پرش به محتوا

بالابان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''بالابان،''' از گروه سازهاي هواصدا<sup>*</sup>ي زبانه‌دار با زبانه‌اي منفرد و دو لايه. در آذربايجان به بالابان و در كردستان و كرمانشاهان به نرمه‌ناي<sup>*</sup> معروف است. نوعي از اين ساز در ارمنستان رايج است كه دودوك ناميده مي‌شود. بالابان داراي بدنه...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''بالابان،''' از گروه سازهاي هواصدا<sup>*</sup>ي زبانه‌دار با زبانه‌اي منفرد و دو لايه.
[[پرونده:200654 329.jpg|بندانگشتی|ساز بالابان، برگرفته از سایت ستاره، قابل بازیابی از [https://setare.com/fa/news/26328/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86/ https://setare.com/fa/news/26328/]]]
'''بالابان،''' از گروه [[سازهای هواصدا]]<nowiki/>ی زبانه‌دار با زبانه‌ای منفرد و دو لایه.


در آذربايجان به بالابان و در كردستان و كرمانشاهان به نرمه‌ناي<sup>*</sup> معروف است. نوعي از اين ساز در ارمنستان رايج است كه دودوك ناميده مي‌شود. بالابان داراي بدنه‌اي چوبي با هفت سوراخ صوتي در جلو و يك سوراخ صوتي در پشت بدنه و يك زبانة بزرگ و پهن مي‌باشد. زبانة اين ساز خود از سه قسمت تشكيل شده است كه شامل قسمت اصلي زبانه، حلقه‌اي براي تنظيم كوك و طوقي بيضي مانند براي محافظت از زبانه ـ در مواقعي كه نواخته نمي‌شود ـ مي‌باشد. زبانة بالابان در مقايسه با زبانة سازهاي هواصداي داراي زبانه از همه بزرگ‌تر و پهن‌تر است و به عبارتي مهم‌ترين و حساس‌ترين قسمت اين ساز محسوب مي‌شود. زبانة بالابان در اندازه‌هاي مختلفي وجود دارد كه هر كدام براي يك كوك يا يك سقف صوتي متفاوت مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در كردستان و كرمانشاهان نرمه‌ناي به همراهي تمبك نواخته مي‌شود. رپرتوار نرمه‌ناي در كردستان و كرمانشاهان شامل آهنگ‌هاي رقص و ترانه‌هاي كُردي مي‌باشد. در آذربايجان شرقي بالابان در اجراي موسيقي عاشيقي شركت دارد. بدين ترتيب ؟؟؟ موسيقي عاشيقي در آذربايجان شرقي شامل خواننده (عاشيق، نوازندة ساز عاشيقي<sup>*</sup>)، بالابان و قاوال<sup>*</sup> (دايره) است. رپرتوار بالابان در آذربايجان شرقي شامل هاواها يا مقام‌هاي موسيقي عاشيقي و بعضاً آهنگ‌هاي رقص است.  
در آذربایجان به بالابان و در کردستان و کرمانشاهان به نرمه‌نای<sup>*</sup> معروف است. نوعی از این ساز در ارمنستان رایج است که دودوک نامیده می‌شود. بالابان دارای بدنه‌ای چوبی با هفت سوراخ صوتی در جلو و یک سوراخ صوتی در پشت بدنه و یک زبانه بزرگ و پهن می‌باشد. زبانه این ساز خود از سه قسمت تشکیل شده است که شامل قسمت اصلی زبانه، حلقه‌ای برای تنظیم کوک و طوقی بیضی مانند برای محافظت از زبانه ـ در مواقعی که نواخته نمی‌شود ـ می‌باشد.


زبانه بالابان در مقایسه با زبانه سازهای هواصدای دارای زبانه از همه بزرگ‌تر و پهن‌تر است و به عبارتی مهم‌ترین و حساس‌ترین قسمت این ساز محسوب می‌شود. زبانه بالابان در اندازه‌های مختلفی وجود دارد که هر کدام برای یک کوک یا یک سقف صوتی متفاوت مورد استفاده قرار می‌گیرد. در کردستان و کرمانشاهان نرمه‌نای به همراهی تمبک نواخته می‌شود. 


