مجتمع فولاد مبارکه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
مذاکرات برای راهاندازی این مجتمع در سال ۱۳۵۳ با یک شرکت ایتالیایی آغاز شد. ابتدا بندرعباس برای احداث آن درنظر گرفته شده بود ولی پس از انقلاب با تصویب شورای اقتصاد محل از بندرعباس به مبارکه [ | [[پرونده:830734 523.jpg|بندانگشتی|مجتمع فولاد مبارکه اصفهان، قابل بازیابی از [https://aftabnews.ir/fa/news/757954/%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1%7C-%D9%85%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%B9-%D9%81%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D9%87-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86 https://aftabnews.ir/fa/news/757954/6]]] | ||
مذاکرات برای راهاندازی این مجتمع در سال ۱۳۵۳ با یک شرکت ایتالیایی آغاز شد. ابتدا [[بندرعباس]] برای احداث آن درنظر گرفته شده بود ولی پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] با تصویب شورای اقتصاد محل از [[بندرعباس]] به مبارکه [[اصفهان]] تغییر یافت و قرار شد خوراک آن از معادن «گل گهر» (دارای سنگ آهن با عیار بالا) و «چادر ملو» تامین شود. ظرفیت اسمی آن ۴/۲ میلیون تن در سال پیشبینی شده بود. | |||
پس از انقلاب به دلایل مختلف ادامه این طرح به تعویق افتاد ولی در اواخر سال ۱۳۶۲ ه ش تصمیم گرفته شد که طرح ادامه یابد و با یک شرکت ایتالیایی دیگر «P.N.T» قراردادهایی بسته شد و کار احداث آن شروع شد و سرانجام در چهارم مهرماه ۱۳۷۰ اولین فاز فولاد این مجتمع با ظرفیت تولید ۴/۲ میلیون تن ورق و کویل | پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] به دلایل مختلف ادامه این طرح به تعویق افتاد ولی در اواخر سال ۱۳۶۲ ه ش تصمیم گرفته شد که طرح ادامه یابد و با یک شرکت ایتالیایی دیگر «P.N.T» قراردادهایی بسته شد و کار احداث آن شروع شد و سرانجام در چهارم مهرماه ۱۳۷۰ اولین فاز فولاد این مجتمع با ظرفیت تولید ۴/۲ میلیون تن ورق و کویل (coil)حاصل از نورد گرم و سرد از ضخامت ۱۸/۰ میلیمتر تا حداکثر ۱۶ میلیمتر آغاز به کار کرد. | ||
فرآیند تولید در این مجتمع همانند مجتمع فولاد [ | فرآیند تولید در این مجتمع همانند [[مجتمع فولاد خوزستان]] در [[اهواز]] به روش احیای مستقیم است. تختالهای تولید شده پس از سرد و تمیز شدن مستقیما به واحد نوردگرم فرستاده میشود. برخی از این محصولات برای تولید ورق و کویل به عنوان محصولات نهایی استفاده و بقیه برای تولید ورقه و حلقههای با ضخامت از ۳/۰ تا ۳ میلیمتر به واحد نورد سردتر فرستاده میشود. واحدهای اصلی این مجتمع عبارتند از: | ||
* واحد انباشت و برداشت مواد اولیه با ظرفیت ۵ میلیون تن در سال؛ | * واحد انباشت و برداشت مواد اولیه با ظرفیت ۵ میلیون تن در سال؛ | ||
* واحد گندلهسازی با ظرفیت ۵/۴ میلیون تن در سال؛ | * واحد گندلهسازی با ظرفیت ۵/۴ میلیون تن در سال؛ | ||
* واحد احیای مستقیم شامل ۵ واحد میدرکس با ظرفیت ۲/۳ میلیون تن آهن اسفنجی در | * واحد احیای مستقیم شامل ۵ واحد میدرکس با ظرفیت ۲/۳ میلیون تن آهن اسفنجی در سال؛ | ||
