میر جاوه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
میرجاوه، شهری مرزی، مرکز بخشی به همین نام از توابع شهرستان | [[پرونده:میرجاوه.jpg|بندانگشتی|طبیعت میرجاوه ، قابل بازیابی از https://www.mojnews.com/]] | ||
میرجاوه، شهری مرزی، مرکز بخشی به همین نام از توابع شهرستان [[زاهدان]]، در [[استان سیستان و بلوچستان]]، با مختصات جغرافیایی "15 '27 ْ61 طول شرقی و "15 '01 ْ29 عرض شمالی<ref>جعفری، عباس. '''''نقشهخوانی گیتاشناسی'''''. چ 9، تهران: گیتاشناسی، 1383، ص 118.</ref> و با ارتفاع 835 متر،<ref name=":0">جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، ج 3، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1248.</ref> در فاصله 86 کیلومتری از مرکز شهرستان و استان ([[زاهدان]]) و 1580 کیلومتری از [[استان تهران|تهران]] قرار دارد<ref>سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جادههای ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 133 و 134.</ref>. | |||
میرجاوه تا مرز پاکستان حدود 15 کیلومتر از راه | میرجاوه تا مرز [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 پاکستان] حدود 15 کیلومتر از راه شوسه<ref>سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جادههای ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص. 28.</ref>، فاصله دارد و از طریق راهآهن نیز با [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 کشور پاکستان] و [[زاهدان]] مرتبط است. در صورت تکمیل راهآهن [[زاهدان]] ـ [[کرمان]]، به شبکه راهآهن کشور خواهد پیوست. میرجاوه به دلیل موقعیت مرزی و ارتباطی خود دارای اهمیت بوده و دروازه ورود به [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 پاکستان] و شبه قاره است. میر جاوه دارای دو دهستان و یکی از سه نقطه شهری، شهرستان [[زاهدان]]<ref name=":0" />، با آب و هوایی گرم و خشک است. اشتغال مردم بیشتر کشاورزی و مشاغل مرتبط با موقعیت مرزی و رفت و آمد و حمل مسافر و کالا از این نقطه مرزی است<ref name=":0" />. | ||
جمعیت میرجاوه در سال 1375ش تعداد 8113 تن بوده< | جمعیت میرجاوه در سال 1375ش تعداد 8113 تن بوده<ref>نورالهی، طه. '''''توزیع و طبقهبندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماریهای 75-1335'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 283.</ref> و بر طبق برآوردها در سال 1384ش، به تعداد 18313 رسیده است<ref>مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1380، ص 132.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[زاهدان]] | |||
* [[استان سیستان و بلوچستان]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
غلامحسین تکمیل همایون | غلامحسین تکمیل همایون | ||
[[رده:جغرافیا]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۷

میرجاوه، شهری مرزی، مرکز بخشی به همین نام از توابع شهرستان زاهدان، در استان سیستان و بلوچستان، با مختصات جغرافیایی "15 '27 ْ61 طول شرقی و "15 '01 ْ29 عرض شمالی[۱] و با ارتفاع 835 متر،[۲] در فاصله 86 کیلومتری از مرکز شهرستان و استان (زاهدان) و 1580 کیلومتری از تهران قرار دارد[۳].
میرجاوه تا مرز پاکستان حدود 15 کیلومتر از راه شوسه[۴]، فاصله دارد و از طریق راهآهن نیز با کشور پاکستان و زاهدان مرتبط است. در صورت تکمیل راهآهن زاهدان ـ کرمان، به شبکه راهآهن کشور خواهد پیوست. میرجاوه به دلیل موقعیت مرزی و ارتباطی خود دارای اهمیت بوده و دروازه ورود به پاکستان و شبه قاره است. میر جاوه دارای دو دهستان و یکی از سه نقطه شهری، شهرستان زاهدان[۲]، با آب و هوایی گرم و خشک است. اشتغال مردم بیشتر کشاورزی و مشاغل مرتبط با موقعیت مرزی و رفت و آمد و حمل مسافر و کالا از این نقطه مرزی است[۲].
جمعیت میرجاوه در سال 1375ش تعداد 8113 تن بوده[۵] و بر طبق برآوردها در سال 1384ش، به تعداد 18313 رسیده است[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ جعفری، عباس. نقشهخوانی گیتاشناسی. چ 9، تهران: گیتاشناسی، 1383، ص 118.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، ج 3، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1248.
- ↑ سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 133 و 134.
- ↑ سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص. 28.
- ↑ نورالهی، طه. توزیع و طبقهبندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماریهای 75-1335. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 283.
- ↑ مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1380، ص 132.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
غلامحسین تکمیل همایون