پرش به محتوا

باب، سید علی محمد شیرازی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''باب، سيد علي محمد''' '''شيرازي'''، (محرم 1235 ـ شعبان 1266ق / نوامبر 1819 ـ ژوئيه 1850م)، مدعي بابيّت و مهدويت<sup>*</sup> و سپس آورندة آييني تازه.  
[[پرونده:علی محمد شیرازی معروف به باب.jpg|بندانگشتی|علی محمد شیرازی معروف به باب،برگرفته از سایت راسخون،قابل بازیابی از [https://rasekhoon.net/article/show/712841 https://rasekhoon.net]]]
'''باب، سید علی محمد''' '''شیرازی'''، (محرم 1235 ـ شعبان 1266ق / نوامبر 1819 ـ ژوئیه 1850م)، مدعی بابیّت و مهدویت<sup>*</sup> و سپس آورنده آیینی تازه.  


علي محمد در شيراز به دنيا آمد. در 19 سالگي به كربلا رفت و نزد سيد كاظم رشتي، جانشين شيخ احمد احسايي، پيشواي مكتب شيخيه، به تحصيل علوم ديني پرداخت.<sup>1</sup> پس از وفات سيد كاظم با اين ادعا كه «باب» يا واسطة امام زمان است، توانست در [[شیراز|شيراز]] گروهي از پيروان او را گرد خويش آورد.<sup>2</sup>  
علی محمد در [[شیراز]] به دنیا آمد. در 19 سالگی به کربلا رفت و نزد سید کاظم رشتی، جانشین شیخ احمد احسایی، پیشوای مکتب شیخیه، به تحصیل علوم دینی پرداخت<ref>میرزاجانی کاشانی. '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 109-110. </ref><ref>زعیم‌الدوله'''''. مفتاح باب الابواب.''''' ترجمه حسن فرید گلپایگانی، تبریز: 1335، ص 73-74.</ref><ref>آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. '''''هشت بهشت.''''' بی جا، بی تا، ص 276-277.</ref>. پس از وفات سید کاظم با این ادعا که «باب» یا واسطه [[امام زمان(عج)|امام زمان]] است، توانست در [[شیراز]] گروهی از پیروان او را گرد خویش آورد<ref>میرزاجانی کاشانی.  '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 105-106.</ref><ref>اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 10-14.</ref>.


وي به همراه يارانش به مكه و سپس به بوشهر سفر كرد و آنجا در 1260ق / 1844م خود را قائم منتظر خواند و پس از چندي زبان به دعوي پيامبري گشود.<sup>3</sup> در شيراز او را دستگير كرده به مجلس مناظره‌اي با حضور علماي اسلامي بردند و به توبه واداشتند. باب پس از رهايي به اصفهان رفت و سپس به قلعة چَهريق در حوالي خوي تبعيد شد.<sup>4</sup> در اين زمان كار پيروان او بالا گرفته بود و جنبش‌هاي بابيان در نواحي مختلف ايران به درگيري‌هاي مسلحانه و سركوب آنان انجاميد. در نتيجه باب را كه در محاكمه‌اي ديگر در تبريز توبه‌نامه نوشته بود، به دستور حكومت مركزي دوباره از چهريق به تبريز بردند و در آنجا اعدام كردند.<sup>5</sup> مسلك باب بعدها زمينة پيدايش آئيني به نام بهائي<sup>*</sup> يا بهائيت گرديد.  
وی به همراه یارانش به [[مکه]] و سپس به [[بوشهر]] سفر کرد و آنجا در 1260ق / 1844م خود را قائم منتظر خواند و پس از چندی زبان به دعوی پیامبری گشود<ref>میرزاجانی کاشانی. '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 135.</ref><ref>'''''بیان عربی'''''. ص 3.</ref>. در [[شیراز]] او را دستگیر کرده به مجلس مناظره‌ای با حضور علمای اسلامی بردند و به [[توبه]] واداشتند. [[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] پس از رهایی به [[اصفهان]] رفت و سپس به قلعه چَهریق در حوالی خوی تبعید شد<ref>اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 15-29.</ref><ref>کسروی. احمد. '''''بهاییگری'''''. تهران: بامداد آزادگان، ص 36-42.</ref>. در این زمان کار پیروان او بالا گرفته بود و جنبش‌های بابیان در نواحی مختلف [[کشور ایران|ایران]] به درگیری‌های مسلحانه و سرکوب آنان انجامید. در نتیجه [[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] را که در محاکمه‌ای دیگر در [[تبریز]] توبه‌نامه نوشته بود، به دستور حکومت مرکزی دوباره از چهریق به [[تبریز]] بردند و در آنجا اعدام کردند<ref>اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 96 به بعد.</ref><ref>کسروی. احمد. '''''بهاییگری'''''. تهران: بامداد آزادگان، ص 42-52.</ref><ref>برای شرح مناظره علما با او، نک: نیرممقانی محمدتقی، ''گفت و شنود سید علی محمد باب با روحانیون تبریز''، تهران: نشر تاریخ ایران، 1374.</ref><ref>Brown, E, G., '''''Materials for the Study of the Babi Religion,''''' Cambridge, 1961, P. 283 ff.</ref>. مسلک [[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] بعدها زمینه پیدایش آئینی به نام [[بهائی، آئین|بهائی]]<sup>*</sup> یا بهائیت گردید.  


