پرش به محتوا

عبد الحسین زرّین کوب: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''زرّين كوب، عبدالحسين''' (1301 ـ 1378 ش) تاريخنگار، منتقد ادبي، ‌نويسنده. عبدالحسين فرزند استاد عبدالكريم عبائي مشهور به شيخ زرگر در بروجرد به دنيا آمد. تحصيلاتش را تا دو سال آخر دورة‌ دبيرستان در زادگاه خود به پايان رساند.<sup>1</sup> سپس براي ادامة ت...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''زرّين كوب، عبدالحسين''' (1301 ـ 1378 ش) تاريخنگار، منتقد ادبي، ‌نويسنده.
[[پرونده:57848101.jpg|بندانگشتی|عبدالحسین زرین کوب، قابل بازیابی از https://www.isna.ir/news/1403122719025/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%B2%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D9%88%D8%A8]]
'''زرّین كوب، عبدالحسین''' (1301 ـ 1378 ش) تاریخنگار، منتقد ادبی، ‌نویسنده.


عبدالحسين فرزند استاد عبدالكريم عبائي مشهور به شيخ زرگر در بروجرد به دنيا آمد. تحصيلاتش را تا دو سال آخر دورة‌ دبيرستان در زادگاه خود به پايان رساند.<sup>1</sup> سپس براي ادامة تحصيل به تهران آمد. در همين دوران به مطالعة آثار فلسفي، جامعه‌شناسي و تاريخ اديان علاقه‌مند شد.<sup>2</sup> پس از دريافت ديپلم متوسطه در مدارس خرم‌آباد و بروجرد به تدريس پرداخت. در دورة ليسانس دانشكدة ادبيات دانشگاه تهران از محضر استاداني چون عبدالعظيم قريب و فروزانفر<sup>*</sup> فيض برد.<sup>4</sup> در 1334ش دورة دكتري را نيز در همان دانشگاه به پايان رساند. پس از آن در دانشكدة معقول و منقول به تدريس پرداخت.<sup>5</sup> او همچنين ميان سال‌هاي 1347ـ1349ش / 1968-1969م به عنوان استاد مدعو در دانشگاه‌هاي پرينستون و كاليفرنياي لُس آنجلس در امريکا تدريس كرد.<sup>6</sup> سپس در دانشكدة ادبيات دانشگاه تهران و چند دانشكدة ديگر مشغول تدريس شد. سرانجام در شهريور ماه 1378 در تهران درگذشت و در بهشت‌زهرا به خاک سپرده شد.<sup>7</sup>
عبدالحسین فرزند استاد عبدالكریم عبائی مشهور به شیخ زرگر در [[بروجرد]] به دنیا آمد. تحصیلاتش را تا دو سال آخر دوره‌ دبیرستان در زادگاه خود به پایان رساند<ref>«زندگی‌نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب»، ''درخت معرفت''، '''''جشن نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب'''''. به كوشش علی اصغر محمدخانی، تهران: سخن، 1376 ش، ص 13، 14.</ref>. سپس برای ادامه تحصیل به [[استان تهران|تهران]] آمد. در همین دوران به مطالعه آثار فلسفی، جامعه‌شناسی و تاریخ ادیان علاقه‌مند شد<ref name=":0">زرین‌كوب، عبدالحسین. «زرین‌كوب به قلم زرین‌كوب»، '''''كتاب ماه'''''، ماهنامه تخصصی اطلاع‌رسانی و نقد و بررسی كتاب، س 2، ش 11 و 12 (شهریور و مهر 1378 ش)، ص 12.</ref>. پس از دریافت دیپلم متوسطه در مدارس خرم‌آباد و [[بروجرد]] به تدریس پرداخت.  


