صنعتی زاده كرمانی، عبدالحسين: تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''صنعتی زاده کرمانی، عبدالحسین''' (1273ـ 1352ش / 1895 ـ 1973 م) داستان نویس. | '''صنعتی زاده کرمانی، عبدالحسین''' (1273ـ 1352ش / 1895 ـ 1973 م) داستان نویس. | ||
عبدالحسین فرزند حاج علی اکبر صنعتی در خانواده‌ای فقیر متوسط، اما آبرومند در [[کرمان]] زاده شد<ref>اقتداری، احمد. «صنعتی، نویسنده یی از كرمان»، '''''سی گفتار درباره كرمان'''''. از مجموعه سخنرانی‌های هشتمین كنگره تحقیقات ایرانی كرمان، 25ـ 30 شهریور 1356، به كوشش محمد رسول دریا گشت، كرمان: استانداری كرمان، ص 181 و 185.</ref>. پدرش برای فرار از پیگرد نظام در 1325 ق از [[کرمان]] به استانبول رفت. در آنجا با سیدجمال الدین اسد آبادی طرح دوستی ریخت و مأموریت یافت که پس از بازگشت به ایران مخفیانه به پخش نشریات انقلابی پردازد. اما به اتهام بابی گری طعمه کینه توزی عوام شد و در اثر بیکاری به تنگدستی افتاد. عبدالحسین نیز ناگزیر در خیابانها به کبریت فروشی پرداخت. تا اینکه در سایه مساعی پدر وضع خانواده دوبار سامان گرفت و پرورشگاهی باز کردند. | عبدالحسین فرزند حاج علی اکبر صنعتی در خانواده‌ای فقیر متوسط، اما آبرومند در [[کرمان]] زاده شد<ref>اقتداری، احمد. «صنعتی، نویسنده یی از كرمان»، '''''سی گفتار درباره كرمان'''''. از مجموعه سخنرانی‌های هشتمین كنگره تحقیقات ایرانی كرمان، 25ـ 30 شهریور 1356، به كوشش محمد رسول دریا گشت، كرمان: استانداری كرمان، ص 181 و 185.</ref>. پدرش برای فرار از پیگرد نظام در 1325 ق از [[کرمان]] به استانبول رفت. در آنجا با [[سید جمال الدین اسد آبادی|سیدجمال الدین اسد آبادی]] طرح دوستی ریخت و مأموریت یافت که پس از بازگشت به [[کشور ایران|ایران]] مخفیانه به پخش نشریات انقلابی پردازد. اما به اتهام بابی گری طعمه کینه توزی عوام شد و در اثر بیکاری به تنگدستی افتاد. عبدالحسین نیز ناگزیر در خیابانها به کبریت فروشی پرداخت. تا اینکه در سایه مساعی پدر وضع خانواده دوبار سامان گرفت و پرورشگاهی باز کردند. | ||
عبدالحسین نیز به کتابفروشی مشغول شد و شب و روزش را با خواندن کتاب سپری می‌کرد. در پانزده سالگی کتاب اولش ''دام گستران'' را نوشت. و به هزینه خود در بمبئی به چاپ رساند. ده سال در کرمان به کتابفروشی پرداخت و دکانش کانون تجمع روشنفکران شهر بود. سپس به [[استان تهران|تهران]] آمد، کارخانه نساجی دایر کرد و تاجر نسبتاً مرفه ای شد<ref>کامشاد، حسن. '''''پایه گذاران نثر جدید فارسی'''''. تهران: نشر نی، 1384، ص 81.</ref>. سرانجام در [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%B3 پاریس] درگذشت. | عبدالحسین نیز به کتابفروشی مشغول شد و شب و روزش را با خواندن کتاب سپری می‌کرد. در پانزده سالگی کتاب اولش ''دام گستران'' را نوشت. و به هزینه خود در بمبئی به چاپ رساند. ده سال در [[کرمان]] به کتابفروشی پرداخت و دکانش کانون تجمع روشنفکران شهر بود. سپس به [[استان تهران|تهران]] آمد، کارخانه نساجی دایر کرد و تاجر نسبتاً مرفه ای شد<ref>کامشاد، حسن. '''''پایه گذاران نثر جدید فارسی'''''. تهران: نشر نی، 1384، ص 81.</ref>. سرانجام در [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%B3 پاریس] درگذشت. | ||
ماخالسکی[ Machalski]، خاورشناس لهستانی او را پدر رمان‌های تاریخی ایران نامیده است<ref>'''''اثر آفرینان'''''. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 57.</ref>. او نویسنده‌ای پر کار در اقسام گوناگون موضوع از جمله کتاب‌های علمی ـ داستانی به شمار می‌رفت<ref>'''''ادبیات داستانی در ایران زمین'''''. از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا (2)، ترجمه پیمان متین، با مقدمه ابراهیم یونسی، تهران: امیرکبیر، 1382، ص 60.