'''مآخذ:'''  
رپرتوار نرمه‌نای در [[استان کردستان|کردستان]] و [[کرمانشاه|کرمانشاهان]] شامل آهنگ‌های رقص و ترانه‌های کُردی می‌باشد. در [[آذربایجان شرقی]] بالابان در اجرای موسیقی عاشیقی شرکت دارد. بدین ترتیب موسیقی عاشیقی در آذربایجان شرقی شامل خواننده (عاشیق، نوازنده [[ساز عاشیقی]])، بالابان و [[قاوال]] (دایره) است. رپرتوار بالابان در [[آذربایجان شرقی]] شامل هاواها یا مقام‌های موسیقی عاشیقی و بعضاً آهنگ‌های رقص است<ref>پژوهش‌های میدانی مؤلف و گفت‌وگو با نوازندگان بالابان و نرمه‌نای.</ref><ref>درویشی، محمدرضا (1390). '''''دایره المعارف سازهای ایران'''''. ج 4، تهران: موسسه فرهنگی و هنری ماهور، </ref>.


-       '''''پژوهش‌هاي ميداني مؤلف و گفت‌وگو با نوازندگان بالابان و نرمه‌ناي'''''. شرح كامل‌تر را نك: درويشي، محمدرضا. '''''دايرةالمعارف سازهاي ايران'''''. ج 4، در دست انتشار.
== نیز نگاه کنید به ==


* [[ساز عاشیقی]]
* [[سازهای هواصدا]]


== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
محمدرضا درویشی
محمدرضا درویشی
[[رده:هنر]]
[[رده:موسیقی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۰

ساز بالابان، برگرفته از سایت ستاره، قابل بازیابی از https://setare.com/fa/news/26328/

بالابان، از گروه سازهای هواصدای زبانه‌دار با زبانه‌ای منفرد و دو لایه.

در آذربایجان به بالابان و در کردستان و کرمانشاهان به نرمه‌نای* معروف است. نوعی از این ساز در ارمنستان رایج است که دودوک نامیده می‌شود. بالابان دارای بدنه‌ای چوبی با هفت سوراخ صوتی در جلو و یک سوراخ صوتی در پشت بدنه و یک زبانه بزرگ و پهن می‌باشد. زبانه این ساز خود از سه قسمت تشکیل شده است که شامل قسمت اصلی زبانه، حلقه‌ای برای تنظیم کوک و طوقی بیضی مانند برای محافظت از زبانه ـ در مواقعی که نواخته نمی‌شود ـ می‌باشد.

زبانه بالابان در مقایسه با زبانه سازهای هواصدای دارای زبانه از همه بزرگ‌تر و پهن‌تر است و به عبارتی مهم‌ترین و حساس‌ترین قسمت این ساز محسوب می‌شود. زبانه بالابان در اندازه‌های مختلفی وجود دارد که هر کدام برای یک کوک یا یک سقف صوتی متفاوت مورد استفاده قرار می‌گیرد. در کردستان و کرمانشاهان نرمه‌نای به همراهی تمبک نواخته می‌شود.

رپرتوار نرمه‌نای در کردستان و کرمانشاهان شامل آهنگ‌های رقص و ترانه‌های کُردی می‌باشد. در آذربایجان شرقی بالابان در اجرای موسیقی عاشیقی شرکت دارد. بدین ترتیب موسیقی عاشیقی در آذربایجان شرقی شامل خواننده (عاشیق، نوازنده ساز عاشیقی)، بالابان و قاوال (دایره) است. رپرتوار بالابان در آذربایجان شرقی شامل هاواها یا مقام‌های موسیقی عاشیقی و بعضاً آهنگ‌های رقص است[۱][۲].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. پژوهش‌های میدانی مؤلف و گفت‌وگو با نوازندگان بالابان و نرمه‌نای.
  2. درویشی، محمدرضا (1390). دایره المعارف سازهای ایران. ج 4، تهران: موسسه فرهنگی و هنری ماهور،

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا درویشی