پرش به محتوا

اکبر رادی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''رادي، اكبر'''، (10 مهر 1318ش – 5 دي 1386) نويسنده و نمايشنامه‌نويس. در رشت به دنيا آمد و تحصيلات ابتدايي را تا چهارم ابتدايي در دبستان عنصري رشت گذراند. بعد به تهران آمد و از 1329 تا 1331 در دبستان صائب تهران؛ و تا 1338 در دبيرستان رازي (فرانسه)<sup>1</sup> تحصي...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''رادي، اكبر'''، (10 مهر 1318ش – 5 دي 1386) نويسنده و نمايشنامه‌نويس.  
[[پرونده:اکبر رادی.jpg|بندانگشتی|اکبر رادی برگرفته از سایت کتابراه قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.ketabrah.ir/author/26863-%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C]]
رادی، اکبر، (10 مهر 1318ش – 5 دی 1386) نویسنده و نمایشنامه‌نویس.  


در رشت به دنيا آمد و تحصيلات ابتدايي را تا چهارم ابتدايي در دبستان عنصري رشت گذراند. بعد به تهران آمد و از 1329 تا 1331 در دبستان صائب تهران؛ و تا 1338 در دبيرستان رازي (فرانسه)<sup>1</sup> تحصيل كرد و بعد هم در دانشگاه تهران تحصيلاتش را در رشتة ادبيات ادامه داد<sup>2</sup> در 1340 دوره يكسالة تربيت معلم را گذراند و در 1341 آموزگار رسمي وزارت آموزش و پرورش شد. پس از 32 سال تدريس در رشتة ادبيات فارسي سال چهارم دبيرستان‌ها، ادبيات نمايشي در انيستيتوي مربيان امور هنري، نمايشنامه‌نويسي در مقطع كارشناسي دانشگاه تهران، و نمايشنامه‌نويسي  پيشرفته در كارشناسي ارشد دانشگاهي هنر، در 1373 بازنشسته شد.<sup>3</sup> فعاليت‌هاي نوشتاري خود را پس از آشنايي با آثار صادق هدايت در 1334 آغاز كرد و در 1335 با نگارش داستاني به نام «موش مرده»، كه بعدها در روزنامه‌ي كيهان چاپ شد<sup>4</sup>، وارد جرگة نويسندگي شد. در 1338 براي نوشتن داستان «باران» برندة مسابقه داستان‌نويسي مجلة اطلاعات جوانان شد. در همان سال نمايشنامة «روزنة آبي» را نوشت. در 1339 با احمد شاملو آشنا شد و شاملو او را به شاهين سركيسيان معرفي كرد. در همان سال در دانشگاه تهران و در رشتة علوم اجتماعي پذيرفته شد و در 1341 در گروه ادبي طرفه عضويت يافت.  
در رشت به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی را تا چهارم ابتدایی در دبستان عنصری رشت گذراند. بعد به [[استان تهران|تهران]] آمد و از 1329 تا 1331 در دبستان صائب [[استان تهران|تهران]]؛ و تا 1338 در دبیرستان رازی ([https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه])<ref>'''''شناختنامه اکبر رادی''''': به کوشش فرامز طالبی، تهران، نشر قطره، چاپ اول 1383، ص 15.</ref> تحصیل کرد و بعد هم در [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران] تحصیلاتش را در رشته ادبیات ادامه داد<ref>اسکویی، مصطفی: '''''پژوهشی در تاریخ تئاتر ایران'''''، مسکو، نشر آناهیتا چاپ اول 1370، ص 282.</ref> در 1340 دوره یکساله تربیت معلم را گذراند و در 1341 آموزگار رسمی وزارت آموزش و پرورش شد. پس از 32 سال تدریس در رشته ادبیات فارسی سال چهارم دبیرستان‌ها، ادبیات نمایشی در انیستیتوی مربیان امور هنری، نمایشنامه‌نویسی در مقطع کارشناسی [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران]، و نمایشنامه‌نویسی پیشرفته در کارشناسی ارشد دانشگاهی هنر، در 1373 بازنشسته شد<ref>'''''بانی فیلم: ویژه‌نامه برای کوچ اکبر رادی'''''، شماره 1111، پنجشنبه 6 دی 1386، ص 7.</ref>.