* کورههای قوس الکتریکی هر یک با ظرفیت ۲۰۰-۱۸۰ تن، ۴ ماشین ریختهگری مداوم هر کدام با دو خط ریختهگری، نوردگرم با ۷/۲ میلیون تن در | * ذوب الکتریکی با ظرفیت ۳ میلیون تن در سال؛ | ||
* ریختهگری مداوم با ظرفیت ۷/۲ میلیون تن اسلب (ورق) در سال؛ | |||
در حال حاضر ظرفیت و تولیدات اصلی این مجتمع عبارتند از: انباشت و برداشت ۵/۴ میلیون تن سنگ معدن، ۵/۴ میلیون تن گندلهسازی، ۲۷۵ هزار تن آهکپزی، ۲/۳ میلیون تن احیای مستقیم، ۲/۳ میلیون تن فولادسازی، ۷/۲ میلیون تن ریختهگری مداوم، ۷/۲ میلیون تن شمش و آمادهسازی اِسلَب، ۵/۲ میلیون تن نوردگرم، ۵۵/۱ میلیون تن تکمیل نورد گرم و ۸۵۰ هزار تن نورد سرد. | * کورههای قوس الکتریکی هر یک با ظرفیت ۲۰۰-۱۸۰ تن، ۴ ماشین ریختهگری مداوم هر کدام با دو خط ریختهگری، نوردگرم با ۷/۲ میلیون تن در سال؛ | ||
* تکمیل نورد گرم و نورد سرد. | |||
همچنین بهمنظور تامین سنگ آهن این مجتمع، مجتمع صنعتی و معدنی «گل گهر» در نزدیکیمعادن سنگمعدن گلگهر ایجاد شدهاست کهمیزان ذخیرهاین معادن ۱/۱ میلیارد تن برآورده شده و تولید آن در سال ۱۳۷۵ حدود ۲ میلیون تن کنسانتره بوده است | همچنین کارگاههای مکمل قلع اندودکاری و گالوانیزاسیون در این مجتمع تعبیه شدهاند که به زودی از آنها بهرهبرداری خواهد شد. در حال حاضر ظرفیت و تولیدات اصلی این مجتمع عبارتند از: انباشت و برداشت ۵/۴ میلیون تن سنگ معدن، ۵/۴ میلیون تن گندلهسازی، ۲۷۵ هزار تن آهکپزی، ۲/۳ میلیون تن احیای مستقیم، ۲/۳ میلیون تن فولادسازی، ۷/۲ میلیون تن ریختهگری مداوم، ۷/۲ میلیون تن شمش و آمادهسازی اِسلَب، ۵/۲ میلیون تن نوردگرم، ۵۵/۱ میلیون تن تکمیل نورد گرم و ۸۵۰ هزار تن نورد سرد. همچنین بهمنظور تامین سنگ آهن این مجتمع، مجتمع صنعتی و معدنی «گل گهر» در نزدیکیمعادن سنگمعدن گلگهر ایجاد شدهاست کهمیزان ذخیرهاین معادن ۱/۱ میلیارد تن برآورده شده و تولید آن در سال ۱۳۷۵ حدود ۲ میلیون تن کنسانتره بوده است. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۲۴: | خط ۲۳: | ||
* [[شرکت فولاد آلیاژی ایران]] | * [[شرکت فولاد آلیاژی ایران]] | ||
* [[ماشینسازی و ساخت تجهیزات]] | * [[ماشینسازی و ساخت تجهیزات]] | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]. | مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]. | ||
| خط ۳۳: | خط ۲۸: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
[https://ensani.ir/fa/article/author/29650 سیاوش مریدی] | [https://ensani.ir/fa/article/author/29650 سیاوش مریدی] | ||
[[رده:اقتصاد و نظام اقتصادی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۲
مذاکرات برای راهاندازی این مجتمع در سال ۱۳۵۳ با یک شرکت ایتالیایی آغاز شد. ابتدا بندرعباس برای احداث آن درنظر گرفته شده بود ولی پس از انقلاب با تصویب شورای اقتصاد محل از بندرعباس به مبارکه اصفهان تغییر یافت و قرار شد خوراک آن از معادن «گل گهر» (دارای سنگ آهن با عیار بالا) و «چادر ملو» تامین شود. ظرفیت اسمی آن ۴/۲ میلیون تن در سال پیشبینی شده بود.