زرين‌كوب افزون بر همكاري در تأليف دايرةالمعارف فارسي مصاحب؛ ''ايرانيكا'' و ''تاريخ ايران كمبريج''، آثار تحقيقي فراوان و با ارزشي در حوزة تاريخ و ادبيات و عرفان مانند ''ارزش ميراث صوفيه''؛ ''با كاروان حله''؛ ''دو قرن سكوت''؛ ''نقد ادبي؛ كارنامة اسلام'' و ''تاريخ ايران قبل و بعد از اسلام'' از خود به يادگار گذاشت.<sup>8</sup>  
در دوره لیسانس دانشكده ادبیات [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران] از محضر استادانی چون عبدالعظیم قریب و فروزانفر<sup>*</sup> فیض برد<ref name=":0" />. در 1334ش دوره دكتری را نیز در همان دانشگاه به پایان رساند. پس از آن در دانشكده معقول و منقول به تدریس پرداخت<ref>«زندگی‌نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب»، ''درخت معرفت''، '''''جشن نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب'''''. به كوشش علی اصغر محمدخانی، تهران: سخن، 1376 ش، ص 16.</ref>. او همچنین میان سال‌های 1347ـ1349ش / 1968-1969م به عنوان استاد مدعو در دانشگاه‌های پرینستون و كالیفرنیای لُس آنجلس در امریکا تدریس كرد<ref name=":1">«زندگی‌نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب»، ''درخت معرفت''، '''''جشن نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب'''''. به كوشش علی اصغر محمدخانی، تهران: سخن، 1376 ش، ص 13.</ref>. سپس در دانشكده ادبیات [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران] و چند دانشكده دیگر مشغول تدریس شد. سرانجام در شهریور ماه 1378 در [[استان تهران|تهران]] درگذشت و در بهشت‌زهرا به خاک سپرده شد<ref name=":1" />.


'''مآخذ:'''
زرین‌كوب افزون بر همكاری در تألیف دایره المعارف فارسی مصاحب؛ ''ایرانیكا'' و ''تاریخ ایران كمبریج''، آثار تحقیقی فراوان و با ارزشی در حوزه تاریخ و ادبیات و عرفان مانند ''ارزش میراث [[صوفیه]]''؛ ''با كاروان حله''؛ ''دو قرن سكوت''؛ ''نقد ادبی؛ كارنامه اسلام'' و ''تاریخ ایران قبل و بعد از اسلام'' از خود به یادگار گذاشت<ref>افشار، ایرج. '''''نادره كاران''''' (''سوگنامه ناموران فرهنگی و ادبی'')، به كوشش محمود نیكویه، تهران: نشر قطره، 1382 ش، ص 956، 957، 958 (به اختصار).</ref><ref>'''''یادگار نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب'''''. به كوشش علی دهباشی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1376.</ref><ref>'''در ''راه بازگشت، یادنامه دكتر عبدالحسین زرین‌كوب'''''، به كوشش علی دهباشی، تهران: نشر به‌دید، 1380.</ref>.


1ـ «زندگي‌نامة استاد دكتر عبدالحسين زرين‌كوب»، ''درخت معرفت''، '''''جشن نامة استاد دكتر عبدالحسين زرين‌كوب'''''. به كوشش علي اصغر محمدخاني، تهران: سخن، 1376 ش، ص 13، 14.
== نیز نگاه کنید به ==


2ـ زرين‌كوب، عبدالحسين. «زرين‌كوب به قلم زرين‌كوب»، '''''كتاب ماه'''''، ماهنامة تخصصي اطلاع‌رساني و نقد و بررسي كتاب، س 2، ش 11 و 12 (شهريور و مهر 1378 ش)، ص 12.
* [[بروجرد]]
* [[استان تهران]]


3ـ زرين‌كوب. همان جا.
== مآخذ ==
<references />


5ـ «زندگي‌نامة...». همان. ص 16.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
6ـ زرين‌كوب. همان. ص 13.
 
7ـ همان جا.
 
8ـ افشار، ايرج. '''''نادره كاران''''' (''سوگنامة ناموران فرهنگي و ادبي'')، به كوشش محمود نيكويه، تهران: نشر قطره، 1382 ش، ص 956، 957، 958 (به اختصار).
 