نمايشنامه‌هاي بسيار زيادي نوشته كه افول (1342)، محق (1344) ارثيه ايراني (1346)، صيادان (1348) مرگ در پائيز (1349) و آميز قلمدان (1371)، باغ شب‌نماي ما (1375)، بوي باران لطيف است (1371) خانمچه و مهتابي (1379) از آخرين نمايشنامه‌هاي اوست.<sup>5</sup>  
فعالیت‌های نوشتاری خود را پس از آشنایی با آثار صادق هدایت در 1334 آغاز کرد و در 1335 با نگارش داستانی به نام «موش مرده»، که بعدها در [[کیهان|روزنامه‌ی کیهان]] چاپ شد<ref>اسکویی، مصطفی: '''''سیری در تاریخ تئاتر ایران''''': تهران، نشر آناهیتا- اسکویی، چاپ اول بهار 1378، ص 763.</ref>، وارد جرگه نویسندگی شد. در 1338 برای نوشتن داستان «باران» برنده مسابقه داستان‌نویسی مجله اطلاعات جوانان شد. در همان سال نمایشنامه «روزنه آبی» را نوشت. در 1339 با احمد شاملو آشنا شد و شاملو او را به شاهین سرکیسیان معرفی کرد. در همان سال در [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران] و در رشته علوم اجتماعی پذیرفته شد و در 1341 در گروه ادبی طرفه عضویت یافت.


اكبر رادي را بنيانگذار درام واقع‌گرا و رئاليسم اجتماعي دانسته‌اند. گفتگوهاي ساده و استعاري و چند لايه در داستان‌هاي نمايش به درستي عناصر ساختاري آثار نمايشي رادي را تشكيل مي‌دهد.<sup>6</sup>  
نمایشنامه‌های بسیار زیادی نوشته که افول (1342)، محق (1344) ارثیه ایرانی (1346)، صیادان (1348) مرگ در پائیز (1349) و آمیز قلمدان (1371)، باغ شب‌نمای ما (1375)، بوی باران لطیف است (1371) خانمچه و مهتابی (1379) از آخرین نمایشنامه‌های اوست<ref>'''''شناختنامه اکبر رادی''''': به کوشش فرامز طالبی، تهران، نشر قطره، چاپ اول 1383، ص 21 تا 160.</ref>.


اکبر رادی را بنیانگذار درام واقع‌گرا و رئالیسم اجتماعی دانسته‌اند. گفتگوهای ساده و استعاری و چند لایه در داستان‌های نمایش به درستی عناصر ساختاری آثار نمایشی رادی را تشکیل می‌دهد<ref>ایران: '''''ویژه‌نامه نوروز''''' 1387، هدیه روزنامه ایران، ص 107.</ref>.


منابع و مآخذ:
== نیز نگاه کنید به ==


1-    '''''شناختنامه اكبر رادي''''': به كوشش فرامز طالبي، تهران، نشر قطره، چاپ اول 1383، ص 15.
* [[استان تهران]]
* [[ذبیح بهروز]]
* [[کیهان]]


2-    اسكويي، مصطفي: '''''پژوهشي در تاريخ تئاتر ايران'''''، مسكو، نشر آناهيتا چاپ اول 1370، ص 282.
== مآخذ ==
<references />


3-    '''''باني فيلم: ويژه‌نامه براي كوچ اكبر رادي'''''، شماره 1111، پنجشنبه 6 دي 1386، ص 7.  
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
4-    اسكويي، مصطفي: '''''سيري در تاريخ تئاتر ايران''''': تهران، نشر آناهيتا- اسكويي، چاپ اول بهار 1378، ص 763.
 