تعاليم باب مشتمل بر تأويل‌هاي باطني غريب از ''قرآن'' و احاديث بود. مشهورترين اثر او كتاب ''بيان'' است كه دو تحرير داشته است به عربي و فارسي.<sup>6</sup> باب در اين كتاب كه آن را ناسخ ''قرآن'' مي‌شمرد،<sup>7</sup> از مقام خويش و استمرار ظهورات الهي سخن گفته است.<sup>8</sup>  
تعالیم باب مشتمل بر تأویل‌های باطنی غریب از ''[[قرآن]]'' و احادیث بود. مشهورترین اثر او کتاب ''بیان'' است که دو تحریر داشته است به عربی و فارسی<ref>درباره آثار باب نک: Ibid. PP. 200-211.</ref>.[[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] در این کتاب که آن را ناسخ ''[[قرآن]]'' می‌شمرد،<ref> '''''بیان فارسی'''''. ص 54. </ref> از مقام خویش و استمرار ظهورات الهی سخن گفته است<ref>'''''بیان فارسی.''''' ص 3-4.</ref><ref>براون. مقدمه '''''نقطه الکاف'''''. کا ـ کر.</ref><ref>آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. '''''هشت بهشت'''''. ص 273-275.</ref>.


'''مآخذ:'''  
== '''نیز نگاه کنید به''' ==


1-    ميرزاجاني كاشاني. '''''نقطة الكاف'''''. به كوشش ادوارد براون، ليدن: 1328ق / 1910م، ص 109-110؛ زعيم‌الدوله'''''. مفتاح باب الابواب.''''' ترجمة حسن فريد گلپايگاني، تبريز: 1335، ص 73-74؛ آقاخان كرماني و روحي كرماني. '''''هشت بهشت.''''' بي جا، بي تا، ص 276-277.
* [[امام زمان(عج)]]
* [[بهائی، آئین]]


2-    ميرزاجاني كاشاني. همان. ص 105-106؛ اعتضادالسلطنه. '''''فتنة باب'''''. به كوشش عبدالحسين نوايي، تهران: نشر علم، 1377، ص 10-14.
== '''مآخذ'''  ==
 
<references />


3-    ميرزاجاني كاشاني. همان. ص 135؛ '''''بيان عربي'''''. ص 3.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


4-    اعتضادالسلطنه. همان. ص 15-29؛ كسروي. احمد. '''''بهاييگري'''''. تهران: بامداد آزادگان، ص 36-42.
== پیوند به بیرون ==
سید علی‌محمد باب،سایت ویکی شیعه،قابل بازیابی از  [https://fa.wikishia.net/view/%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C /سید_علی%E2%80%8Cمحمد_باب/https://fa.wikishia.net/view]


5-    اعتضادالسلطنه. همان. ص 96 به بعد؛ كسروي. همان. ص 42-52؛ براي شرح مناظرة علما با او، نك: نيرممقاني محمدتقي، ''گفت و شنود سيد علي محمد باب با روحانيون تبريز''، تهران: نشر تاريخ ايران، 1374؛ نيز:
== نویسنده مقاله ==
 
نامعلوم
Brown, E, G., '''''Materials for the Study of the Babi Religion,''''' Cambridge, 1961, P. 283 ff.
[[رده:ادیان و مذاهب]]
 
[[رده:ادیان]]
6-    دربارة آثار باب نك: Ibid. PP. 200-211.
 
