گیاهان صمغی

گیاهان صمغی، بخشی از مراتع کشور را تشکیل می‌دهند که به مصرف تغذیه حیوانات می‌رسند، بخشی نیز یکی از اقلام صادراتی کشور را تشکیل می‌دهند.

کتیرا

از گیاهی وحشی به صورت بوته خار که آن را گون می‌نامند به دست می‌آید. دارای ساقه‌های قوی و شاخه‌های فراوان و به طول حدود ۶۰ سانتی‌متر می‌باشد که در بهار گل می‌دهد و رنگ آن غالباً سفید یا زرد ولی بدون دمبرگ است. در ایران بیش از صد نوع آن شناخته شده است که همه دارای شیره نیستند. دهقانان شاغل به جمع آوری کتیرا، شناسایی کافی نسبت به گون‌ها داشته و غالباً گون‌های بدون شیره را به مصرف سوخت می‌رسانند. این گیاه معمولاً در حواشی کویر و نواحی کوهستانی ایران مخصوصاً استان‌های خراسان، کرمان، اطراف شیراز، اصفهان و کردستان رشد می‌کند. کتیرا در صنایع نساجی، پارچه‌بافی، رنگ سازی و صنایع پنبه و تهیه چسب و کپسول در داروسازی مصرف دارد.

صمغ

صمغ شیره گیاهی است که از ساقه و تنه درختان گیلاس، زردآلو، گوجه، بادام و هلو خارج می‌شود.

آنغوزه

آنغوزه از گیاهی صحرایی به نام «کما» که به صورت بوته با شاخ و برگ فراوان است به دست می‌آید، معمولاً در اطراف کویر و نواحی فارس،کرمان، سیستان و خراسان رشد می‌کند.

برداشت محصول از اواخر فروردین ماه صورت می‌گیرد. بخشی از محصول آنغوزه ایران به خارج از کشور صادر می‌شود.

سقز

سقز از درخت پسته وحشی یا «بنه» به دست می‌آید و در استانهای فارس، کرمان، یزد، کردستان، لرستان و سایر نقاط حواشی کویر جمع‌آوری می‌شود.

نیز نگاه کنید به

• پوشش گیاهی
• مراتع ایران

منبع اصلی

کیانی هفت لنگ، کیانوش (1379). کتاب ایران: گذری بر جغرافیای ایران. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.

نویسنده مقاله

کیانوش کیانی هفت لنگ