5-    شناختنامه صص 21 تا 160
 
6-    ايران: '''''ويژه‌نامة نوروز''''' 1387، هديه روزنامه ايران، ص 107.


== نویسنده مقاله ==
محمود عزیزی و کاظم شعبانی
محمود عزیزی و کاظم شعبانی
[[رده:هنر]]
[[رده:تئاتر]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۸

اکبر رادی برگرفته از سایت کتابراه قابل بازیابی ازhttps://www.ketabrah.ir/author/26863-%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C

رادی، اکبر، (10 مهر 1318ش – 5 دی 1386) نویسنده و نمایشنامه‌نویس.

در رشت به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی را تا چهارم ابتدایی در دبستان عنصری رشت گذراند. بعد به تهران آمد و از 1329 تا 1331 در دبستان صائب تهران؛ و تا 1338 در دبیرستان رازی (فرانسه)[۱] تحصیل کرد و بعد هم در دانشگاه تهران تحصیلاتش را در رشته ادبیات ادامه داد[۲] در 1340 دوره یکساله تربیت معلم را گذراند و در 1341 آموزگار رسمی وزارت آموزش و پرورش شد. پس از 32 سال تدریس در رشته ادبیات فارسی سال چهارم دبیرستان‌ها، ادبیات نمایشی در انیستیتوی مربیان امور هنری، نمایشنامه‌نویسی در مقطع کارشناسی دانشگاه تهران، و نمایشنامه‌نویسی پیشرفته در کارشناسی ارشد دانشگاهی هنر، در 1373 بازنشسته شد[۳].

فعالیت‌های نوشتاری خود را پس از آشنایی با آثار صادق هدایت در 1334 آغاز کرد و در 1335 با نگارش داستانی به نام «موش مرده»، که بعدها در روزنامه‌ی کیهان چاپ شد[۴]، وارد جرگه نویسندگی شد. در 1338 برای نوشتن داستان «باران» برنده مسابقه داستان‌نویسی مجله اطلاعات جوانان شد. در همان سال نمایشنامه «روزنه آبی» را نوشت. در 1339 با احمد شاملو آشنا شد و شاملو او را به شاهین سرکیسیان معرفی کرد. در همان سال در دانشگاه تهران و در رشته علوم اجتماعی پذیرفته شد و در 1341 در گروه ادبی طرفه عضویت یافت.

نمایشنامه‌های بسیار زیادی نوشته که افول (1342)، محق (1344) ارثیه ایرانی (1346)، صیادان (1348) مرگ در پائیز (1349) و آمیز قلمدان (1371)، باغ شب‌نمای ما (1375)، بوی باران لطیف است (1371) خانمچه و مهتابی (1379) از آخرین نمایشنامه‌های اوست[۵].

اکبر رادی را بنیانگذار درام واقع‌گرا و رئالیسم اجتماعی دانسته‌اند. گفتگوهای ساده و استعاری و چند لایه در داستان‌های نمایش به درستی عناصر ساختاری آثار نمایشی رادی را تشکیل می‌دهد[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. شناختنامه اکبر رادی: به کوشش فرامز طالبی، تهران، نشر قطره، چاپ اول 1383، ص 15.
  2. اسکویی، مصطفی: پژوهشی در تاریخ تئاتر ایران، مسکو، نشر آناهیتا چاپ اول 1370، ص 282.
  3. بانی فیلم: ویژه‌نامه برای کوچ اکبر رادی، شماره 1111، پنجشنبه 6 دی 1386، ص 7.
  4. اسکویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران: تهران، نشر آناهیتا- اسکویی، چاپ اول بهار 1378، ص 763.
  5. شناختنامه اکبر رادی: به کوشش فرامز طالبی، تهران، نشر قطره، چاپ اول 1383، ص 21 تا 160.
  6. ایران: ویژه‌نامه نوروز 1387، هدیه روزنامه ایران، ص 107.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمود عزیزی و کاظم شعبانی