پرش به محتوا

فتوت نامه سلطانی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''فتوت‌نامة سلطاني،''' عنوان كتابي دربارة آئين فتيان يا جوانمردان و آداب و رسوم هر يك از فرقه‌هاي اهل فتوت تأليف مولانا‌حسين واعظ كاشفي سبزواري (د. ميان سال‌هاي 906-910ق) كه به كوشش محمد‌جعفر محجوب تصحیح و در 1350ش منتشر شد. این كتاب که یکی از برجس...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''فتوت‌نامة سلطاني،''' عنوان كتابي دربارة آئين فتيان يا جوانمردان و آداب و رسوم هر يك از فرقه‌هاي اهل فتوت تأليف مولانا‌حسين واعظ كاشفي سبزواري (د. ميان سال‌هاي 906-910ق) كه به كوشش محمد‌جعفر محجوب تصحیح و در 1350ش منتشر شد. این كتاب که یکی از برجسته‌ترين آثار در فرهنگ عامه اهل فتوت به شمار می‌رود، داراي دو مقدمه از مصحح و مؤلف و 7 باب و نمايه‌هاي گوناگون است. باب‌هاي كتاب دربارة منبع و مظهر فتوت و معني طريقت و تصوف، پير و مريد، نقيب و استاد شدّ (شدّ به معني استوار‌ كردن، حمله بردن، دويدن، قوت دادن، بلند آمدن آفتاب)، خرقه و لباس‌هاي اهل فقر، آداب اهل طريق، ارباب معركه، واهل قبضه (كارد- ساطور...) است.
'''[[فتوت نامه سلطانی|فتوت‌نامه سلطانی]]،''' عنوان کتابی درباره آئین فتیان یا جوانمردان و آداب و رسوم هر یک از فرقه‌های اهل فتوت تألیف مولانا‌حسین واعظ کاشفی سبزواری (د. میان سال‌های 906-910ق) که به کوشش محمد‌جعفر محجوب تصحیح و در 1350ش منتشر شد. این کتاب که یکی از برجسته‌ترین آثار در [[فرهنگ عامه]] اهل فتوت به شمار می‌رود، دارای دو مقدمه از مصحح و مؤلف و 7 باب و نمایه‌های گوناگون است. باب‌های کتاب درباره منبع و مظهر فتوت و معنی طریقت و [[تصوف]]، [[پیر]] و مرید، نقیب و استاد شدّ (شدّ به معنی استوار‌ کردن، حمله بردن، دویدن، قوت دادن، بلند آمدن آفتاب)، خرقه و لباس‌های اهل فقر، آداب اهل طریق، ارباب معرکه، واهل قبضه (کارد- ساطور...) است.


نويسنده مطالب را با دقت نظر شرح داده و در باب اين آئين به تمام جزئيات پرداخته است. مصحح نيز با ارائه متن انتقادي بر اساس دو نسخة خطي متعلق به موزة بريتانيا و استاد بهار، در مجلس شوراي ملي سابق (مجلس شوراي اسلامي)، در مقدمة خود به شرح فتوت و كاربردهاي آن از عصر جاهلي به بعد پرداخته و جای جای از احاديث و مطالب كتاب‌هاي معتبر استفاد كرده است.  
نویسنده مطالب را با دقت نظر شرح داده و در باب این آئین به تمام جزئیات پرداخته است. مصحح نیز با ارائه متن انتقادی بر اساس دو نسخه خطی متعلق به موزه بریتانیا و استاد بهار، در [[مجلس شورای ملی]] سابق (مجلس شورای اسلامی)، در مقدمه خود به شرح فتوت و کاربردهای آن از عصر جاهلی به بعد پرداخته و جای جای از احادیث و مطالب کتاب‌های معتبر استفاد کرده است<ref>مولانا حسین واعظ کاشفی سبزواری. '''''فتوت‌نامه سلطانی'''''. به اهتمام محمد‌جعفر محجوب، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1350.</ref>.  


== نیز نگاه کنید به ==


'''''مآخذ:'''''
* [[فرهنگ عامه]]
 
* [[تصوف]]
1.     مولانا حسين واعظ كاشفي سبزواري. '''''فتوت‌نامة سلطاني'''''. به اهتمام محمد‌جعفر محجوب، تهران: بنياد فرهنگ ايران، 1350.
* [[مجلس شورای ملی]]


== '''''مآخذ''''' ==
<references />


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
فاطمه اسماعیلی
فاطمه اسماعیلی
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۳

فتوت‌نامه سلطانی، عنوان کتابی درباره آئین فتیان یا جوانمردان و آداب و رسوم هر یک از فرقه‌های اهل فتوت تألیف مولانا‌حسین واعظ کاشفی سبزواری (د. میان سال‌های 906-910ق) که به کوشش محمد‌جعفر محجوب تصحیح و در 1350ش منتشر شد. این کتاب که یکی از برجسته‌ترین آثار در فرهنگ عامه اهل فتوت به شمار می‌رود، دارای دو مقدمه از مصحح و مؤلف و 7 باب و نمایه‌های گوناگون است. باب‌های کتاب درباره منبع و مظهر فتوت و معنی طریقت و تصوف، پیر و مرید، نقیب و استاد شدّ (شدّ به معنی استوار‌ کردن، حمله بردن، دویدن، قوت دادن، بلند آمدن آفتاب)، خرقه و لباس‌های اهل فقر، آداب اهل طریق، ارباب معرکه، واهل قبضه (کارد- ساطور...) است.

نویسنده مطالب را با دقت نظر شرح داده و در باب این آئین به تمام جزئیات پرداخته است. مصحح نیز با ارائه متن انتقادی بر اساس دو نسخه خطی متعلق به موزه بریتانیا و استاد بهار، در مجلس شورای ملی سابق (مجلس شورای اسلامی)، در مقدمه خود به شرح فتوت و کاربردهای آن از عصر جاهلی به بعد پرداخته و جای جای از احادیث و مطالب کتاب‌های معتبر استفاد کرده است[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. مولانا حسین واعظ کاشفی سبزواری. فتوت‌نامه سلطانی. به اهتمام محمد‌جعفر محجوب، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1350.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

فاطمه اسماعیلی