پرش به محتوا

جام چِل کلید: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''جام چِلْ كليد'''، يا جام باطلِ سِحر، جامي برنجين يا مسين كوچك كه بر ديوارة دروني و بيروني آن سوره‌ها و آيه‌هايي از قرآن كنده و به آن چهل كليد بسيار كوچك بسته‌اند. سوره‌ها عبارتند از «چهار قُل»، چهار سورة كافرون، اخلاص، فَلَق و ناس، كه با فع...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''جام چِلْ كليد'''، يا جام باطلِ سِحر، جامي برنجين يا مسين كوچك كه بر ديوارة دروني و بيروني آن سوره‌ها و آيه‌هايي از قرآن كنده و به آن چهل كليد بسيار كوچك بسته‌اند.  
'''جام چِلْ کلید'''، یا جام باطلِ سِحر، جامی برنجین یا مسین کوچک که بر دیواره درونی و بیرونی آن سوره‌ها و آیه‌هایی از [[قرآن]] کنده و به آن چهل کلید بسیار کوچک بسته‌اند.  


سوره‌ها عبارتند از «چهار قُل»، چهار سورة كافرون، اخلاص، فَلَق و ناس، كه با فعل امر «قُل» آغاز مي‌شوند، آيه‌هايي از سورة يس، آية « اِنَّ رَبِّكُمُ اللهُ الذي خَلْقَ السَمواتِ...»، سورة اَعراف و آية «و قُل جاءَ الحقُ زَهَقَ الباطِل» از سورة اَسراء و جز آن. روي هر كليد هم يك بسم‌ الله كنده يا نوشته‌اند.  
سوره‌ها عبارتند از «چهار قُل»، چهار سوره کافرون، اخلاص، فَلَق و ناس، که با فعل امر «قُل» آغاز می‌شوند، آیه‌هایی از سوره یس، آیه «اِنَّ رَبِّکُمُ اللهُ الذی خَلْقَ السَمواتِ...»، سوره اَعراف و آیه «و قُل جاءَ الحقُ زَهَقَ الباطِل» از سوره اَسراء و جز آن. روی هر کلید هم یک بسم‌ الله کنده یا نوشته‌اند.  


از اين جام براي «چلّه‌بُري*»، يعني باطل كردن اثر سحر و جادو از دختران، زنان و زنان نازايي كه بر آنان «چِلّه افتاده» يا «چِلّه گير» (نازا وسترون) شده‌اند و بخت گشايي* و سفيدبختي دختران و زنان استفاده مي‌كرده‌اند. اين جام را با آب پاكيزه‌اي كه بر آن دعا خوانده و دميده‌اند پر مي‌كنند و بر سر آنان، يا زائويي كه دورة «زَچَگي» (چهل روز دورة نفاس بعد از زادن) را مي‌گذراند و به اصطلاح به «چِلّه دَر» و ناپاك و آسيب‌رسان است، و يا در راه گذر و چهار گوش و كنج خانه مي‌ريزند.<sup>(1)</sup>
از این جام برای «[[چلّه بری|چلّه‌بُری]]*»، یعنی باطل کردن اثر سحر و جادو از دختران، زنان و زنان نازایی که بر آنان «چِلّه افتاده» یا «چِلّه گیر» (نازا وسترون) شده‌اند و [[بخت گشایی]]* و سفیدبختی دختران و زنان استفاده می‌کرده‌اند. این جام را با آب پاکیزه‌ای که بر آن دعا خوانده و دمیده‌اند پر می‌کنند و بر سر آنان، یا زائویی که دوره «زَچَگی» (چهل روز دوره نفاس بعد از زادن) را می‌گذراند و به اصطلاح به «چِلّه دَر» و ناپاک و آسیب‌رسان است، و یا در راه گذر و چهار گوش و کنج خانه می‌ریزند<ref>'''''فرهنگ عامه'''''. تهران: آموزش و پرورش، 1356. 66 – 67.</ref><ref>بلوکباشی، علی. «آبستنی» ، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج 1، 1367. 49 – 50.</ref><ref>شهری، جعفر. '''''طهران قدیم'''''. تهران: انتشارات معین، 1370، جلد 1، ص. 535. </ref><ref>قمی، عباس'''. ''مفاتیح الجنان'''''. قم: دارالثقلین، 1378. 530 – 531. </ref>.


== نیز نگاه کنید به ==


* [[قرآن]]
* [[بخت گشایی]]
* [[چلّه بری]]


'''''          مآخذ:'''''
== مآخذ ==
<references />


1.      . '''''فرهنگ عامه'''''. تهران: آموزش و پرورش، 1356. 66 – 67.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
2.      بلوكباشي، علي. «آبستني» ، '''''دايرة المعارف بزرگ اسلامي'''''. ج 1، 1367. 49 – 50.
 
3.      شهري، جعفر. '''''طهران قديم'''''. تهران: انتشارات معين، 1370. 1/535.
 
4.      قمي، عباس'''. ''مفاتيح الجنان'''''. قم: دارالثقلين، 1378. 530 – 531.


== نویسنده مقاله ==
علی بلوکباشی
علی بلوکباشی
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۹

جام چِلْ کلید، یا جام باطلِ سِحر، جامی برنجین یا مسین کوچک که بر دیواره درونی و بیرونی آن سوره‌ها و آیه‌هایی از قرآن کنده و به آن چهل کلید بسیار کوچک بسته‌اند.

سوره‌ها عبارتند از «چهار قُل»، چهار سوره کافرون، اخلاص، فَلَق و ناس، که با فعل امر «قُل» آغاز می‌شوند، آیه‌هایی از سوره یس، آیه «اِنَّ رَبِّکُمُ اللهُ الذی خَلْقَ السَمواتِ...»، سوره اَعراف و آیه «و قُل جاءَ الحقُ زَهَقَ الباطِل» از سوره اَسراء و جز آن. روی هر کلید هم یک بسم‌ الله کنده یا نوشته‌اند.

از این جام برای «چلّه‌بُری*»، یعنی باطل کردن اثر سحر و جادو از دختران، زنان و زنان نازایی که بر آنان «چِلّه افتاده» یا «چِلّه گیر» (نازا وسترون) شده‌اند و بخت گشایی* و سفیدبختی دختران و زنان استفاده می‌کرده‌اند. این جام را با آب پاکیزه‌ای که بر آن دعا خوانده و دمیده‌اند پر می‌کنند و بر سر آنان، یا زائویی که دوره «زَچَگی» (چهل روز دوره نفاس بعد از زادن) را می‌گذراند و به اصطلاح به «چِلّه دَر» و ناپاک و آسیب‌رسان است، و یا در راه گذر و چهار گوش و کنج خانه می‌ریزند[۱][۲][۳][۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. فرهنگ عامه. تهران: آموزش و پرورش، 1356. 66 – 67.
  2. بلوکباشی، علی. «آبستنی» ، دایره المعارف بزرگ اسلامی. ج 1، 1367. 49 – 50.
  3. شهری، جعفر. طهران قدیم. تهران: انتشارات معین، 1370، جلد 1، ص. 535.
  4. قمی، عباس. مفاتیح الجنان. قم: دارالثقلین، 1378. 530 – 531.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بلوکباشی