و نيز نگ: '''''يادگار نامه استاد دكتر عبدالحسين زرين‌كوب'''''. به كوشش علي دهباشي، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، 1376، در ''راه بازگشت، يادنامه دكتر عبدالحسين زرين‌كوب''، به كوشش علي دهباشي، تهران: نشر به‌ديد، 1380.


== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۴

عبدالحسین زرین کوب، قابل بازیابی از https://www.isna.ir/news/1403122719025/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%B2%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D9%88%D8%A8

زرّین كوب، عبدالحسین (1301 ـ 1378 ش) تاریخنگار، منتقد ادبی، ‌نویسنده.

عبدالحسین فرزند استاد عبدالكریم عبائی مشهور به شیخ زرگر در بروجرد به دنیا آمد. تحصیلاتش را تا دو سال آخر دوره‌ دبیرستان در زادگاه خود به پایان رساند[۱]. سپس برای ادامه تحصیل به تهران آمد. در همین دوران به مطالعه آثار فلسفی، جامعه‌شناسی و تاریخ ادیان علاقه‌مند شد[۲]. پس از دریافت دیپلم متوسطه در مدارس خرم‌آباد و بروجرد به تدریس پرداخت.

در دوره لیسانس دانشكده ادبیات دانشگاه تهران از محضر استادانی چون عبدالعظیم قریب و فروزانفر* فیض برد[۲]. در 1334ش دوره دكتری را نیز در همان دانشگاه به پایان رساند. پس از آن در دانشكده معقول و منقول به تدریس پرداخت[۳]. او همچنین میان سال‌های 1347ـ1349ش / 1968-1969م به عنوان استاد مدعو در دانشگاه‌های پرینستون و كالیفرنیای لُس آنجلس در امریکا تدریس كرد[۴]. سپس در دانشكده ادبیات دانشگاه تهران و چند دانشكده دیگر مشغول تدریس شد. سرانجام در شهریور ماه 1378 در تهران درگذشت و در بهشت‌زهرا به خاک سپرده شد[۴].

زرین‌كوب افزون بر همكاری در تألیف دایره المعارف فارسی مصاحب؛ ایرانیكا و تاریخ ایران كمبریج، آثار تحقیقی فراوان و با ارزشی در حوزه تاریخ و ادبیات و عرفان مانند ارزش میراث صوفیه؛ با كاروان حله؛ دو قرن سكوت؛ نقد ادبی؛ كارنامه اسلام و تاریخ ایران قبل و بعد از اسلام از خود به یادگار گذاشت[۵][۶][۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. «زندگی‌نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب»، درخت معرفت، جشن نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب. به كوشش علی اصغر محمدخانی، تهران: سخن، 1376 ش، ص 13، 14.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ زرین‌كوب، عبدالحسین. «زرین‌كوب به قلم زرین‌كوب»، كتاب ماه، ماهنامه تخصصی اطلاع‌رسانی و نقد و بررسی كتاب، س 2، ش 11 و 12 (شهریور و مهر 1378 ش)، ص 12.
  3. «زندگی‌نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب»، درخت معرفت، جشن نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب. به كوشش علی اصغر محمدخانی، تهران: سخن، 1376 ش، ص 16.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ «زندگی‌نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب»، درخت معرفت، جشن نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب. به كوشش علی اصغر محمدخانی، تهران: سخن، 1376 ش، ص 13.
  5. افشار، ایرج. نادره كاران (سوگنامه ناموران فرهنگی و ادبی)، به كوشش محمود نیكویه، تهران: نشر قطره، 1382 ش، ص 956، 957، 958 (به اختصار).
  6. یادگار نامه استاد دكتر عبدالحسین زرین‌كوب. به كوشش علی دهباشی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1376.
  7. در راه بازگشت، یادنامه دكتر عبدالحسین زرین‌كوب، به كوشش علی دهباشی، تهران: نشر به‌دید، 1380.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر