.
 
2.    عبدالمنعم عامر. مقدمه بر '''''اخبار الطوال''''' ابوحنیفه دینوری. قاهره: 1960م، ص 6.
 
3.    مسعودی. '''''مروج الذهب و معادن الجوهر'''''. به کوشش شارل پلا، بیروت: 1966م، ج 2، ص 359.
 
4.    شارل پلاّ. مقدمۀ کتاب '''''الأنواء''''' ابن قتیبۀ دینوری. حیدر آباد دکن: 1375ق/1956م، ص 24-28.
 
5.    عبدالرحمان صوفی. '''''صور الکواکب''''' (متن عربی). حیدر آباد دکن: 1373ق/1954م، ص 7-8؛ همان کتاب، ترجمۀ کهن فارسی به قلم نصیر الدین طوسی، به کوشش معزالدین مهدوی، تهران: 1351، ص 7-8.
 
6.    عبدالرحمان صوفی. همان(متن عربی). ص 8-9؛ ترجمۀ فارسی نصیرالدین طوسی، ص 8-9.
 
7.    عبدالرحمان صوفی. همان(متن عربی). ص 12-14؛ ترجمۀ فارسی نصیرالدین طوسی، ص 12-13.


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
آذر آقامیرزا
آذر آقامیرزا
----[1].  
[[رده:علوم و فنون]]
 
[2].  
 
[3].  

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۱

ابوحنیفه دینوری برگرفته از سایت جامعه المصطفی  العالمیه قابل بازیابی از https://sokhanetarikh.com/%D9%85%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%B1-%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AE%DB%8C%D9%86/%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%AD%D9%86%DB%8C%D9%81%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D9%86%D9%88%D8%B1%DB%8C/

ابوحنیفه دینوری (د حدود 282ق / 895م)، احمد بن داود، تاریخ‌نگار، ریاضی‌دان، ستاره‌شناس و ادیب ایرانی الاصل و نگارنده کتاب تاریخی مشهور اخبار الطوال. در حدود 200-210ق / 815-825م در دینور زاده شد. در 235ق / 850م در اصفهان و مدتی نیز در زادگاهش دینور به رصد ستارگان مشغول بود[۱][۲]. مسعودی در مروج الذهب به صراحت ابن قتیبه را به انتحال اغلب آثار ابوحنیفه متهم کرده است[۳] با اندکی دقت می‌توان دریافت که ابن قتیبه تقریباً در همه مباحث مورد علاقه ابوحنیفه آثاری نوشته که متأسفانه از میان رفتن بخش عمده آثار ابوحنیفه مانع بررسی دقیق نظر مسعودی می‌شود. ووستنفلد( Heinrich Ferdinand Wüstenfeld) بر آن است که اتهام مسعودی تنها متوجه آثار تاریخی ابن قتیبه است. اما بررسی‌های شارل پلا(Charles Pellat) دعوی مسعودی را دست کم در زمینه کتاب الانواء ابن قتیبه، که شباهت بسیاری با کتاب الأنواء ابوحنیفه دارد، ثابت می‌کند[۴].

عبدالرحمان صوفی* در مقدمه کتاب صور الکواکب هنگام سخن گفتن از مکتب ستاره‌شناسی کهن اعراب موسوم به علم انواء، کتاب الانواء ابوحنیفه را کامل‌ترین کتاب در این رشته دانسته، اما دینوری و همه دیگر نگارندگان این گونه آثار را در شناخت ستارگان کم اطلاع شمرده است[۵]. وی درباره خود ابوحنیفه نیز گفته است:

چون در 335ق / 946م به دینور رسیدم، در حجره ابوحنیفه منزل گزیدم و با دیدن جایی که او سال‌ها به رصد می‌پرداخت، وی را مردی زبر دست در شناخت کواکب پنداشتم. اما پس از آنکه کتاب انواء وی به دست رسید دانستم که دانش ستاره‌شناسی او تا چه اندازه کم است[۶]. وی برخی اشتباهات فاحش ابوحنیفه را یادآور شده است[۷].

کتاب النبات ابوحنیفه بر خلاف آنچه از نامش برمی‌آید یک اثر ادبی است و نه کتابی در زمینه گیاه-دارو شناسی. زیرا وی در این کتاب، بی‌آنکه از ویژگی‌های ظاهری و خواص درمانی گیاهان یاد کند، تنها آیات قرآنی، روایات دینی، اشعار و امثال عربی مرتبط با نام هر گیاه را نقل کرده است. برنهارد لوین(Bernard Levin) بخش‌های موجود این کتاب را در 1394ق/1974م در ویسبادن منتشر کرده است. اخبار الطوال ابوحنیفه نیز از کهن‌ترین تاریخ‌های عمومی تألیف شده در جهان اسلام به شمار می‌رود.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ↑ ابن ندیم. الفهرست. به کوشش رضا تجدد، تهران: 1351، ص 86.
  2. ↑ عبدالمنعم عامر. مقدمه بر اخبار الطوال ابوحنیفه دینوری. قاهره: 1960م، ص 6.
  3. ↑ مسعودی. مروج الذهب و معادن الجوهر. به کوشش شارل پلا، بیروت: 1966م، ج 2، ص 359.
  4. ↑ شارل پلاّ. مقدمه کتاب الأنواء ابن قتیبه دینوری. حیدر آباد دکن: 1375ق/1956م، ص 24-28.
  5. ↑ عبدالرحمان صوفی. صور الکواکب (متن عربی). حیدر آباد دکن: 1373ق/1954م، ص 7-8؛ همان کتاب، ترجمه کهن فارسی به قلم نصیر الدین طوسی، به کوشش معزالدین مهدوی، تهران: 1351، ص 7-8.
  6. ↑ عبدالرحمان صوفی. صور الکواکب(متن عربی). ص 8-9؛ ترجمه فارسی نصیرالدین طوسی، ص 8-9.
  7. ↑ عبدالرحمان صوفی. صور الکواکب(متن عربی). ص 12-14؛ ترجمه فارسی نصیرالدین طوسی، ص 12-13.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

آذر آقامیرزا

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=ابوحنیفه_دینوری&oldid=7753»