مغان: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''مغان،''' نام جلگهاي وسيع در شمال استان اردبيل. پيشتر نام شهرستاني بود<sup>1</sup> به مركزيت شهر گِرمي در همان استان كه اكنون با نام مركز خود خوانده ميشود.<sup>2</sup> جلگة مغان كه يكي از حاصلخيزترين مناطق ايران به شمار ميآيد، با هوايي گرم و مرطوب د...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | [[پرونده:سرسبزی بی انتهای دشت مغان.jpg|بندانگشتی|سرسبزی بی انتهای دشت مغان، برگرفته از سایت سفرزون ، قابل بازیابی از [https://safarzon.com/mag/دشت-مغان/ https://safarzon.com]]] | ||
'''[[مغان]]،''' نام جلگهای وسیع در شمال [[استان اردبیل]]. پیشتر نام شهرستانی بود<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران.''''' ج3'''''، دایره المعارف جغرافیایی ایران.''''' چ1'''''،''''' تهران: گیتاشناسی، 1379، ص1210.</ref> به مرکزیت شهر گِرمی در همان استان که اکنون با نام مرکز خود خوانده میشود<ref>دفتر تقسیمات کشوری'''''. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری'''''. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.</ref>. | |||
جلگه [[مغان]] که یکی از حاصلخیزترین مناطق [[ایران]] به شمار میآید، با هوایی گرم و مرطوب در تابستان و بسیار سرد در زمستان<ref>سازمان نقشهبرداری کشور. '''''اطلس زمینشناسی''''' (اطلس ملی ایران). نگارش دوم، تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 13.</ref> و با ارتفاع حدود 100 متر یکی از مهمترین نواحی کشاورزی و دامپروری کشور محسوب شده و محل قشلاق [[ایلات و عشایر]] آذربایجان نیز هست<ref name=":0">سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان اردبیل'''''. چ4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1382، ص10.</ref>. | |||
حدود | حدود یک سوم جلگه [[مغان]] در ایران قرار دارد<ref name=":0" /> و بقیه آن، همچون برخی مناطق ایرانینشین دیگر در جریان جنگهای ایران و روس به اشغال [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87 روسیه] تزاری درآمد و اکنون در کشوری به نام «جمهوری آذربایجان» واقع است<ref>سازمان نقشهبرداری کشور. '''''اطلس تاریخ ایران.''''' چ 1، تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1378، ص 129.</ref>. | ||
جلگه [[مغان]] که از آبرفتهای رود ارس و شعبههای آن پدید آمده، با نام دشت [[مغان]]، شهرهای متعددی از جمله شهرهای مرزی بیله سوار، پارسآباد، اصلاندوز را در خود جای داده<ref>مؤسسه گیتاشناسی. '''''اطلس گیتاشناسی استانهای کشور'''''. چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1383، ص78.</ref> و به لحاظ تاریخی شاهد حوادث گوناگونی بوده است. | |||
[[خرم دینان|بابک خرمدین]] از اسپهبدان این ناحیه بود که در برابر سپاهیان عرب مقاومت کرد<ref>بارتولد، و. '''''تذکره جغرافیای تاریخی ایران'''''. ترجمه حمزه سردادور، چ3، تهران: توس، 1372، ص 228-229.</ref> و [[نادرشاه افشار]] هم پس از دفع تجاوزگران خارجی و شورشیان داخلی و ایجاد امنیت نسبی در کشور، در اجتماع بزرگان ایرانی و بنا به رأی آنان به پادشاهی رسید<ref>سازمان نقشهبرداری کشور. '''''اطلس تاریخ ایران.''''' چ 1، تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1378، ص121.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[استان اردبیل]] | |||
* [[خرم دینان]] | |||
* [[نادرشاه افشار]] | |||
* [[ایلات و عشایر]] | |||
== '''مآخذ''' == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
غلامحسین تکمیل همایون | غلامحسین تکمیل همایون | ||
[[رده:جغرافیا]] | |||
[[رده:ادیان و مذاهب]] | |||
[[رده:ادیان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۲
مغان، نام جلگهای وسیع در شمال استان اردبیل. پیشتر نام شهرستانی بود[۱] به مرکزیت شهر گِرمی در همان استان که اکنون با نام مرکز خود خوانده میشود[۲].
جلگه مغان که یکی از حاصلخیزترین مناطق ایران به شمار میآید، با هوایی گرم و مرطوب در تابستان و بسیار سرد در زمستان[۳] و با ارتفاع حدود 100 متر یکی از مهمترین نواحی کشاورزی و دامپروری کشور محسوب شده و محل قشلاق ایلات و عشایر آذربایجان نیز هست[۴].
حدود یک سوم جلگه مغان در ایران قرار دارد[۴] و بقیه آن، همچون برخی مناطق ایرانینشین دیگر در جریان جنگهای ایران و روس به اشغال روسیه تزاری درآمد و اکنون در کشوری به نام «جمهوری آذربایجان» واقع است[۵].
جلگه مغان که از آبرفتهای رود ارس و شعبههای آن پدید آمده، با نام دشت مغان، شهرهای متعددی از جمله شهرهای مرزی بیله سوار، پارسآباد، اصلاندوز را در خود جای داده[۶] و به لحاظ تاریخی شاهد حوادث گوناگونی بوده است.
بابک خرمدین از اسپهبدان این ناحیه بود که در برابر سپاهیان عرب مقاومت کرد[۷] و نادرشاه افشار هم پس از دفع تجاوزگران خارجی و شورشیان داخلی و ایجاد امنیت نسبی در کشور، در اجتماع بزرگان ایرانی و بنا به رأی آنان به پادشاهی رسید[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج3، دایره المعارف جغرافیایی ایران. چ1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص1210.
- ↑ دفتر تقسیمات کشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. اطلس زمینشناسی (اطلس ملی ایران). نگارش دوم، تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 13.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی. جغرافیای استان اردبیل. چ4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1382، ص10.
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. اطلس تاریخ ایران. چ 1، تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1378، ص 129.
- ↑ مؤسسه گیتاشناسی. اطلس گیتاشناسی استانهای کشور. چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1383، ص78.
- ↑ بارتولد، و. تذکره جغرافیای تاریخی ایران. ترجمه حمزه سردادور، چ3، تهران: توس، 1372، ص 228-229.
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. اطلس تاریخ ایران. چ 1، تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1378، ص121.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
غلامحسین تکمیل همایون