پس از انقلاب به دلایل مختلف ادامه این طرح به تعویق افتاد ولی در اواخر سال ۱۳۶۲ ه ش تصمیم گرفته شد که طرح ادامه یابد و با یک شرکت ایتالیایی دیگر «P.N.T» قراردادهایی بسته شد و کار احداث آن شروع شد و سرانجام در چهارم مهرماه ۱۳۷۰ اولین فاز فولاد این مجتمع با ظرفیت تولید ۴/۲ میلیون تن ورق و کویل (coil)حاصل از نورد گرم و سرد از ضخامت ۱۸/۰ میلیمتر تا حداکثر ۱۶ میلیمتر آغاز به کار کرد.
فرآیند تولید در این مجتمع همانند مجتمع فولاد خوزستان در اهواز به روش احیای مستقیم است. تختالهای تولید شده پس از سرد و تمیز شدن مستقیما به واحد نوردگرم فرستاده میشود. برخی از این محصولات برای تولید ورق و کویل به عنوان محصولات نهایی استفاده و بقیه برای تولید ورقه و حلقههای با ضخامت از ۳/۰ تا ۳ میلیمتر به واحد نورد سردتر فرستاده میشود. واحدهای اصلی این مجتمع عبارتند از:
- واحد انباشت و برداشت مواد اولیه با ظرفیت ۵ میلیون تن در سال؛
- واحد گندلهسازی با ظرفیت ۵/۴ میلیون تن در سال؛
- واحد احیای مستقیم شامل ۵ واحد میدرکس با ظرفیت ۲/۳ میلیون تن آهن اسفنجی در سال؛
- ذوب الکتریکی با ظرفیت ۳ میلیون تن در سال؛
- ریختهگری مداوم با ظرفیت ۷/۲ میلیون تن اسلب (ورق) در سال؛
- کورههای قوس الکتریکی هر یک با ظرفیت ۲۰۰-۱۸۰ تن، ۴ ماشین ریختهگری مداوم هر کدام با دو خط ریختهگری، نوردگرم با ۷/۲ میلیون تن در سال؛
- تکمیل نورد گرم و نورد سرد.
همچنین کارگاههای مکمل قلع اندودکاری و گالوانیزاسیون در این مجتمع تعبیه شدهاند که به زودی از آنها بهرهبرداری خواهد شد. در حال حاضر ظرفیت و تولیدات اصلی این مجتمع عبارتند از: انباشت و برداشت ۵/۴ میلیون تن سنگ معدن، ۵/۴ میلیون تن گندلهسازی، ۲۷۵ هزار تن آهکپزی، ۲/۳ میلیون تن احیای مستقیم، ۲/۳ میلیون تن فولادسازی، ۷/۲ میلیون تن ریختهگری مداوم، ۷/۲ میلیون تن شمش و آمادهسازی اِسلَب، ۵/۲ میلیون تن نوردگرم، ۵۵/۱ میلیون تن تکمیل نورد گرم و ۸۵۰ هزار تن نورد سرد. همچنین بهمنظور تامین سنگ آهن این مجتمع، مجتمع صنعتی و معدنی «گل گهر» در نزدیکیمعادن سنگمعدن گلگهر ایجاد شدهاست کهمیزان ذخیرهاین معادن ۱/۱ میلیارد تن برآورده شده و تولید آن در سال ۱۳۷۵ حدود ۲ میلیون تن کنسانتره بوده است.
نیز نگاه کنید به
- کارخانه نورد سنگین کاویان
- شرکت لوله و نورد اهواز
- شرکت نورد پیچ و مهره باختران
- شرکت نورد و قطعات فولادی
- شرکت فولاد آلیاژی ایران
- ماشینسازی و ساخت تجهیزات
منبع اصلی
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.