7-    '''''بيان فارسي'''''. ص 54.
 
8-    نيزنك: همان. ص 3-4؛ براون. مقدمة '''''نقطة الكاف'''''. كا ـ كر؛ آقاخان كرماني و روحي كرماني. '''''هشت بهشت'''''. ص 273-275.

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۵

علی محمد شیرازی معروف به باب،برگرفته از سایت راسخون،قابل بازیابی از https://rasekhoon.net

باب، سید علی محمد شیرازی، (محرم 1235 ـ شعبان 1266ق / نوامبر 1819 ـ ژوئیه 1850م)، مدعی بابیّت و مهدویت* و سپس آورنده آیینی تازه.

علی محمد در شیراز به دنیا آمد. در 19 سالگی به کربلا رفت و نزد سید کاظم رشتی، جانشین شیخ احمد احسایی، پیشوای مکتب شیخیه، به تحصیل علوم دینی پرداخت[۱][۲][۳]. پس از وفات سید کاظم با این ادعا که «باب» یا واسطه امام زمان است، توانست در شیراز گروهی از پیروان او را گرد خویش آورد[۴][۵].

وی به همراه یارانش به مکه و سپس به بوشهر سفر کرد و آنجا در 1260ق / 1844م خود را قائم منتظر خواند و پس از چندی زبان به دعوی پیامبری گشود[۶][۷]. در شیراز او را دستگیر کرده به مجلس مناظره‌ای با حضور علمای اسلامی بردند و به توبه واداشتند. باب پس از رهایی به اصفهان رفت و سپس به قلعه چَهریق در حوالی خوی تبعید شد[۸][۹]. در این زمان کار پیروان او بالا گرفته بود و جنبش‌های بابیان در نواحی مختلف ایران به درگیری‌های مسلحانه و سرکوب آنان انجامید. در نتیجه باب را که در محاکمه‌ای دیگر در تبریز توبه‌نامه نوشته بود، به دستور حکومت مرکزی دوباره از چهریق به تبریز بردند و در آنجا اعدام کردند[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳]. مسلک باب بعدها زمینه پیدایش آئینی به نام بهائی* یا بهائیت گردید.

تعالیم باب مشتمل بر تأویل‌های باطنی غریب از قرآن و احادیث بود. مشهورترین اثر او کتاب بیان است که دو تحریر داشته است به عربی و فارسی[۱۴].باب در این کتاب که آن را ناسخ قرآن می‌شمرد،[۱۵] از مقام خویش و استمرار ظهورات الهی سخن گفته است[۱۶][۱۷][۱۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ 

 

  1. ↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 109-110.
  2. ↑ زعیم‌الدوله. مفتاح باب الابواب. ترجمه حسن فرید گلپایگانی، تبریز: 1335، ص 73-74.
  3. ↑ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. هشت بهشت. بی جا، بی تا، ص 276-277.
  4. ↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 105-106.
  5. ↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 10-14.
  6. ↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 135.
  7. ↑ بیان عربی. ص 3.
  8. ↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 15-29.
  9. ↑ کسروی. احمد. بهاییگری. تهران: بامداد آزادگان، ص 36-42.
  10. ↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 96 به بعد.
  11. ↑ کسروی. احمد. بهاییگری. تهران: بامداد آزادگان، ص 42-52.
  12. ↑ برای شرح مناظره علما با او، نک: نیرممقانی محمدتقی، گفت و شنود سید علی محمد باب با روحانیون تبریز، تهران: نشر تاریخ ایران، 1374.
  13. ↑ Brown, E, G., Materials for the Study of the Babi Religion, Cambridge, 1961, P. 283 ff.
  14. ↑ درباره آثار باب نک: Ibid. PP. 200-211.
  15. ↑  بیان فارسی. ص 54.
  16. ↑ بیان فارسی. ص 3-4.
  17. ↑ براون. مقدمه نقطه الکاف. کا ـ کر.
  18. ↑ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. هشت بهشت. ص 273-275.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

سید علی‌محمد باب،سایت ویکی شیعه،قابل بازیابی از /سید_علی%E2%80%8Cمحمد_باب/https://fa.wikishia.net/view

نویسنده مقاله

نامعلوم

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=باب،_سید_علی_محمد_شیرازی&oldid=7839»