اکبر رادی
رادی، اکبر، (10 مهر 1318ش – 5 دی 1386) نویسنده و نمایشنامهنویس.
در رشت به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی را تا چهارم ابتدایی در دبستان عنصری رشت گذراند. بعد به تهران آمد و از 1329 تا 1331 در دبستان صائب تهران؛ و تا 1338 در دبیرستان رازی (فرانسه)[۱] تحصیل کرد و بعد هم در دانشگاه تهران تحصیلاتش را در رشته ادبیات ادامه داد[۲] در 1340 دوره یکساله تربیت معلم را گذراند و در 1341 آموزگار رسمی وزارت آموزش و پرورش شد. پس از 32 سال تدریس در رشته ادبیات فارسی سال چهارم دبیرستانها، ادبیات نمایشی در انیستیتوی مربیان امور هنری، نمایشنامهنویسی در مقطع کارشناسی دانشگاه تهران، و نمایشنامهنویسی پیشرفته در کارشناسی ارشد دانشگاهی هنر، در 1373 بازنشسته شد[۳].
فعالیتهای نوشتاری خود را پس از آشنایی با آثار صادق هدایت در 1334 آغاز کرد و در 1335 با نگارش داستانی به نام «موش مرده»، که بعدها در روزنامهی کیهان چاپ شد[۴]، وارد جرگه نویسندگی شد. در 1338 برای نوشتن داستان «باران» برنده مسابقه داستاننویسی مجله اطلاعات جوانان شد. در همان سال نمایشنامه «روزنه آبی» را نوشت. در 1339 با احمد شاملو آشنا شد و شاملو او را به شاهین سرکیسیان معرفی کرد. در همان سال در دانشگاه تهران و در رشته علوم اجتماعی پذیرفته شد و در 1341 در گروه ادبی طرفه عضویت یافت.
نمایشنامههای بسیار زیادی نوشته که افول (1342)، محق (1344) ارثیه ایرانی (1346)، صیادان (1348) مرگ در پائیز (1349) و آمیز قلمدان (1371)، باغ شبنمای ما (1375)، بوی باران لطیف است (1371) خانمچه و مهتابی (1379) از آخرین نمایشنامههای اوست[۵].
اکبر رادی را بنیانگذار درام واقعگرا و رئالیسم اجتماعی دانستهاند. گفتگوهای ساده و استعاری و چند لایه در داستانهای نمایش به درستی عناصر ساختاری آثار نمایشی رادی را تشکیل میدهد[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ شناختنامه اکبر رادی: به کوشش فرامز طالبی، تهران، نشر قطره، چاپ اول 1383، ص 15.
- ↑ اسکویی، مصطفی: پژوهشی در تاریخ تئاتر ایران، مسکو، نشر آناهیتا چاپ اول 1370، ص 282.
- ↑ بانی فیلم: ویژهنامه برای کوچ اکبر رادی، شماره 1111، پنجشنبه 6 دی 1386، ص 7.
- ↑ اسکویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران: تهران، نشر آناهیتا- اسکویی، چاپ اول بهار 1378، ص 763.
- ↑ شناختنامه اکبر رادی: به کوشش فرامز طالبی، تهران، نشر قطره، چاپ اول 1383، ص 21 تا 160.
- ↑ ایران: ویژهنامه نوروز 1387، هدیه روزنامه ایران، ص 107.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمود عزیزی و کاظم شعبانی