</ref>. زبان او ساده، روشن و بری از حشو و زوائد و آرایه‌های نثر نویسی پیشین است. از مهم ترین آثارش می‌توان ''دام گستران'' یا ''انتقام خواهان [[مزدک]]'' (ج 1، 1299 ـ 1304ش)، ''داستان مانی نقاش'' (1305ش)، ''رستم در قرن بیست ودوم'' (1313ش) و ''سیاهپوشان'' (1323ش) را نام برد<ref>عابدینی، حسن. '''''فرهنگ داستان نویسان ایران'''''. تهران: تهران دبیران، 1369، ص 107ـ 108. </ref><ref>آرین پور، یحیی. '''''از نیما تا روزگار ما'''''. تهران: زوّار، 1373، ج 3، س 224.</ref>. | ماخالسکی[ Machalski]، خاورشناس لهستانی او را پدر رمان‌های تاریخی ایران نامیده است<ref>'''''اثر آفرینان'''''. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 57.</ref>. او نویسنده‌ای پر کار در اقسام گوناگون موضوع از جمله کتاب‌های علمی ـ داستانی به شمار می‌رفت<ref>'''''ادبیات داستانی در ایران زمین'''''. از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا (2)، ترجمه پیمان متین، با مقدمه ابراهیم یونسی، تهران: امیرکبیر، 1382، ص 60.</ref>. زبان او ساده، روشن و بری از حشو و زوائد و آرایه‌های نثر نویسی پیشین است. از مهم ترین آثارش می‌توان ''دام گستران'' یا ''انتقام خواهان [[مزدک]]'' (ج 1، 1299 ـ 1304ش)، ''داستان مانی نقاش'' (1305ش)، ''رستم در قرن بیست ودوم'' (1313ش) و ''سیاهپوشان'' (1323ش) را نام برد<ref>عابدینی، حسن. '''''فرهنگ داستان نویسان ایران'''''. تهران: تهران دبیران، 1369، ص 107ـ 108. </ref><ref>آرین پور، یحیی. '''''از نیما تا روزگار ما'''''. تهران: زوّار، 1373، ج 3، س 224.</ref>. | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
[ | == منبع اصلی == | ||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۴
صنعتی زاده کرمانی، عبدالحسین (1273ـ 1352ش / 1895 ـ 1973 م) داستان نویس.
عبدالحسین فرزند حاج علی اکبر صنعتی در خانواده‌ای فقیر متوسط، اما آبرومند در کرمان زاده شد[۱]. پدرش برای فرار از پیگرد نظام در 1325 ق از کرمان به استانبول رفت. در آنجا با سیدجمال الدین اسد آبادی طرح دوستی ریخت و مأموریت یافت که پس از بازگشت به ایران مخفیانه به پخش نشریات انقلابی پردازد. اما به اتهام بابی گری طعمه کینه توزی عوام شد و در اثر بیکاری به تنگدستی افتاد. عبدالحسین نیز ناگزیر در خیابانها به کبریت فروشی پرداخت. تا اینکه در سایه مساعی پدر وضع خانواده دوبار سامان گرفت و پرورشگاهی باز کردند.
عبدالحسین نیز به کتابفروشی مشغول شد و شب و روزش را با خواندن کتاب سپری می‌کرد. در پانزده سالگی کتاب اولش دام گستران را نوشت. و به هزینه خود در بمبئی به چاپ رساند. ده سال در کرمان به کتابفروشی پرداخت و دکانش کانون تجمع روشنفکران شهر بود. سپس به تهران آمد، کارخانه نساجی دایر کرد و تاجر نسبتاً مرفه ای شد[۲]. سرانجام در پاریس درگذشت.
ماخالسکی[ Machalski]، خاورشناس لهستانی او را پدر رمان‌های تاریخی ایران نامیده است[۳]. او نویسنده‌ای پر کار در اقسام گوناگون موضوع از جمله کتاب‌های علمی ـ داستانی به شمار می‌رفت[۴]. زبان او ساده، روشن و بری از حشو و زوائد و آرایه‌های نثر نویسی پیشین است. از مهم ترین آثارش می‌توان دام گستران یا انتقام خواهان مزدک (ج 1، 1299 ـ 1304ش)، داستان مانی نقاش (1305ش)، رستم در قرن بیست ودوم (1313ش) و سیاهپوشان (1323ش) را نام برد[۵][۶].
مآخذ
- ↑ اقتداری، احمد. «صنعتی، نویسنده یی از كرمان»، سی گفتار درباره كرمان. از مجموعه سخنرانی‌های هشتمین كنگره تحقیقات ایرانی كرمان، 25ـ 30 شهریور 1356، به كوشش محمد رسول دریا گشت، كرمان: استانداری كرمان، ص 181 و 185.
- ↑ کامشاد، حسن. پایه گذاران نثر جدید فارسی. تهران: نشر نی، 1384، ص 81.
- ↑ اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1379، ج 4، ص 57.
- ↑ ادبیات داستانی در ایران زمین. از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا (2)، ترجمه پیمان متین، با مقدمه ابراهیم یونسی، تهران: امیرکبیر، 1382، ص 60.
- ↑ عابدینی، حسن. فرهنگ داستان نویسان ایران. تهران: تهران دبیران، 1369، ص 107ـ 108.
- ↑ آرین پور، یحیی. از نیما تا روزگار ما. تهران: زوّار، 1373، ج 3، س 224.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر