احمد نهاوندی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۸

احمد نهاوندی، فرزند محمد ستاره شناس ایرانی نیمه سده 2 قمری.

نخستین رصدگر و فراهم آورنده زیج در دوره اسلامی. ابن یونس، که تنها دانشمند مسلمانی است که از او یاد کرده درباره وی گفته است: در زمان یحیی برمکی در جندی‌شاپور به رصد خورشید پرداخت که نخستین رصد پس از بطمیوس بوده است^[۱]. ابن یونس در جای دیگر^[۲] زمان نخستین رصد دوره اسلامی را دهه 160ق دانسته که شاید همان رصد نهاوندی باشد^[۳]^[۴]. نهاوندی حاصل کار را در زیج مشتمل گرد آورده بود که امروزه نشانی از آن در دست نیست^[۱]^[۵]. برخی پژوهشگران از دقت ابزارهای اندازه‌گیری نهاوندی سخن گفته و نیز وی را با احمد بن محمد حاسب یکی دانسته‌اند^[۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ ابن یونس یونس، زیج کبیر حاکمی، چاپ پاریس.
↑ Schoy, Carl, “Abhandlung uber die Ziechung der Mittagslinie, dem Buche uber das Analemma entnommen, sami dem Beweis dazu von Abu Sa’id ad-Darir” , Annalen der Hydrographie und maritimen Meteorologie, vol. 50, 1922
↑ کرامتی، یونس. کارنامه ایرانیان، تهران: 1380، ص 49-50.
↑ ^۴٫۰ ^۴٫۱ مولوی، محمد علی. «احمد نهاوندی»، دایره المعارف بزرگ اسلامی. ج7، صص 99-100.
↑ Kennedy, E.,S., “A Survey of islamic Astronomical Tables”, Transaction of the American Philosophical Society, New Series, Vol. XLVI(2), 1956.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

سید محمد حسین احمدی

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ ابن یونس یونس، زیج کبیر حاکمی، چاپ پاریس.

[2] Schoy, Carl, “Abhandlung uber die Ziechung der Mittagslinie, dem Buche uber das Analemma entnommen, sami dem Beweis dazu von Abu Sa’id ad-Darir” , Annalen der Hydrographie und maritimen Meteorologie, vol. 50, 1922

[3] کرامتی، یونس. کارنامه ایرانیان، تهران: 1380، ص 49-50.

[:1-4] ۴٫۰ ^۴٫۱ مولوی، محمد علی. «احمد نهاوندی»، دایره المعارف بزرگ اسلامی. ج7، صص 99-100.

[5] Kennedy, E.,S., “A Survey of islamic Astronomical Tables”, Transaction of the American Philosophical Society, New Series, Vol. XLVI(2), 1956.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''احمد نهاوندي'''، فرزند محمد ستاره شناس ايراني نيمة سدة 2 قمري.
+احمد نهاوندی، فرزند محمد ستاره شناس ایرانی نیمه سده 2 قمری.
-نخستين رصدگر و فراهم  آورندة زيج در دورة اسلامي. ابن يونس، كه تنها دانشمند مسلماني است كه از او ياد كرده دربارة وي گفته است: در زمان يحيي برمكي در جندي‌شاپور به رصد خورشيد پرداخت كه نخستين رصد پس از بطميوس بوده است.<sup>(1)</sup> ابن يونس در جاي ديگر<sup>(2)</sup> زمان نخستين رصد دورة اسلامي را دهة 160ق دانسته كه شايد همان رصد نهاوندي باشد.<sup>(3و4)</sup> نهاوندي حاصل كار را در زيج مشتمل گرد آورده بود كه امروزه نشاني از آن در دست نيست.<sup>(1و5)</sup> برخي پژوهشگران از دقت ابزارهاي اندازه‌گيري نهاوندي سخن گفته و نيز وي را با احمد بن محمد حاسب يكي دانسته‌اند.<sup>(4)</sup>
+نخستین رصدگر و فراهم  آورنده زیج در دوره اسلامی. ابن یونس، که تنها دانشمند مسلمانی است که از او یاد کرده درباره وی گفته است: در زمان یحیی برمکی در [[گندی شاپور|جندی‌شاپور]] به رصد خورشید پرداخت که نخستین رصد پس از بطمیوس بوده است<ref name=":0">ابن یونس یونس، '''''زیج کبیر حاکمی'''''، چاپ پاریس.</ref>. ابن یونس در جای دیگر<ref>Schoy, Carl, “Abhandlung uber die Ziechung der Mittagslinie, dem Buche uber das Analemma entnommen, sami dem Beweis dazu von Abu Sa’id ad-Darir” , Annalen der Hydrographie und maritimen Meteorologie, vol. 50, 1922</ref> زمان نخستین رصد دوره اسلامی را دهه 160ق دانسته که شاید همان رصد نهاوندی باشد<ref>کرامتی، یونس'''''. کارنامه ایرانیان،''''' تهران: 1380، ص 49-50.</ref><ref name=":1">  مولوی، محمد علی. «احمد نهاوندی»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج7، صص 99-100.</ref>. نهاوندی حاصل کار را در زیج مشتمل گرد آورده بود که امروزه نشانی از آن در دست نیست<ref name=":0" /><ref>Kennedy, E.,S., “A Survey of islamic Astronomical Tables”, Transaction of the American Philosophical Society, New Series, Vol. XLVI(2), 1956.</ref>. برخی پژوهشگران از دقت ابزارهای اندازه‌گیری نهاوندی سخن گفته و نیز وی را با احمد بن محمد حاسب یکی دانسته‌اند<ref name=":1" />.
+== نیز نگاه کنید به ==
-'''مآخذ''':
+* [[اسلام]]
+* [[گندی شاپور|جندی‌شاپور]]
--     ابن يونس يونس، ''زيج كبير حاكمي''، چاپ پاريس.
+== '''مآخذ''' ==
+<references />
--             Schoy, Carl, “Abhandlung uber die Ziechung der Mittagslinie, dem Buche uber das Analemma entnommen, sami dem Beweis dazu von Abu Sa’id ad-Darir” , Annalen der Hydrographie und maritimen Meteorologie, vol. 50, 1922
--     كرامتي، يونس'''''. كارنامة ايرانيان،''''' تهران: 1380، ص 49-50.
--     مولوي، محمد علي. «احمد نهاوندي»، '''''دايرة المعارف بزرگ اسلامي'''''. ج7، صص 99-100.
--             Kennedy, E.,S., “A Survey of islamic Astronomical Tables”, Transaction of the American Philosophical Society, New Series, Vol. XLVI(2), 1956.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 سید محمد حسین احمدی
+[[رده:علوم و فنون]]